Kun je echt volledig breken met iemand uit je eigen familie? Ondanks de "familieband" ?

Ook al heb je al heel lang geen contact en wil je dat ook zelf niet meer, maar het toch een rotgevoel blijft....

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Heb ik meegemaakt. Mijn moeder is iemand die mensen pijn doet. mogelijk niet met opzet, maar ik was degene die er altijd geplet en platgestampt uit tevoorschijn kwam. Uiteindelijk ben ik op mijn 17e weggelopen en ben ik niet meer teruggeweest. Tot dat rotgevoel begon te knagen... Ik heb dus uiteindelijk na lang tobben weer contact gezocht, ben er heen geweest, heb een middag genoegelijk gebabbeld, en kwam er vervolgens achter dat mijn moeder mijn huisarts had opgezocht om mij psychotisch te laten verklaren.... ( na mij na 15 jaar 1 middagje gezien te hebben... jaja) Gelukkig had ik een huisarts die mij al heeeeeel lang kende en mij een gewoon normaal mens vond. Hij kon mijn moeder niet uitstaan, gooide uiteindelijk de hoorn op de haak en verontschuldigde zich later naar mij daarover. Ha! ik heb me nog nooit zo goed gevoeld dat eindelijk iemand anders haar gekte OOK zag. Wat al die jaren niet gelukt was! Dus, nu ben ik weer zonder contact met mams, en nu ben ik (op een ondergronds triest gevoel na) gewoon een blij mens met mijn eigen leven. je KUNT je leven niet "afgeven" aan iemand die niet het beste met je voor heeft! Dat blijft mijn probleem, en ik ben niet van plan ooit nog terug te gaan want mijn gevoelens en intuitie waar het mams betreft zijn gewoon correct. Soms is wegwezen beter dan elkaar schade blijven doen.

Ja dat kan heel simpel... Want alle bloedband is gebaseerd op goed vertrouwen jouwerzijds... Jij geloofde het dat het je familie was, toch, want heb je daar ECHTE bewijzen voor? Als je niet gelooft dat het je familielid is, dan is de bloedband er al niet meer... Zeer simpel hoor... Familieband is aangeleerd... want iemand moet je ooit uitgelegd hebben wat dat is, als dat NOOIT gebeurd zou zijn, zou je het niet eens kennen, niet eens beseffen dat het er überhaupt was...

Zolang het een rotgevoel blijft heb je de psychische/geestelijke banden nog niet doorgesneden, en heb je dus niet volledig gebroken. Als je volledig breekt met iemand moet je diegene zowel letterlijk als figuurlijk uit je leven bannen. Ik denk dat dat heel heel moeilijk is.

Ja, dat kan....treurig, maar waar. Je kunt nou eenmaal je familieleden niet uitkiezen, zoals je wel kunt met goede vrienden... Je hebt altijd te maken met (jeugd)- herinneringen, en een samengelopen stuk levensweg, en met die herinneringen kan je niet breken, die blijven je altijd bij. Maar een familielid kan door allerlei omstandigheden zó enorm veranderen, dat je die mens liever niet meer spreekt of ontmoet - je rest van de familie zal je toch wel op de hoogte houden van hoe het met diegene gaat, en ook daardoor is een totale breuk in de zin van 'uit het oog uit het hart' heel moeilijk. Maar iemand kan in je gevoelens en gedachten als het ware 'dood' zijn. Ook al weet je waarom - een naar gevoel blijft het. Maar als dat minder naar is, dan wél met diegene om moeten gaan, is het niet anders....

Ja dat kan. Het is niet altijd even makkelijk, integendeel. Het kan soms heel erg pijnlijk zijn, maar soms is er geen andere manier dat dit rigoreuze besluit te nemen omdat je er anders nooit los van zult komen en je eigen leven kunt leiden. Wat mij daar heel erg bij geholpen heeft is de gedachte: Vogeltjes uit hetzelfde nest gaan na het uitvliegen ook hun eigen weg en blijven ook niet aan elkaar geklit zitten, dus waarom zouden mensen wèl verplicht zijn om dat te moeten doen? Als er echt geen andere oplossing is (want niemand wil dit toch liever, laten we eerlijk zijn), dan zit er soms helaas niks anders op. Sterkte (wanneer het jou betreft)!

Volledig breken...ik weet het niet. Heb ook al enige jaren geen contact meer met een familielid maar loslaten kan ik het nog steeds niet. Ik denk toch met regelmaat aan deze persoon .

Ja helaas, dat kan.. En dat doet zeer ..erg zeer... maar soms is het de enige manier om zelf overeind te blijven... Mijn zoon brak uit zelfbehoud met zijn eigen vader...Of is het simpelweg de keuze van de ander..dat kan natuurlijk ook... De zoon van mijn partner komt al 3 jaar niet meer thuis.... de zoon van een vriend van ons verbrak 8 jaar geleden de band met zijn vader... mijn oom brak met mijn oma.. hebben elkaar tot aan zijn overlijden nooiit meer gezien.. Het kan echt.. was het soms maar anders....

Het rottige gevoel zegt iets over de pijn. Een onbevredigend gevoel zal blijven knagen. Dat kan zijn omdat er dingen niet uitgesproken zijn of dat je erg gekwetst bent.Tja het blijft familie ,je hebt ook vast mooie herinneringen.En had je je dit nooit kunnen voorstellen.Dus ik denk dat het eens zal slijten ondanks dat je wilt breken met hen.Maar is dat echt zo?

Ja dat kan, dan zie je elkaar jaren niet of wil je niet zien, maar het gekke is, dat als de ene de ander nodig heeft, je elkaar zo weer vindt en steunt. Dus een gebroken familieband hoeft niet voor altijd te zijn. Een directe bloedband is bijna niet te verbreken.

Ik denk dat een familieband altijd blijft bestaan, je hebt een geschiedenis samen, en vaak (althans met naaste familie) heel veel dingen gedeeld. Je kunt het contact wel verbreken, maar iets van een connectie zal er wel blijven denk ik.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100