Hoe kun je als man het beste reageren op het gedrag als je vrouw/vriendin in de overgang zit?

Onder invloed van de overgang kan de stemming nogal eens omslaan. Het ene moment is alles goed om vervolgens om te slaan in ruzie zoeken bijv.
Hoe kun je daar als man het beste mee omgaan, ik vind het heel moeilijk en vermoeiend

Toegevoegd na 6 uur:
Bedankt alvast, we kunnen er wel over praten op het moment dat zij weer rustiger is en ze krijgt al medicatie.
Als ik het zo van haar hoor en andere vrouwen die er mee kampen moeten het vreselijk voor de vrouw zelf.

Soms weet ik het echt even niet meer, vandaar de vraag

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als jij het al moeilijk en vermoeiend vindt: kan je nagaan wat het voor je partner betekent! Dat bedoel ik niet rot: natuurlijk is het lastig om mee om te gaan voor jou, maar het is voor haar nog veel lastiger. Toon begrip naar haar toe, bespreek het met haar op een rustig moment. Negeren, wat ook wel wordt geadviseerd, lijkt me het allerslechtste wat je kunt doen: iemand of iemands gedrag negeren is 1 van de ergste dingen die je iemand kunt aandoen. Ze niet "gek", ze heeft alleen kennelijk heel veel last van de overgang. Vaak zijn dat buien en is een goed gesprek mogelijk als ze in rustiger vaarwater zit. Er is erg veel informatie over op internet; misschien een idee om (samen?) daarover te lezen. En misschien staat ze open voor een gesprek met de huisarts, eventueel met jou samen. De huisarts kan bekijken of er op medicijngebied iets gedaan kan worden. Kan ook zijn, dat ze problemen heeft. Vaak komen die in de overgang extra naar boven. Ook daar kan de huisarts in meedenken. Sterkte, want deze periode kan voor alle partijen moeilijk zijn. Prettige bijkomstigheid: het gaat weer over.... maar het duurt een poosje :-) Toegevoegd na 2 uur: N.a.v. je aanvulling: Het kan een nare periode zijn, maar het is wel een natuurlijk proces. Ze noemen het ook wel eens de omgekeerde puberteit. Ik weet niet, of je ervaring hebt met pubers Wayan; wat ik daarover weet en ervaar met zoonlief, is het belangrijk om persoonlijk gerichte "opmerkingen" (zacht uitgedrukt ;-)) je niet persoonlijk aan te trekken. Mijn eigen ervaring met de overgang en ook wat ik van kennissen en vriendinnen hoor + heb gelezen hierover is net zo. Het is veel eerder een uiting van onmacht dan dat het echt persoonlijk bedoeld is.

niet op aantijgingen reageren of gewoon ja en amen zeggen. op een rustiger moment op terugkomen, je hoeft tenslotte niet over je heen te laten lopen. desnoods even een blokje om.

Voorlopig maar even laten voor wat het is en samen met je vrouw bij de huisarts gaan praten. Er zijn namelijk voldoende middelen die voorgeschreven kunnen worden om de overgang beter te laten verlopen.

Nog even los van haar mogelijk lichamelijke klachten zit een 'vrouw in de overgang' in een voor haar heel moeilijke situatie. Omdat ze, enerzijds moet wennen aan het besef dat ze, voor haar gevoel, oud wordt..en geen kinderen meer kan krijgen. En anderzijds ziet dat haar kinderen langzaam aan het huis uit raken..of al geraakt zijn.. Haar taak als verzorgende moeder glijdt daardoor ook al een beetje uit haar handen. Drie grote problemen derhalve die op haar afkomen: 1 Het gevoelsmatig oud worden. 2 Geen kinderen meer kunnen krijgen. 3 Kinderen raken het huis uit Hoe je het best op je vrouw kunt reageren is, naar mijn mening.. Met heel veel liefde, tederheid en begrip haar opvangen. Want jij hebt het wellicht moeilijk..maar ZIJ heeft het feitelijk veel moeilijker. Groet, Ton

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100