In de steek gelaten door je eigen familie, hoe geef je dat een plekje?

4 jaar geleden ben ik gescheiden. Het contact met mijn ex-man is goed, de regelingen over de kinderen verlopen prima.
Maar mijn ex man haalt de banden met mijn familie aan. Hij is handig en heeft een beroep waarbij veel mensen gemak hebben van zijn kunnen.
Mijn zusje heeft altijd contact met hem gehouden, zij en haar gezin vieren bv ook de feestdagen met hem.Zij konden niet begrijpen waarom wij gingen scheiden en kozen duidelijk partij. Het contact tussen haar en mij is minimaal. Ik heb er veel verdriet van dat ik niet wordt uitgenodigd op hoogtij dagen , maar mijn ex man wel. Voorheen hadden we een uitstekend contact, we zagen elkaar dagelijks. Dat was plotseling over.
Nu blijkt dat mijn broer hem ook heeft ingeschakeld voor een technisch probleem, na 4 jaar geen contact met hem te hebben gehad. Daaruit voort vloeit dat mijn broer nu ook bij hem over de vloer komt op verjaardagen etc.Mijn ex-man nodigt ze uit. Mijn broer heeft altijd gezegd dat hij het handelen van mijn zus afkeurt, maar doet nu hetzelfde.
Ik snap er niets van. En al ben ik niet erg assertief, ik heb hem toch naar de reden gevraagd. Het blijkt een financiele kwestie, mijn ex-man repareert gratis spullen voor hen. Bovendien, zegt mijn broer, kom ik over de vloer bij wie ik wil.. Natuurlijk heeft hij daar gelijk in. Maar ik kan hier niet mee omgaan. Ik voel me in de steek gelaten. Je eigen familie hoort toch boven alles te gaan? Hoe moet ik mijn houding nu bepalen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik heb min of meer hetzelfde probleem. Mijn zwager is met een zus van mij getrouwd. Dus 2 broers en 2 zussen zijn met elkaar getrouwd. Zij zijn nog getrouwd en ik ben gescheiden. Mijn ex-man en ik hebben geen ruzie en zien elkaar nog geregeld via verjaardag van mijn zus en mijn/onze kinderen. Ook heb ik nog contact met mijn schoonmoeder van 93. Maar met feestdagen is altijd de hele schoonfamilie bij elkaar (ook mijn volwassen kinderen) en ik wordt niet uitgenodigd. Heel lullig hoor! Je zou toch denken dat mijn zus......,nee hoor of mijn kinderen..... nee hoor. Terwijl mijn ex-man en ik geen ruzie hebben, gek toch? Zelfs tijdens een uitje met de familie naar de apenheul dacht niemand eraan om mij te vragen. Ik woon nl. in Apeldoorn en zij komen uit Zwolle. Dan zou je toch denken dat ze die link leggen:apenheul- Apeldoorn-Meike, maar nee hoor. Ik heb het maar geaccepteerd en ga mijn eigen gang, hoewel het toch blijft steken. Zelfs als je aangeeft dat je het wel leuk had gevonden dat...... Ze kijken je aan of je een oneerbaar voorstel doet. Ik ben nu van plan om mijn verjaardag (ik word dan 60), op tweede kerstdag te vieren en iedereen uit te nodigen. Dan mis ik tenminste 1 van die feestdagen "niet tezamen zijn met mijn dierbaren". Je verzint wat hé! Toegevoegd na 2 minuten: Misschien komt het omdat ik degene ben geweest die de scheiding heeft aangevraagd, wie zal 't zeggen? Het enige wat je kunt doen is aangeven dat je het wel leuk zou vinden om er ook bij te zijn.

Het is heel moeilijk je daar advies in te geven. Je zal toch moeten iets assertiever worden en heel stilaan een brug bouwen tussen je familie en jezelf. Ik heb zo'n verhalen nog gehoord. Volgens mij keurt jouw familie de echtscheiding af. En geven ze jou de schuld daarvan. Er wordt de laatste jaren veel te vlug gescheiden. Het is bijna trendy om gescheiden te zijn, terwijl het toch een actie met zeer verstrekkende gevolgen is. Ben jij ook niet voor onvoldoende redenen gescheiden? Heb je niet een klein beetje spijt? Ik anders wel.

heb je al recht op de man afgevraagd wat de bedoeling is? weten ze dat het voor jou voelt of ze een keuze hebben gemaakt tussen jou en je ex? waarom zou je niet samen kunnen gaan bij bv de feestdagen als jullie contact goed is? waarom hij wel en jij niet? heb je je weleens afgevraagd of het misschien de positie is waarin je jezelf ziet (afgewezen) waardoor je wellicht zelf afwachtender bent wat betreft het maken en zoeken van contact? relaties groeien nu eenmaal, en met de ene kan men soms beter overweg dan met de andere zonder dat dit direct wat over de ander hoeft te zeggen. heeft het eigenlijk wel met de scheiding te maken, of is het contact gewoon beter geworden om een andere reden? heb je je familie bv wel aangegeven dat je meer contact wil (maar bv niet weet hoe dat te realiseren, op moet pakken etc) heb je ze wel gevraagd of ze hier ook behoefte aan hebben (vaak gebeurd er meer bij een scheiding namelijk, misschien ligt hier voor hun #persoonlijk# een reden waar jij niets van weet) is er spraken van een misvatting? verkeerd begrepen woorden of voorval? etc. als jij goed met je ex overweg kan is het misschien een idee om samen eens een bezoekje te brengen om te laten zien dat jij graag meer contact wil hebben en het kiezen van een kant helemaal niet van toepassing is of hoeft te zijn? als dit alles niet helpt en je krijgt geen vinger op het 'hoe en waarom' is waarschijnlijk de enige optie om de eer aan jezelf te houden (openstaan voor meer contact) en te accepteren dat ieder hier een eigen keuze en voorkeur in heeft. breng het onderwerp niet meer ter sprake, en accepteer dat de gouden handjes eigenlijk de drijfveer zijn van het contact. als ik het zo lees ben je afwachtend in het zoeken van contact, en heeft het in feite niet zo veel te maken met het kiezen van een bepaalde kant, maar ben jij wel de persoon die het zo opvat en voelt, maar kan me natuurlijk enorm vergissen hierin.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100