Waarom is het huwelijk nog steeds populair ondanks dat het percentage vreemdgangers aanzienlijk stijgt met de jaren?

Vaak lees ik enquetes en zo nu en dan kom ik er wel eens een tegen dat er weer onderzoek is gedaan naar huwelijken waarbij een of allebei van de partners vreemdgaat. Hoe komt het dat het huwelijk (wat eigenlijk niets anders is dan je tot elkaar verbinden en elkaar eeuwige trouw beloven) dan toch nog steeds populair blijft?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk ook niet dat dit de intentie is voor stellen om met elkaar te willen trouwen. Men wil met elkaar trouwen omdat ze met elkaar willen trouwen. Ritueel. misschien vinden mensen het toch prettig als hem/haar eeuwige trouw beloofd word. Wat natuurlijk nooit met zekerheid gezegd kan worden. Dus met huwelijk garandeer je niet-vreemdgaan natuurlijk niet. Als dat het enige uitgangspunt is voor een besluit om te gaan trouwen is dat uitgangspunt (angst?) ook al niet echt betrouwbaar lijkt me..

Omdat je er toch altijd vanuit gaat dat jou partner dat nooit zou doen! Mensen zijn blind als het om liefde gaat, gelukkig maar anders zou je bij voorbaat al ongelukkiger zijn.

omdat het huwelijk vaak meer is dan wat u zegt,nl. eeuwige trouw en verbinden aan elkaar. het is ook voor veel mensen een maatschappelijk "moeten".het is vaak meer verstandelijk dan liefde.

De gedachten rondom het huwelijk zijn met de jaren ook verandert. Eeuwige trouw is sowieso niet meer iets dat tijdens de formele plechtigheid (huwelijk voor de wet) wordt vermeld. Er spelen andere zaken mee, zoals het bekronen van je relatie. Vroeger trouwde men om samen te kunnen wonen en kinderen te krijgen. Tegenwoordig meer omdat het samenwonen goed blijkt te bevallen en er al kinderen komen/zijn. Dit geldt natuurlijk lang niet voor iedereen, maar komt wel vaker voor dan vroeger. Als je al samen gesetteld bent, met (koop)huis en wellicht kinderen, en je relatie gaat goed, kan het een mooie bekroning op je, toch al vaste, relatie zijn. Vreemdgaan is na je huwelijk niet opeens erger dan daarvoor. Maar het huwelijk brengt ook handige praktische zaken mbt kinderen met zich mee. Je kunt dus meerdere beweegredenen hebben om te trouwen. Eeuwige trouw is geweldig, maar niet heMi eerste waar men tegenwoordig aan denkt bij een huwelijk. Toegevoegd na 2 minuten: Veranderd natuurlijk met een d en heMi moet het zijn. Sorry, smartphone is niet zo geschikt voor lange teksten...

Omdat het het gepropageerd wordt door alle bedrijven en instellingen die er beter aan worden. En dat zijn er vele.

Ik ga er niet vanuit dat vreemdgaan nooit zal gebeuren. Als je het met elkaar prettig hebt zal de kans minder groot zijn. Maar ga je uit elkaar groeien, dan wordt de kans groter. Uiteindelijk wil ieder mens een prettig gevoel hebben bij de ander. Waardering is erg belangrijk. Het is moeilijk om dat gevoel vast te houden omdat er veel gaat gebeuren in je leven samen. Respect en een goede communicatie is belangrijk. Als 1 of alletwee een moeilijk verleden heeft wordt de kans van slagen kleiner. Waarom het huwelijk nog steeds populair is omdat het nog steeds een uniek gevoel geeft dat je iets bijzonders hebt met je geliefde. Een vriendin is minder dan je vrouw. Dat klinkt toch serieuzer in de oren.

Het huwelijk is belangrijk, omdat kinderen ouders nodig hebben. Verder zit het toch ergens in de mens om voor lange tijd bij elkaar te blijven. Het geeft rust, je hebt iemand om op terug te vallen. Bovendien gaat vreemdgaan vaak om de seks en daarna komt degene die vreemdgaat erachter dat een diepgaande relatie veel waardevoller is. Het huwelijk kan trouwens ook beschermend werken tegen vreemdgaan, je belooft de ander immers trouw voor de rest van je leven.

Bij de huwelijksplechtigheid beloof je elkaar trouw. In verdere woorden wordt dit uitgewerkt als 'in voor en tegenspoed'. Trouw is dus, dat je op elkaar aan kan. Dat je er voor elkaar bent. Het huwelijk is een overeenkomst, je zit vast aan de wet. Wat men huwelijkse plichten noemde is uit de wet gehaald. Dus hier kan een Nederlander geen aanspraak meer op maken. Dus seksualiteit en huwelijk zijn wettelijk gezien al grotendeels ontkoppeld. De conclusie is, dat vreemdgaan nauwelijks nog met de juridische entiteit huwelijk te maken heeft. Het heeft natuurlijk wel te maken met de relatie zelf. Hoe wij een relatie vormgeven, is mede afhankelijk van de heersende cultuur. In het boek van de bron werd in 1969 een mooi futuristisch beeld van een ideale maatschappij neergezet. Jazeker: de baanloze maatschappij staat er in. En het huwelijk ook, daarbij zweren de partners elkaar seksuele trouw tot en met hun laatste kind. Daarna zijn ze in seksueel opzicht vrij. Hier nog iets als vormgeving te herkennen, maar de schrijver zag toen dus al de maatschappelijke ontwikkelingen. Goed, je kunt elkaar dus trouw zijn. Maar een persoon blijft los daarvan wel zo zijn behoeftes hebben. Het zou mooi zijn, als dit in volle openheid kon, zoals in het boek, dan levert deze vrijheid ook geen strijd meer op. Maar in de tussentijd zullen mensen dus op een andere manier hun behoeftes invullen. En dat was van alle tijden. Het vreemdgaan door de tijden heen is ook in een afstudeerscriptie uiteen gezet. Heel leerzaam en verhelderend. Helaas kon ik die niet meer vinden.

Bronnen:
http://www.kizmetsboekensite.eu/boeken/bui...

ken een setje dat het huwelijk enorm aantrekkelijk vond om belastingtechnische redenen. zo kan een aankoop van een huis een reden zijn, gezamelijke schulden, het idee iemand meer te binden. beter is het natuurlijk als dit alles niet toe doet en men het huwelijk ziet als een kroon op een relatie. elke persoon die gaat trouwen zal waarschijnlijk denken dat dit voor altijd zal zijn (tot de dood). de cijfers waaruit blijkt dat het in de praktijk anders uitpakt zal miss de reactie geven: maar ons gebeurd dat niet, want......(vul maar in) er zijn vele redenen om te trouwen. wie weet vergeeft men een partner die 'onder het draad doorvreet' makkelijker dan bv 10 jaar geleden. misschien gaat men niet meer vreemd maar werd er jaren geleden niet over gesproken (vuile was hang je niet buiten) de mogelijkheid om in relatietherapie te gaan is misschien ook een reden. financiële zekerheid in deze tijd kan een reden zijn, en (ja....ja) LIEFDE is iets wat waarschijnlijk altijd zal blijven :-)

Omdat het romantisch is. Het is ook niet romantisch om er over te praten wat er met je kinderen gebeurt als je eventueel gaat scheiden: omdat je er niet vanuit gaat.

Er zijn eindeloze redenen waarom mensen nog steeds voor het huwelijk kiezen. Enkele voorbeelden: Blind verliefd zijn (en soms heel snel weer gescheiden) Vanwege een religieus Geloof. Vanwege het geloof in elkaar. Uit traditie. Pure romantiek. Vanwege financieel voordeel. Met het oog op weduwe-pensioen. Er bij willen horen. Met het oog op successierechten. Uit angst om verstoten te worden. Vanwege een weddenschap. Uit Bewust Liefde-Vol gevoel voor elkaar. enzovoort enzovoort Bovendien is vreemdgaan niet enkel van deze tijd. Het komt in deze tijd enkel duidelijker aan het licht omdat er enerzijds openlijker over gepraat wordt en anderzijds zijn er meer mogelijkheden om het vreemdgaan te achterhalen en dus meer kansen om 'betrapt' te worden. En volgens mij zal een groot deel van de trouwlustigen er vanuit gaan dat het 'vreemdgaan' van de andere partner hun niet zal overkomen en dat net zij de uitzondering op de regel zullen vormen en elkaar dus 'eeuwig' trouw zullen blijven. Anderzijds zijn er vele trouwlustigen die elkaar geen eeuwige trouw meer 'afdwingen' doch de trouwgelofte aanpassen aan hún situatie. Zo ken ik mensen die met inspraak van de pastoor de volgende gelofte aan elkaar hebben afgelegd: "Aanvaard mij zoals ik ben en ik zal mijn best doen om jou eeuwig trouw te blijven. Ik kan jou die garantie niet geven. De keuze is nu aan jou om mij te nemen zoals ik ben." Persoonlijk vind ik dat een veel eerlijker gelofte dan de standaard opgelegde tekst die een belofte 'afdwingt' waar zich haast geen mens kan aan houden zonder zich op een gegeven moment ongemakkelijk of ongelukkig te voelen. Jaren geleden verkondigde één of andere professor via TV dat slechts 2% van de Totale Wereldbevolking in staat is om monogaam te leven. Ik ben héél sterk geneigd om die woorden voor waarheid aan te nemen. Vele mensen denken gewoon niet grondig na over de trouwgelofte die 'afgedwongen' wordt en dan merken ze dat het in de praktijk zo simpel niet is en de komst van het schuldgevoel vormt de basis voor de irritaties en dan volgen eerste stormen en krijgen vele bootjes deuken en als die niet met de mantel der Liefde-Vol Begrip kunnen vereffend worden dan volgen er onvermijdelijk breuken... ik ben één van die velen die tot tweemaal toe ondoordacht en onvoldoende voorbereid te water ging ;-) Ik heb het er dus niet volgens traditionele verwachting vanaf gebracht. Toch kan ik begrijpen waarom mensen na meer dan één gestrand huwelijk nog steeds willen trouwen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100