Hoe leer ik mijzelf af om aan het begin van een mogelijke relatie van een mug een olifant te maken?

(ik ben 31 btw)

Voorbeeld:
Date-lief die had drie dagen niets van zich laten horen. Niet op msn, niet op smsjes, niet op whatsapp. Ik weet heus wel dat drie dagen niets voorstelt. En uiteindelijk bleek hij gewoon ziek te zijn geweest

Nu weet ik wel: hij moest werken, hij heeft ook een eigen leven met vrienden enzo. En we hebben elkaar pas twee, drie keer gezien. En het klikt enorm en ja, hij weet ook van mijn probleem en waar het van komt.

Toch ga ik me dr enorm druk om maken en dat gaat dus zo ongeveer:

Hij is niet online, dus hij is werken. Hij is niet online, hij is vast werken en heeft het druk. Hij heeft het vast zo druk met werken dat hij geen tijd heeft. Hij heeft het vast zo druk met geen tijd hebben, dat hij mij is vergeten. Hij is mij vast vergeten. Hij is mij vergeten en wil niks meer van me horen. Hij wil niks meer van mij horen, want ik heb wat verkeerd gezegd. Ik heb wat verkeerd gezegd en nu zet hij mij expres offline. Hij zet mij offline, want hij wil niks meer met mij te maken hebben. Zie je nou wel, hij vindt mij niks.

Dit komt door me ex, dat weet ik, omdat mijn ex mij vroeger negeerde als er wat was en meteen zei: "ja, vindt dat maar lekker zelf uit, ik blijf niet alles herhalen.". Hij en ik hadden ene relatie van 12 jaar en hij deed al zo sinds t begin.

Alleen dit breekt mij nogal op, en ik ben me er wel van bewust, maar hoe moet ik mij zoiets afleren, of anders aanleren?

Toegevoegd na 7 minuten:
ik "stalk" niet, btw

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

ja, die ex van je, dat was zo'n "typische" vent, een man zonder maturiteit maw. Mannen hebben sowieso vaak een andere mening over "praten", maar er zijn ook mannen die eraan werken om dat wél te kunnen en vrouwen die leren dat ze dit niet altijd van een man moeten verwachten. Maar zo was het bij je ex dus niet. Doordat je bij je ex alles moest raden, ben je wat onzeker geworden denk ik. Of je was het al, want je bent al bij al 12 jaar gebleven bij iemand die weinig rekening hield met je gevoelens. Natuurlijk is het zo dat zelfs als hij moet werken en zelfs als hij ziek is, hij nog altijd in staat is je een smsje te sturen. Maar je relatie is nog erg pril, voor mannen moet het niet altijd zo vlug gaan. Zij willen het vaak rustig aan opbouwen (je hebt natuurlijk ook van die plakkers die je gek smsen, maar dat betekent in feit niks...). Als je dan onzeker bent, ga je er meteen een heel verhaal aan koppelen. Mannen houden ervan om een beetje te moeten "jagen" op hun liefje. Dat kan alleen als er ook af en toe afstand is. Dan kan een man rustig zijn gevoel voor liefde opnieuw opbouwen omdat hij je gaat missen. Gun hem die afstand en probeer jezelf voor te houden dat het niet betekent dat hij je niet meer ziet zitten Maar stel ook een grens. Als hij echt heel vaak afstand houdt en jij vindt dat niet leuk, moet je ook weer niet zitten denken 'ah ja, zo zijn mannen nu eenmaal". Hou contact met je gevoel. Surf eens naar de versiercursus (geschreven door ene Geert), die kan je gratis aanvragen. Hier zal je héél veel uit leren. vraag zowel die van mannen als van vrouwen aan. Met die van mannen val je soms van je stoel en ik ben ook enkele keren kwaad geworden van binnen, maar leerrijk is het wel...

Stop met "stalken", en bedenk je dat mannen over het algemeen wel alle apparatuur zoals Ipads een pc of i-phone waarderen, maar alleen voor de heb, niet voor msn, twitter of sms

Zoals ik je verhaal lees, heb je een gebrek aan zelfvertrouwen, ga daar aan werken, probeer de leuke, goede kanten van jezelf te zien, als je blij bent met jezelf, ben je niet meer zo bezig met wat een ander van je vind. Als je niet weet, of als het niet lukt, hoe je aan je zelfvertrouwen kunt werken, kun je naar je huisarts en deze zal je dan doorsturen naar iemand die je kan helpen, er zijn trainingen voor.

Het is denk ik wat die ander voor me zei: mannen hebben wel de nieuwste dingetjes maar houden zich maar weinig bezig met msn enz. Door dat doemdenken ga je juist de kant op die je niet meer wil. Je wilt bevestiging van alles wat hij doet, niet op een stalk manier misschien maar gewoon voor jezelf om dingen uit te kunnen sluiten. Ik zou beginnen om te denken dat een relatie er niet zo zeer inzit, je hangt jezelf teveel op aan die gedachte. Zoals vrouwen soms de touwtjes in handen kunnen hebben, zo kunnen mannen dat ook. Misschien twijfelt hij wel heel erg aan zijn gevoelens nog, door een eerdere ervaring bv. Laat hem maar op zijn beloop dan komt het vanzelf wel. Het is maar een date

het is je interne criticus. Een 'stemmetje' in je hoofd, die er al langer zit dan sinds deze relatie. Deze interne criticus komt vooral opdagen bij dit soort kwesties. Wanneer jij in contact komt met iemand die je leuk vind. Je kunt dit niet afleren, het zal altijd blijven. Helaas. Maar je kunt wel beter kennismaken met die interne criticus. En beter en vanuit volwassen bewustzijn reageren op de 'relatie' die je hebt met je interne criticus. Om beter met die i.c om te gaan is het goed om de niet- verwerkte ervaringen opnieuw te gaan voelen en doorleven. Therapie dus. overigens; iedereen heeft die interne criticus. Dan wel op verschillende sterktes en bij verschillende situaties.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100