Wat zal jij doen?

Ik heb net een relatie gehad van wel geteld bijna 4 maanden... Laatste 1,5 maand was bagger, we waren beide niet meer gelukkig en toch probeerden we het tot 3 x toe weer. Nu heb ik de laatste keer toch maar echt er een punt achter gezet en de sleutel in geleverd en het contact verbroken.
Nu heb ik al 2,5 jaar lang contact via msn sms etc etc met een jongen uit Breda (woon zelf in Groningen) en we zijn "stiekem" eigenlijk al 2 jaar best gek op elkaar... Nu heb ik dit weekend gevraagd of hij langs kwam (het was immers toch uit met mn "vriend") en hij kwam langs... Het voelde zo vertrouwd en raar alsof we al eeuwig bij elkaar waren en hoorden... Voor de buiten wereld lijk ik nu misschien wel een "slet" of ga ik heel erg snel... maar voor ons... wij wachten al 2,5 jaar op elkaar...
Hij woont dus 2.5 tot 3 uur rijden hiervandaan... Maar zoals het voelt is het toch "meant to be" dat we na die jaren toch nog bij elkaar komen... en dan maakt afstand niks uit toch? Ik ben in ieder geval na 2,5 jaar nog steeds gek op hem... terwijl we tussen door wel relaties gehad hebben... maar dat is niks geworden en bleven wij wel contact houden...

Wat is jullie mening hier over?

Toegevoegd na 1 uur:
Wow... wat een lieve antwoorden allemaal :-D
Wou alleen dat degenen die dichtbij staan zoals me ouders en vriendinnen dat ook zo makkelijk zagen...
Maar zoals hij en ik al hebben gezegd tegen elkaar... zodra iedereen ziet hoe gelukkig wij zijn accepteren ze het wel :-D

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

voorbij is voorbij. Blik op de toekomst. Het is niet zo dat je een geweldige relatie die tot het einde aan super was opgezegd hebt. Je hebt er moeite voor gedaan en besloten dat het echt niet meer gaat. Dan staan nu de deuren naar de toekomst open. Een slet? Nee hoor. Je bent volwassen en mag je eigen keuzes maken. Als ik jou was zou ik het wel weten. Hij komt langs. Zet de wijn & kaarsen klaar. Een middagje shoppen voor een grote strik (...) en.. Fijne avond!

mijn mening is gewoon je gevoel volgen ....niet te veel denken aan de buiten wereld ,leef en geniet!!

Ik vind dat je moet doen waar je je goed bij voelt. 'k Vind het iig niet sletterig.. Jullie vinden elkaar al 'n hele tijd leuk. Waarom zou je er dan niet met elkaar van gaan genieten? Laat mensen vinden wat ze vinden, jij weet beter; jij weet dat het niet van de één op de andere dag zo is gegaan. En het lange rijden? Het is maar wat je er voor over hebt? 'k Heb 'n vriendin die ook altijd zoveel tijd kwijt is met heen en weer rijden... Maar als het het waard is; waarom niet?

Moet kunnen, niets mis mee. Ik vind zou ook niet anders naar je kijken doordat het zo goed klikt terwijl jullie elkaar niet in het echt kennen. Door het internet kun je elkaar goed leren kennen, maar je kunt ook dingen mooier maken dan het is. Het heeft natuurlijk zo z'n voor en nadelen. Wat betreft de afstand. Dat is iets wat voor jullie zelf te bepalen is. Een lat-relatie kan zeer lang goed gaan en als je echt samen verder wilt gaan dan moeten jullie daar echt voor gaan vechten en eventueel verhuizen. Het kan zijn dat de een bij de ander intrekt of dat jullie samen een woning nemen tussen de 2 steden in bijv. Utrecht. Als je je door de afstand laat afschrikken en verder niets meer onderneemt, dan blijft het aan je knagen en vraag je je af of het wel of niet iets had kunnen worden. Ik zou zeggen: Ga er voor de volle 100% voor!!

Als het goed voelt, waarom niet. Jij weet zelf of je eerlijk naar jezelf en naar anderen bent en je weet ook zelf of je klaar bent voor en nieuwe relatie. En als het allemaal goed voelt, zou ik zeggen: "ga ervoor".

you go girl !! Mijn zege heb je

Maak je toch geen zorgen omdat iedereen er het zijne van denkt! Je hoeft je toch niet te verontschuldigen dat je een nieuwe (oude) liefde hebt gevonden. Wees blij, pluk de dag! Misschien heeft het zo moeten zijn. Als je ex vriend met een ander meisje langs loopt, is er niets aan de hand, ook al is het een dag later nadat het uitraakte. Een meisje zou dan een slet zijn? Grote onzin! Doe lekker wat je wilt, neem het ervan en maak je geen zorgen over de afstand. Als jullie echt van elkaar gaan houden (want verliefd zijn is anders) is ook afstand overbrugbaar.Neem het zoals het komt en geniet zolang het duurt.

Als je al 2 jaar gek op iemand anders bent, begrijp ik in eerste instantie niet waar die vier maanden relatie met een ander dan voor nodig is geweest; die is dan natuurlijk van meet af aan gedoemd geweest om te mislukken. Als je jongen uit Breda werkelijk je ware liefde is, moet je daar gewoon vol voor gaan. En daar ben ik eerlijk gezegd heel ouderwets is ; ik heb zelf indertijd gewoon alles achter me gelaten en ben mijn man naar de andere kant van het land gevolgd. Tot op de dag van vandaag naar volle tevredenheid. Uiteindelijk merk je pas of je kan zwemmen als je in het diepe springt. Ik zou me er dus gewoon helemaal op concentreren. Niks is zeker in het leven, en je moet de kansen pakken als ze zich voordoen. Maar dan ook wel volledig achter je keuze kunnen staan. Als de 84 uit je nickname je geboortejaar is, heb je inmiddels ook wel ongeveer de leeftijd om een paar definitieve keuzes te gaan maken in je leven. Ook daar ben ik wellicht ouderwets is, maar als je tot je 40e blijft fladderen, wordt het volgens mij nooit meer wat.

IK zeg: Doen...

Liefde trotseert alle afstanden!

Vind het spijtig voor de andere jongens dat jij ze eigenlijk voor de gek hebt gehouden omdat je hart kilometers verder was...en daarom.....ga dr voor meid!!!

Denk eens aan al die mensen die relatie's hebben met mensen in het buitenland. Vaak de meest hechte relatie's omdat je er veel voor over moet hebben, veel moet laten op alle gebied, het erg veel geld kost en je dus alle zeilen bij moet zetten om elkaar te kunnen zien. Ik denk dat het zeker een kans maakt. Maar bouw het wel goed op. Je komt elkaar nog wel een keer tegen, in de negatieve zin. Niemand is perfect en dat is wel het beeld dat je zelf vormt van je partner op afstand. Verder gewoon doorgaan dus. Hoeveel mensen zitten er wel niet ongelukkig alleen thuis met herinneringen aan gemiste kansen. Al moet je naar Alaska, who cares!

Hoezo Breda-Groningen? Liefde kent doch geen afstand. Iemand suggeerde al was het Alaska, ik zou zeggen, al was het de maan. Ik heb zelf mijn hart gevolgd, toen ik 19 was en mijn land achtergelaten voor een liefde, dat het anders is uitgepakt is een tweede. Intussen heb ik een LAT-relatie op 2 uur rijden al 8 jaar, nooit willen missen en die paar kilometers, en kniesoor die daar op let.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100