Waarom moesten sprookjes vroeger zo gruwelijk zijn?

Roodkapje werd opgegeten door de wolf.
De heks wilde Hansje en Grietje op eten.
De 7 geitjes verdwenen in de buik van de wolf.
Klein Duimpje moest rennen voor zijn leven omdat een reus hem wilde opeten.
Men zegt vaak dat de huidige games te gewelddadig zijn voor kinderen. Maar ik herinner me dat ik als kind (geb.1951) door die sprookjes ook nachtmerries heb gehad.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Die sprookjes zijn in opzet niet bedoeld geweest voor kinderen. Ze werden aan volwassenen verteld(bij gebrek aan tv) er moest wel een moraal in het verhaal zitten, zoals het goede dat overwint, of het kleine dat beter is dan de grote (klein Duimpje en de reus bv. )Pas later werden het kinderverhaaltjes, en vaak nog aangepast ook, de oorspronkelijke versie van sommiger sprookjes is nog gruwlijker) Ook kinderliedjes waren vroeger niet speciaal voor kinderen gemaakt,dus daar zitten ook wat teksten in die voor onze moderne oren niet kunnen, maar dara is al een vraag over geweest

Om kleine kinderen af te schrikken. Neem bijvoorbeeld de geitjes. Als ze hadden geluisterd naar hun moeder was er niets gebeurd. Les door angst

Zodat de kinderen niet dezelfde dingen doen als in de sprookjes. Meestal gebeurt er iets en daar worden ze voor gestraft. Als kinderen die sprookjes van jongs af aan horen, gaan ze er in geloven. En zullen, zolang dat ze de leeftijd hebben dat ze nog in sprookjes geloven, die dingen niet uithalen!

Sprookjes waren vroeger (en nu) zó gruwelijk, dat het niet gruwelijk meer is. Iets kan zo absurd zijn, dat het alleen maar komisch is. Dat jij er nachtmerries van hebt gehad, is best vervelend, maar ik denk dat je een uitzondering bent. Mij zijn die sprookjes ook verteld, maar ik heb er geen nacht van wakker gelegen. Kinderen kunnen op jonge leeftijd al relativeren, en snappen vrij snel of iets een verhaaltje is of werkelijkheid. Zo zullen er weinig kinderen zijn, die bang zijn voor voor een dagenlange reis naar Spanje, opgesloten in de zak van Zwarte Piet, en bang voor de roe zijn ze ook niet, terwijl Zwarte Piet dat ding prominent bij zich draagt, om kinderen te mishandelen. En als een vader tegen zijn 4-jarig zoontje zegt, dat hij 'm in een vuilniszak stopt, en aan de weg zet, zodat het hij meegenomen wordt naar het groot vuil, dan heeft het ventje alleen maar dolle pret. Geen seconde zal het jochie denken dat het echt gebeurt. Sterker nog: juist door zo'n uitspraak beseft hij, dat het nooit zal gebeuren. Kinderen zien in, dat de wolf Roodkapje niet in één hap op kan eten, en weten helemaal dat het onmogelijk is, dat Roodkapje daarna weer ongeschonden uit de maag van de wolf tevoorschijn komt. En een huisje dat gebouwd is van pannekoeken, en allerlei ander heerlijks, is ook voor kinderen ook zó absurd dat het alleen maar grappig is. Kinderen wordt niet alleen de werkelijkheid geleerd, maar ook het onmogelijke. Zo wordt de fantasie geprikkeld. Daarom hebben ze knuffeldieren, worden geconfronteerd met pratende beesten, vliegende autootjes met schattige oogjes als koplampen, boze enge mannetjes, nare heksen, mini-olifantjes, reusachtige muizen en zelfs bomen en bloemetjes met een vrolijk karakter en emotie. Kijk naar Sesamstraat, en je zult zien dat alles wat er voorbij komt wel en niet kan. Het is een mix van fantasie en werkelijkheid, en kinderen hebben er geen enkele moeite mee het onderscheid te maken.

Kinderen zijn over het algemeen niet angstig na het horen van sprookjes. De sprookjes lopen nl. altijd goed af, dit in tegenstelling tot de akelige dingen die er in het echt gebeuren en waarvan kinderen ook het nodige meekrijgen, of ze nu willen of niet. De huidige sprookjes zijn ook gruwelijk. Griezelverhalen horen bij de mens.

Kijk naar de tekenfilms van vroeger bij eek de cat kei veel geweld dragonball z etc. Vroeger was het erger.ps: ik zeg niet dat ik het erg vond en pokemon is nog steeds dierenmishandeling.

De term sprookje is misleidend. We denken bij het woor sprookje aan kinderlijke fantasieën, heksen/feeën, toveren, wonderlijke dingen, onware verhalen. Zo zijn de meeste sprookjes echter neit bedoeld. Er zijn verschillende soorten sprookjes. Sommige zijn echt als verhaal geschreven (bijv. die van Andersen) maar veel zijn ook zijn opgetekend uit de volksmond. Dat zijn dan verzamelde verhalen die men als volwassenen aan elkaar vertelde (toen zeg maar de tv nog niet was uitgevonden). De sprookjes van Grimm zijn zo ontstaan; het heten volkssprookjes. In de tijd waarin deze sprookjes werden verteld hadden kinderen een andere positie dan nu. Zij leefden minder in een aparte kinderwereld. Zeker voor de armere kinderen gold dat zij gewoon bij de volwassenen leefden en dus alle verhalen hoorden die men aan elkaar vertelde. Ze werden niet weggehouden van gruwelijke en sterke verhalen. Ook was afschrikking een middel waarmee mensen elkaar (en dus ook hun kinderen) in toom hielden om zich correct te gedragen. En ik vermoed dat men toen nog niet zo nadacht over de tere kinderzieltjes en nachtmerries. Het leven was ook harder in bepaalde opzichten dan nu.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100