Hoe ga je om met verlangen of heimwee naar iemand?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als iemand dood is en je hebt een waanzinnige heimwee, dan is vaak het enige wat je kunt onthouden is dat diegene nog steeds al je liefde heeft in je hart. Diegene heeft nog steeds een plekje in je hart en je hart is nog steeds een huisje voor de ander. Laat je hart open zijn en geniet nog even van die warmte die de liefde geeft in je hart. Je voelt die ander dan nog steeds en de herinneringen zijn er nog steeds. Je voelt je dan eventjes minder eenzaam en zal dan minder heimwee hebben. Sluit je ogen dan maar even en voel die ander en voel die in je hart, voel die warmte en de liefde. Hoe groot de afstand ook is, je hart is in je en die is heel dichtbij. zo ook dus de ander, ondanks dat de afstand groot is, het is gelijktijdig enorm klein... Nu gaat het niet om een overledene, maar dat veranderd dit verhaal niet! Iedereen die jij lief hebt, heeft een plekje in je hart. Dus je hoeft daar alleen maar even naar terug te keren.

Gewoon naar diegene toe. Belangrijkste is eerlijk blijven. Altijd je gevoelens uiten

Het is een naar gevoel als je heimwee hebt naar een onbereikbaar iemand of iemand uit het verleden. Misschien is het iemand die je tijdelijk moet missen. In ieder geval is afleiding het beste. Probeer zo weinig mogelijk te denken aan dit verlangen, dat je toch niet kan oplossen. Als de heimwee je weer parten speelt, geef er dan zo weinig mogelijk aandacht aan. Ga andere dingen doen, werken, hobby, sporten, vrienden bellen, film kijken enz.

Ergens in een reactie van je las ik, dat de persoon niet is overleden, maar je kunt er ook niet naar toe. Dan neem ik aan, dat de opties bellen, MSNnen, mailen etc ook niet mogelijk zijn. Dan denk ik, dat het gaat om een rouwproces. Rouwen gebeurt niet alleen als iemand is overgegaan; het kan ook zijn bij iemand in leven, maar die onbereikbaar is. Door een rouwproces gaan is voor iedereen anders en ook per situatie verschillend. In ieder geval is het wennen, je aanpassen, de bijkomende emoties verwerken en accepteren. Niet specifiek in die volgorde. Geef jezelf de tijd, niet vechten tegen je gevoelens. Onderga ze, ze horen bij jou en aanvaard ze. Babystapjes zetten is voor mij in een rouwproces heel belangrijk. Geen grote beslissingen nemen, niet teveel vooruit denken. Proberen in het hier en nu te blijven. Afleiding kan daarbij helpen, maar ook dat is persoonlijk.

dat is heel moeilijk en daar weet ik alles van ik heb iemand een bijna een half jaar moeten missen kon diegene niet bellen of mee praten of wat dan ook...... Het enigste wat je kan doen is afleiding proberen te zoeken. Er over praten met mensen. En het van je af schrijven. Heel veel sterkte.... tis ontzettend moeilijk.

Bronnen:
Mijzelf

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100