Wat als je levenspartner meldt in het begin van de relatie dat die voor een lange tijd weg moet voor zijn werk?

Dan heb ik het over naar het buitenland..

Blijf je bij hem in de zin van dat de relatie blijft bestaan?
Of ga je bij hem weg?

Weet jij het antwoord?

/2500

Dank de ander voor de openheid... Het is enorm te waarderen dat die ander dit zegt... En het zal wel niet de laatste keer zijn dat hij voor langere tijd weggaat, dus als je hem graag als partner wilt, dan moet je ermee zien te leren leven... Dit zegt niets over of het een goede partner is, maar het zegt wel alles over jou, kun jij hiermee omgaan of niet, dus gaat nu de realtie al stuk of niet... Mijn gevoel is dat hij wel alles met je deelt en dat is dan weer wel een goed uitgangspunt om door te gaan... Ga je gevoel na, en doe wat je gevoel je ingeeft... Daar zul je geen spijt van hebben en alleen jij kunt daar uitsluitsel over geven...

Dan is er maar 1 die het antwoord kan geven, hoeveel geef je om die levenspartner? Hou je voldoende van die persoon dat je hem ook voor een langere tijd los kan laten? Hebben jullie genoeg vertrouwen in jullie relatie? Als de relatie zo pril is, en je weet het niet zeker, kan je ook besluiten om elkaar vrij te laten totdat jullie weer samen kunnen zijn. De tijd zal het dan leren.... Wat wil je partner, en vooral wat wil jij?

Persoonlijk zou ik het niet willen als mijn partner voor langere tijd voor zijn werk weg moet, want dan raak je de band met je partner kwijt en kun je niets opbouwen.

Als dit echt de liefde van je leven is dan is hij voor jou bestemd, of dat nu wat korter of wat langer duurt. Echte liefde betekent ook elkaar vrij laten, en ervoor zorgen dat een ander zich (geestelijk) kan ontwikkelen. Als jullie echt gek op elkaar zijn komt het goed. En met internet zijn er tegenwoordig talloze manieren om veel met elkaar in contact te blijven. Je kunt hem natuurlijk ook een keer opzoeken.

Tja, dat wordt wikken en wegen. Wil hij je wel meenemen? Hoe vroeg hij dat? "Ga alsjeblieft mee,ik kan niet zonder jou ". Of was het; "oh, je kunt wel mee hoor,gezellig". Dan ga je denken; "Wat laat ik achter, kan ik wel makkelijk even naar huis, vind ik daar wel werk, hoe is de mentaliteit, kan ik daar wel tegen". Leer je gemakkelijk vreemde talen, maak je snel contacten,want bedenk wel ,dat hij overdags werkt en dat je dan alleen bent met de dag. Ik weet niet of je al lang samen bent en of je elkaar in wezen kent. Kortom, als je denkt dat je de rest van je leven met hem samen wilt verbrengen, als je echt voelt dat hij dat ook wil, ga er dan voor. Je zult nooit zeker weten of het standhoudt (dat weet niemand) maar als het goed voelt en je houdt wel van een uitdaging, dan hoef je er ook nooit aan te denken ; "Wat als....".

je kan erover denken om mee te gaan. als dit niet kan of je dit niet wil, dan moet je kijken in hoeverre je echt voor deze persoon wil gaan. hoe groot is je liefde? ik weet uit ervaring dat de band met je partner ook juist kan verdiepen als je niet samen bent. mijn man is nu ook al 8 maanden noodgedwongen weg, en door onze brieven en telefoontjes is onze relatie enorm verdiept. 1x per maand zien we elkaar, en dan putten we daar weer energie uit voor de komende maand zonder elkaar. door te schrijven met elkaar kun je zoveel gevoelens uiten. ik blijf in ieder geval lekker bij mn man, we weten juist door deze omstandigheden dat het met onze liefde voor elkaar helemaal goed zit.

Wij woonden een jaar of drie samen en toen moest ik voor de eerste keer 2 jaar naar Azie. Bovendien was alles nog primitief: je kon voor dinsdag je brief of bandje eens per week inleveren bij de ambassade, dan ging die met de diplomatieke post Naar Nederland en dan was de post binnen eek week bij partner thuis. Die schreef dan meteen terug en die brief ging met de post naar Den Haag, vervolgens met de diplomatieke post naar mijn tijdelijk woonplaats en die kon dan weer door mij worden opgehaald bij de ambassade. Er hoefde maar een ding verkeerd te gaan en je zat een week zonder post. Nu heb je met Skype ieder moment kontakt en met cams kun je alles zien. Dat verhaal speelde in 1970/1971. En we praten nog vaak over die tijd. Wij waren in die tijd nog bezig met het definieren van een eigentijdse relatie en wij waren rebels (de onrust van de roaring 60's nog in body & soal). We zijn er goed en gesterkt doorheen gekomen. Weet je, probeer het gewoon. Als het misgaat is het gewoon goed, dat je relatie nu wordt afgebroken; beter dan wanneer jullie een eerste kind hebben. Maak je niet druk als hij elders een of meerdere keren een wip maakt. Zoalng zijn hart bij jou ligt, doen zijn zwakheden jou geen kwaad. Bovendien zal hij zien dat buitenshuis dineren ook niet alles is. Dan hoeft hij daar later weer niet mee te experimenteren. Hetzelfde geldt uiteraard voor jou. Een win win situatie dus. Ga wel zovaak mogelijk naar hem toe, want dan schep je een gemeenschappelijke historie, en dat is erg belangrijk. Laat hem ook vertellen als hij naar bed is geweest met iemand. Als jij een hoog muts gehalte hebt, dan zal door de verruiming van zijn blik, de relatie met jou wel aflopen. Maar dat is alleen maar goed.

Op de eerste plaats: Wat spreek je snel van een 'levenspartner'. In het begin van een relatie heb je samen 'iets', voor mijn part een 'relatie' of ben je gewoon 'samen'. Maar om nou gelijk van een 'levenspartner' te spreken vind ik wat voorbarig. Als je bij hem/haar het gevoel hebt dat dit de persoon is waar je in principe oud mee wilt worden, dan is dit een mooie proef op de som zou ik zeggen! Ga ervoor, en mocht er een moment komen dat je het zat bent om op hem/haar te wachten of zomaar verliefd wordt op een ander, dan is het duidelijk dat deze peroon niet de prins(es) op het witte paard was. Heb je vanaf het moment dat de partner vertelt dat hij/zij langere tijd wegmoet, het gevoel dat je daar geen zin in hebt, dan lijkt me bij voorbaat al duidelijk dat je niet verliefd genoeg bent om voor deze persoon all the way te gaan.

je beiden criteria zijn relatief (levenspartner en lange tijd). Dus een zinnig antwoord is haast niet mogelijk. Mocht je er toch van overtuigd zijn dat hij je levenspartner is blijf er dan bij, want ook die periode is een deel van het leven...