ik ben 43 jaar en heb 3 kids tot 8 jr. hoe moet ik tegen mn moeder zeggen dat ze zich niet teveel met de opvoeding van mn kids moet bemoeien?

ze verteld mij altijd hoe en wat ik moet doen, zelf bakte ze er niks van.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

wat dacht je van; mam, met alle respect maar jij hebt je kans gehad wat betreft opvoeding van kinderen. ik ben 43 jaar, geen kleine meid meer, en doe het op mijn manier. ik ben niet jij, en jij bent mij niet dus accepteer dat dingen niet gaan zoals jij het zou doen. als het echt helemaal fout gaat of ik vraag erna geef me dan advies, maar op deze manier met het continu ongevraagde advies voel ik me gekleineerd en vreselijk op mijn vingers gekeken en getikt. voor mijn gevoel moet ik me ook nog een keer bij elk advies en kritische opmerking verantwoorden in mijn doen en laten, en dat wil ik niet meer. denk je dat je zal gaan lukken om hier rekening mee te houden, of zullen we hier duidelijke afspraken over maken? blijkbaar weet je moeder niet dat er enorm veel maatschappelijke adviezen en hulp te krijgen is mocht blijken dat je als moeder zijnde de zorg/opvoeding niet aan kan, kinderen niet in de hand hebt etc. moeders hoeven dit niet per definitie op zich te nemen, en al# helemaal# niet als het totaal niet nodig is en continu ongevraagd advies heel veel weg gaat krijgen van commentaar op van alles en nog wat. je bent 43 jaar!!!! komt op zeg. ook jij kan je grenzen aangeven, of moeder dat nu prettig vind of niet. wat wil je wel en wat niet, en wanneer stel je wel prijs op advies. krijgt dit voor jezelf duidelijk, en geef dit op een concrete manier aan naar je moeder, zonder met een wijzend vingertje te werken, want denk dat dit het gevaar in zit bij jou en je moeder als ik het zo lees.... succes, en hou lekker zelf de regie over de opvoeding van je eigen kids. :)

Gewoon duidelijk en eerlijk en er vooral niet omheen draaien,hoe moeilijk dat ook is omdat dat heel vervelend voor je moeder overkomt maar ja,ze is zelf geen klein kind meer die je met zijde handschoentjes moet behandelen. Gewoon zeggen waar het op staat maar wel op een kalme en niet ruziemakende manier. Heel veel succes ermee !

eerlijk zijn en dat u nu hetgene wat u in uw jeugd aan zorg heeft gehad overbrengen aan je kids. dat tegen uw moeder zeggen.

Op een rustig moment bij een kopje thee dit onderwerp naar voren brengen. Zeg dat het voor jou heel belangrijk is dat je het zelf doet. Kwets haar niet door haar te vertellen dat zij het in jouw ogen niet goed heeft gedaan. Dan krijg je misschien een breuk en dat wil je niet.

Doe het meer als een grap vorm Ja mama, ik weet heus wel hoe ik mijn kinderen kan opvoeden , ik ben toch geen kind meer. Dan geef je indirect het boodschap door Zo breek je haar hartje niet en weet ze dat ze wat minder moet bemoeien

Je hebt kennelijk issues met je moeder. Dit kan los staan van dw situatie met je kinderen. Ik heb dit ook meegemaakt. De oplossing ligt dieper. Als je de issues met jezelf en met je moeder hebt opgelost komt dat met je kids vanzelf.

Je kan je moeder gewoon duidelijk maken dat je nu de leeftijd hebt bereikt zelf je eigen kinderen op te voeden en dat je haar goedbedoelde adviezen niet nodig hebt. Dat je net als zij vroeger graag zelf voor je eigen kinderen wilt zorgen. Dat zij er niets van bakte is natuurlijk ook niet reeel om te zeggen, jij bent toch goed terecht gekomen en je hebt nog contact met je moeder dus zo slecht zal ze het toch ook niet gedaan hebben. Probeer dit te vermijden door je moeder zo weinig mogelijk te betrekken bij jou en je kinderen. Ikzelf heb een schoonmoeder en schoonzus in een zelfde soort situatie. Mijn schoonzus beschuldigd haar moeder er ook van zich er teveel mee te bemoeien maar daarentegen belt mijn schoonzus haar moeder ook bij elk probleempje thuis, zelfs als haar kind een scheet heeft gelaten bij wijze van. Mijn schoonmoeder ziet dit als een feit dat zij niet weet wat ze moet doen en als een schreeuw om hulp. Ik weet niet of dit bij jou ook het geval is. Misschien vind ze nu zelf wel dat ze het niet zo heeft gedaan als ze had willen doen en probeert ze het op deze manier goed te maken. Praat er gewoon eens met haar over zonder vooroordelen over elkaar en op een normale vriendelijke manier.

Zeg tegen je moeder dat je door haar bemoeienissen bang bent dat je kinderen het respect voor jou zullen verliezen. Ze ondermijnt dus jouw gezag t.o.v. de kinderen. Dat moet ze eerst leren beseffen. Mocht dit niet helpen, dan confronteer je haar met het feit dat ze zelf ook behoorlijke steken heeft laten vallen vroeger. Je moet potverdorie wel voor jezelf opkomen hoor. Het feit dat je deze vraag hier stelt geeft mij de indruk dat je over je heen laat lopen.

Probeer om niet afhankelijk te zijn van je moeder. Als je haar vraagt om vaak op te passen, creëert ze ook rechten om zich te bemoeien. Verder zou ik er ook boven gaan staan. Het is niet kwaad bedoeld waarschijnlijk. Dikke kans dat ze ook op zoek is naar complimenten van jou, hoe een goede oma ze is. Probeer haar een maand lang te complimenteren en te bedanken voor haar adviezen. Je zult zien dat ze dan juist minder geneigd is om jou de les te leren.

Soms helpt het niet om tactisch te blijven. Je zult kordaat grenzen moeten aangeven en duidelijke afspraken moeten maken. Vertel haar dat haar rol nu anders ligt. Ze is niet meer verantwoordelijk voor de opvoeding. Jullie hebben het recht om op jullie eigen manier ouders te zijn. Ze moet nu gewoon oma zijn en zich concentreren op die dingen die kinderen gezellig vinden. Samen naar de speeltuin, eendjes voeren in het park, lekker pannenkoeken bakken of wat ze maar willen. Dààr moet ze van leren genieten en zich niet bezig houden met de opvoeding van haar kleinkinderen. Die taak ligt bij de ouders.

Kom op zeg, je bent 43, geen 12! Je kan toch gewoon zeggen; 'mam, ik wil niet dat jij je verder nog met de opvoeding van mijn kinderen bemoeit.' zo moeilijk is dat toch niet, en ze kan je ook niets kwalijk nemen.

Je zou heel simpel kunnen zeggen, maar met een duidelijke hint: "Moeder laat mij mijn kinderen nou maar op mijn manier opvoeden, het is met mij toch ook goed gekomen" !

Je zou kunnen Ma maak je geen zorgen hoe kan nu nog anders doen heb toch al best voorbeeld gehad .Van jou geniet nu maar van het oma zijn laat zorgen nu voor mijn .

Het krijgen van kinderen is het mooiste geschenk op aarde. Door het vaak hectische leven mbt de zorg voor meerdere kinderen en evt een baan erbij schiet het optimaal genieten van de kinderen er vaak bij in. En tijdens het grootbrengen van de kids laat men wel eens steken vallen. Dan krijgt men als oma en opa een 2e kans om het nog eens stilletjes over te doen met de kleinkinderen. Gun ze het geluk om van de kleinkinderen te mogen genieten en stuur het een beetje bij. Evalueer uw eigen houding in deze en denk aan het belang van een goede balans tussen de oma,s , opa,s uzelf en de kids. Het leven is te waardevol om het door onbenullige twisten te laten verzieken. Laat meer liefde toe in uw hart.

Bronnen:
Levenservaring.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100