Wat zijn opties om nu te doen (wat betreft mijn relatie) -> zie extra uitleg?

Ik heb nu ongeveer een halfjaartje een relatie met mijn vriend. Toch heb ik niet echt vaak die 'kriebels' gevoelt en is het meer een houden van. Hij is wel gek op mij, meer dan ik op hem ben en dat voelt absoluut niet eerlijk. Ik zit nu met een enorm schuldgevoel, ook omdat ik diep in mijn hart weet dat ik nooit oud met hem zal/wil worden, terwijl hij daarentegen heel serieus is en allerlei toekomstplannen heeft. Dat benauwd me en maakt dat ik heel hard weg wil rennen.


Toch heb ik ook het gevoel dat ik niet zonder hem kan, dat hij een leegte opvult. Zonder hem zou ik heel eenzaam zijn en veel plezier missen. Ik vind het feit dat hij gek op mij is, heel fijn ergens.

Een paar weken terug heb ik er geprobeerd over te praten. Hij zei dat ik wat tijd voor mezelf moest nemen en dat we elkaar beter een tijdje niet konden zien. Hij wilt niet iemand die zo vaak aan hem twijfelt. Dat is logisch natuurlijk. Toen hij dat zei besefte ik me ineens dat ik hem niet kwijt wil, ik werd helemaal in paniek en 'smeekte' hem om niet weg te gaan. Ik snap het niet; het ene moment wil ik weer 'vrij zijn' en het andere moment niet.

Ook heeft-ie karaktereigenschappen (veel liegen, beetje 'grootheidswaanzin' en een negatieve kijk op alles) waar ik moeilijk mee kan leven. Denk niet dat dat zal veranderen.

In het begin was ersprake van seksuele spanning en deden we het +- 2 keer p/d (letterlijk). Nu staat het me ook tegen, vooral omdat het niet goed voelt.

Wat zou ik kunnen doen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Wat C4th zegt, "hak de knoop door". En tuurlijk zul je 'm missen, tuurlijk zal 't pijn doen en misschien zul je zelfs tranen laten vallen voor hem, maar alles went. Twee personen die voor elkaar bestemd zijn zullen hun weg naar elkaar altijd terugvinden, maar hoe ik dit nu lees, denk ik niet dat je echt verliefd bent op hem.

je zou eigenlijk eens op goeie vraag moeten rondkijken naar soortgelijke vragen je kunt daar al een heleboel informatie vinden. mensen zijn heel vreemd, vooral in het begin(half jaar noem ik zo)als je niet zeker ben van je partner werk je harder en als je denkt die heb ik, dan kan je niets gebeuren. dus hoe harder je vriend je wegduwt hoe minder jij weg wil. het is moeilijk te geloven maar zo werkt het vaak wel.... en inderdaad mensen kun je niet veranderen(hoogstens wat laten aanpassen)dus als je na een half jaar al denkt hier kan ik niet mee leven dan zal dit ook werkelijk zo zijn. vraag je zelf eens af : is het erg dat deze man niet mijn ideale relatie is? kijk naar wat je geleerd hebt en denk terug aan de leuke tijden en gebruik deze informatie bij een nieuwe relatie. het gebeurt echt heel vaak hoor, dat iemand het helemaal lijkt en als na verloop van tijd de eerste verliefdheid over is ,lijkt het nergens meer op....... that's life.. succes!!

Luister asjeblieft naar je hart! Ik zit al jaren in een relatie waarin ik twijfel maar waar ik geen knoop in kan doorhakken, zeer frusterend! Ik neem aan dat je nog jong bent, er zijn nog geen kinderen in het spel, je woont nog niet samen denk ik.. dus waarom die relatie dan aanhouden als het niet goed voelt? Je wilt niet dat hij zegt: we nemen even een time-out. Oei dan ben je alleen.. klaarblijkelijk is dat je angst, alleen zijn. Ik herken dat zo! Ik had dat ook altijd. Maar in een relatie blijven hangen om niet alleen te hoeven zijn is geen goede reden. Werk aan je zelfvertrouwen en je eigenwaarde dmv bijv therapie, een vriendengroep te vinden (of te starten) en veel leuke dingen zonder hem te ondernemen. Het leven is zo veel meer dan een relatie en ook zonder vriend kan je gelukkig worden. Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100