Blijf je gek op je partner als die een hele tijd geen aandacht voor je heeft?

Ik ben weleens benieuwd of mensen met een partner nog net zo gek op hun partner blijven als hij een tijd geen oog voor ze heeft om een één of andere rede.

Ik heb weleens gelezen dat er een vrouw was die dit wel had. Zij was na 40 jaar nog steeds even gek op haar man als daarvoor. Ondanks dat hij 10 jaar in het leger heeft gezeten en zij alleen de kinderen had opgevoed enz..

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ja nou en of dat kan, zolang dat gebrek aan aandacht maar veroorzaakt wordt doordat hij zijn aandacht nu eenmaal ergens anders voor nodig heeft, en niet omdat hij echt totaal niet in je geïnteresseerd is. Sterker nog, mannen die tevéél aandacht voor je hebben, scoren op de lange duur niet goed. Zeemanshuwelijken zijn in de regel stukken beter en houden langer stand dan bij echtparen die beiden de godganse dag thuis zijn en elkaar voortdurend op de lip zitten. Vooral gepensioneerde mannen die nauwelijks nog weten hoe ze zichzelf moeten vermaken scoren op dat gebied slecht, en niet geheel verrassend is er na de pensioenleeftijd weer een kleine scheidingsgolf waar te nemen. Zolang je beiden je evel nuttig hebt ingericht (naar keus) en de aandacht naar elkaar oprecht en belangstellend is (en niet bemoeizuchtig) kun je het jaren en jaren met elkaar volhouden. Zolang één van de twee zich maar niet verwaarloods voelt.

ik denk dat het er om gaat waarom iemand je een hele tijd geen aandacht geeft als het bij zijn werk zou horen en als hij dan wel thuis is en alles is prima?

Je partner blijft toch je "maatje", als het goed is? Het lijkt me niet meer dan vanzelfsprekend, dat er in een leven-samen periodes komen, waarin één partner volledig gegrepen lijkt te worden door iets wat buiten de direkte partnerschap valt : (nieuw) werk, een hobby, training voor iets speciaals, kleine kinderen, die nieuw in de partnerschap geboren worden.... Als daardoor de gevoelens van de andere partner veranderen, zou ik een vraagteken zetten bij het samenzijn van die partners - intussen gaat jouw leven toch gewoon door?

Vraag is wat je onder aandacht verstaat. Mijn partner hoeft heus niet de hele tijd bij mij op de bank te zitten (liever niet) en al mijn interesses delen. Maar er moet wel een wederzijdse betrokkenheid, een connectie zijn. Als die er niet meer is. dan kun je nog steeds gek op iemand zijn...het heel jammer vinden dat je elkaar al bent kwijt geraakt...terwijl je nog bijelkaar bent. Maar dan kun je je wel de vraag gaan stellen wat jullie nog dan nog wel bijelkaar houdt.

Dat bestaat, het blijkt. Het zal per persoon verschillen. Het verandert denk ik in de tijd gezien. Vroeger waren vrouwen veel afhankelijker van een man, dat is nu wel anders. Bovendien was het toen een normale rolverdeling dat de man kostwinner was en de vrouw voor het huishouden en de kinderen zorgde. Er was een tijd dat de mannen 6*14 uur daarvoor moesten werken, dus dan krijgt de partner sowieso minder aandacht. Mijn opa vertelde me eens dat hij alleen in het weekend thuis was omdat hij 50km moest reizen om te kunnen werken. Nu is het niet zo gek dat we dagelijks heen en weer rijden, maar er was een tijd dat dat niet normaal was. Kortom, tijden veranderen en de eisen die je stelt aan een partner veranderen mee.