Hoe help ik iemand die last blijft hebben van liefdesverdriet?

Die teneergeslagen blijft, weinig eet en mager wordt,als hij het meisje ziet met haar nieuwe vriend moet hij overgeven.
Ik heb al veel met hem gepraat en een luisterend oor geweest maar ben stillaan ook aan het einde van mijn Latijn. Alle tips zijn welkom. Hij doet gelukkig zijn hobby's nog en praat ook met zijn vrienden maar het brengt niet op.

Toegevoegd na 14 minuten:
Het gaat over mijn zoon van 17j

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als er iets is dat je je kind niet toewenst is dat liefdesverdriet! Het maakt je zo machteloos als ouder en je voelt zo met hem mee, omdat je vaak weet wat voor impact het heeft als al je dromen en gevoelens in eens kapot gemaakt zijn. Bijna iedereen heeft het nl. wel eens meegemaakt, het hoort bij het leven, maar vooral de eerste keer is zo heftig en het doet zo'n pijn! Het beste dat je kunt doen, doe je al en dat is een luisterend oor zijn en het niet bagatelliseren. Je neemt zijn verdriet serieus en komt niet met clichees als; "Ah, joh, er zijn nog meer leuke meisjes" of " ze was je niet waard" of iets in die geest, want dat werkt niet. Hij wil begrip en iemand die hem begrijpt. Hij moet erover praten want hoe meer hij erover praat, hoe beter hij verwerkt. Het duurt best lang voor hij het geaccepteerd heeft en langzaam zich weer openstelt voor anderen. Hij moet het zelf verwerken en op een rijtje zetten en dat duurt bij sommigen relatief kort maar bij gevoelige mensen kan het maanden duren. De eerste echte liefde vergeet je ook nooit, dat kan soms na jaren nog steken en daar denk je dan bewust niet meer aan, maar blijft toch vaak nog heel diep ergens weggestopt zitten, zo heftig kan dat zijn. Geef hem de tijd om te rouwen en te verwerken. Laat hem eens alles opschrijven wat hij voelt, zijn woede, frustratie, verdriet dat hij niet echt kwijt kan, laat het hem op papier zetten, dan is hij het toch even kwijt en hoe vaker hij schrijft, doorleest en weer sluit, hoe milder het wordt want tijd heelt echt wonden! Alle scherpe randjes verdwijnen na een poos en na een tijdje komt hij wel weer ineens iemand tegen die zijn gevoelens weer aanspreekt. Hij heeft gelukkig geen afstand van zijn vrienden genomen en dit helpt ook. Echt, alles komt weer goed, het is alleen voor jouw als moeder zo naar om te zien wat het met hem doet, want je hart loopt over van medelijden en je blijft toch bezorgd. Respecteer dus zijn gevoel en laat hem praten. Het duurt echt niet eeuwig en ik wens je sterkte en geduld. Meer kan je niet doen.

Als jouw vrienden ook zijn vrienden zijn kunnen jullie hem samen bezig houden. Afleiding is de beste rimedie naar mijn mening.

Als u zich eerst zou verdiepen in de materie waarom de relatie is verbroken door zijn vriendin, dan bent u al een stuk verder. Observeer of uw ,vriend, zich ook zo gedraagt bij anderen, of alleen bij u. Ik denk dat uw ,vriend, niet volwassen genoeg is.

Naar is dat om iemand zo verdrietig te zien. Ik denk dat jij alles al uit de kast hebt gehaald om hem te helpen. Hij moet afleiding zoeken, met jouw of met zijn vrienden op stap gaan en niet zo blijven steken in zijn verdriet. Dat is soms makkelijker gezegd dan gedaan. Dat jouw vriend zo heftig reageert op het verbreken van een relatie is niet goed. Anders zou hij professionele hulp moeten zoeken. Stel hem voor dat hij eens gaat praten met een psycholoog. Misschien dat die hem verder kan helpen. En, liefdesverdriet slijt. Bij de een gaat het wat sneller dan bij de ander.

oei dat is een moeilijke! heb het ook eens uitgemaakt met een jongen en die had precies hetzelfde. hij viel zelfs weleens flauw (schuldgevoel tot en met en doodeng! ) ik had geen ruzie met hem dus heb veel gepraat. hem uitgelegd waarom ik hiervoor koos (zonder wijzende vinger) gezegd dat ik het ook begreep van hem en heel naar vond. ik heb ook duidelijk gemaakt dat mijn keuze vaststond en dat niets hier iets aan kon veranderen. gemotiveerd om dingen te blijven ondernemen (naar vriendenklup en vervolgens heel 'gemeen' met een hoofdpijnsmoes alleen huiswaarts om in bed te gaan liggen dus kon hij daar blijven (zelf afleiding zoeken, en zelf tijd invullen dus zonder mij) heb de afspraak gemaakt dat als ie wou praten dat altijd kon en prima was, maar dat hij dat aan moest geven. (eerst zelf proberen, dan beroep op ander/mij doen) op een gegeven moment ging het steeds beter en zocht hij steeds minder contact. deze jongen moet het ook éérst accepteren, en daarna verwerken. je kan hierbij hulp bieden maar je kan hem ook erop wijzen dat het niet allemaal kommer en kwel is. er voor hem zijn als het nodig is, maar niet continu. wees duidelijk, het is over en hij moet verder. het is lastig en moeilijk maar het zijn wel feiten. je kan aangeven dat #jij# het ook moeilijk vind om hem zo te zien. ga in ieder geval niet meespelen in de slachtofferrol. de emotionele pijn van liefdesverdriet wordt voornamelijk veroorzaakt door de disbalans van stoffen in het lichaam (serotonine, dopamine en endorfine, etc) dus heeft geen hol te maken met leeftijd of volwassen worden. misschien heeft hij wat aan de link? succes beiden hiermee!

Bronnen:
http://www.relatietip.nl/relatietips/ikheb...

Ik zou hem absoluut steunen en zijn verhalen aanhoren samen op de bank zitten en kletsen, maar na een week of 4 hem ook weer op de rails zetten zegmaar, het leven gaat door met of zonder dat meisje, even een schop onder z,n kont geven en door met het leven. Zal hij je later dankbaar voor zijn.

Mischien hebben jullie kennisen met dochters van zijn leeftijd zorg er gewooon voor dat die een nieuwe meisje vindt en verwen hem bijvoorbeeld exra zakgeld concertkaartjes

Wat moeilijk om je kind zo te zien.. Maar het gaat gewoon over.. hoe makkelijk dat ook klinkt. Ik spreek uit ervaring. Ik geloof dat niemand iets voor je kan doen als je hart gebroken is, behalve luisteren, ervoor je zijn en misschien voor wat afleiding zorgen.

wauw dit is wel hele erge liefdesverdriet , ik zou zeggen laat hem is praten met de huisarts , het is normaal dat een mens liefdesverdriet heeft maar dit is wel een beetje erg

Last hebben van liefdesverdriet, dat vind ik altijd vreselijk. Om iemand te helpen moet je dan luisteren. En daarna op andere gedachten brengen. Maar ik weet zelf dat dat makkelijker gezegd is dan gedaan. Misschien staan hieronder ook goeie dingen die helpen.

zoek mischien iemand die hem ziet zitten en zeg het dan aan u zoon. En wie weet kan hij dan op haar vallen. Probeer ook te vertellen dat hij nog wel iemand anders gaat vinden die van hem houd en mooi is steun hem zo veel mogelijk lijd hem af ik weet niet og het gaat maar verwen hem een beetje al is dat makkelijker gezegd dan gedaan en praat ook met het meisje waarop hij is en zeg haar om eens met hem te praten mischien zal dat hem steunen als het meisje zegt dat ze wel geen liefje wilt zijn van hem maar dan wel een vriendin wilt zijn zal het hem mischien moed geven ik hoop dat ik u heb kunnen helpen Toegevoegd na 1 dag: maar hij moet eigenlijk ook alleen (als hij het wilt) een vriendin vinden. Want als u het doet zal het zijn ware niet zijn. (Denk ik)

Zoiets als liefdesverdriet is voor ieder persoon (en ieder geval) anders. Dus is het moeilijk voor een vreemde om hierover passende raad te geven. Ik heb begrepen dat het een jongen van 17 betreft. Die heeft dus nog niet veel levenservaring. Het was misschien zijn eerste 'vaste verkering', en dan ook de eerste keer dat zo'n relatie 'uit' ging. Dat komt natuurlijk hard aan. Ik denk, dat je hem de tijd moet geven om hier overheen te komen. Laat hem merken dat zijn vrienden en familieleden nog even veel om hem geven. laat hem merken dat hij belangrijk is als individu, om wie hij zelf is. Hij moet niet het idee krijgen dat hij zonder zijn vriendin 'waardeloos' is. Ik raad NIET aan, een nieuwe vriendin voor hem te gaan zoeken. Hij moet juist leren zichzelf te erkennen als persoon. Ik raad ook niet aan voortdurend afleiding voor hem te zoeken. Verdriet is onderdeel van het leven, daar moet hij zelf mee leren omgaan. Huilen, geen trek hebben, niet mee willen doen, daar is op zich niets mis mee in zo'n situatie. Als hij maar wel inziet, dat het LEVEN zin heeft!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100