Ik wil mijn ouders niet teleurstellen hoe kan ik dit voorkomen?

Ik ben een jongen van 13 jaar en zit op het vwo.
Ik heb last van faalangst en kan daarom niet hele goede cijfers behalen :( mijn ouders zijn hierdoor heel erg teleurgesteld, weet er misschien iemand hoe ik dat kan voorkomen?

Toegevoegd na 6 minuten:
Ik heb faalangst, en ik werk door met mijn huiswerk tot meestal 22:00

Toegevoegd na 28 minuten:
Ik wil alleen nog even toevoegen dat ik al faalangst training krijg, maar het helpt mij niet echt... :(

Toegevoegd na 1 week:
Hartstikke bedankt allemaal voor uw antwoorden!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Misschien kun je je ouders jouw vraag en de bijbehorende antwoorden eens laten lezen. Het zal niet alleen jou maar ook je ouders het een en ander verduidelijken. Je ouders zullen dan zien hoe serieus je bezig bent. Op school en thuis kun je niet meer dan je best doen. Als het soms niet lukt, dan is dat heel gewoon. Er zullen altijd kinderen zijn die het beter doen dan jij maar er zullen er ook zijn die minder presteren op school. Het gaat erom dat je ouders leren niet zo teleurgesteld te raken als je eens wat minder presteert. Het gaat erom dat je je best doet en dat doe je overduidelijk. Je ouders moeten weten dat zij er moeten zijn om jou te steunen en te helpen. Bovendien zijn er nog wel meer belangrijke dingen in het leven dan intellectueel presteren. Je ouders zouden jou moeten laten voelen dat zij altijd van je houden, ook als je er geen biet van bakt op school terwijl je toch goed je best doet. Het grootste probleem lijken me eigenlijk je ouders als zij je het gevoel geven dat je zoveel moet presteren en als zij hun teleurstelling zo laten blijken. Je lijkt mij een heel erg lieve en hardwerkende zoon. Ik denk dat er een heleboel ouders zijn die een zoon als jij zouden willen hebben. Ik heb zelf een zoon en een dochter. Mijn zoon is heel slim maar is soms ook faalangstig. Ik heb veel met hem gepraat. Hij zit nu op de universiteit en heeft er nog steeds wel eens last van. Mijn dochter heeft vmbo gedaan en doet goed haar best op het mbo. Het gaat niet altijd goed en dat vind ik natuurlijk wel eens jammer maar ik weet dat zij goed haar best doet en dat ze er verder niet zoveel aan kan doen. Zijzelf vindt het in elk geval ook harstikke balen als ze een slecht cijfer haalt. Daar hoeft ze mijn teleurstelling niet nog eens bij te krijgen. Het is niet de bedoeling dat ze ook nog eens bang wordt voor mijn reactie. Ik troost haar dan ook en probeer met haar te bedenken wat we kunnen doen om de cijfers te verbeteren. Ik wens je heel veel succes en je ouders veel wijsheid zodat ze je kunnen bijstaan!

Heb je faalangst of werk je boven je kunnen ? of heb je pushers van ouderes je kan eens contact opnemen met je mentor ?

Het kan zijn dat je ouders teveel van je verwachten. Misschien moet je daar eens met je ouders over praten. Je hebt recht op fouten maken. En vooral als je wel goed je best gedaan hebt is en mag er geen reden voor je ouders zijn om teleurgesteld te worden over je cijfers. Al helemaal niet als ze allemaal voldoende zijn. Voor jou is het vooral belangrijk om te leren dat je niet alles foutloos hoeft te doen. Denk eraan dat je op school zit om iets te leren, niet om alles ineens foutloos te kunnen. Is iets wat ik mijn kind , op dat moment 7 jaar oud en een "perfectionistje", ook ooit heb verteld op het moment dat ie een keer (bij een zeil cursus voor kinderen) niet meteen wist hoe te handelen. Dat heeft hem erg geholpen om van zichzelf wel te accepteren dat niet alles perfect hoeft te zijn...alleen maar de inzet telt werkelijk.

Beste gast, Jouw hele probleem spreekt niet alleen uit de vraag zelf, maar ook uit het feit dat je de vraag stelt en de manier waarop. Jij wilt zo ontzettend graag voldoen aan de verwachting van jouw ouders, dat jij maar alles op alles zet om dat te bereiken. Ik zal eerlijk zijn: het zal je niet lukken. Tenminste niet zolang jouw ouders de lat zo hoog blijven leggen. Het is niet voor niets dat jij zo'n faalangst hebt. Praat op school eens met jouw mentor, of zoek een andere volwassene waar jij vertrouwen in hebt en waarvan je verwacht dat jouw ouders die persoon ook deskundig vinden. Leg hem of haar jouw probleem voor. Als ik jouw mentor was, zou ik eens met jouw ouders gaan praten. Ik zou ze laten zien hoe geweldig jij jouw best doet voor hen. Maar ik zou ook -voorzichtig- eens aankaarten dat het voor jou wel erg moeilijk is om altijd aan de hoge verwachtingen te voldoen. Jouw ouders mogen heel blij zijn, met een zoon als jij. Dat kun jij hen zelf niet zeggen, dat begrijp ik. Maar een ander kan het wel. Daarnaast zou het goed zijn om zelf een faalangstreductietraining te volgen. De meeste scholen hebben dat, ook daar kan jouw mentor je verder mee helpen. Ik wens jou veel succes.

Je werkt zo te lezen hartstikke hard en dat zullen je ouders ook (moeten) zien. Misschien kun je eerst eens met een mentor/decaan overleggen wat je in dit geval zou kunnen doen. Wellicht een training die je helpt met faalangst om te gaan, bijles, misschien een overstap maken naar de HAVO. Of een andere manier van het afnemen van toetsen. Niet teveel hoeven presenteren, en meer tijd voor een tentamen of toets. Het is sowieso goed om ook hier met je ouders over te spreken. Alleen of met een mentor/decaan. Vertel ze hoe je je op dit moment voelt en dat je het gevoel hebt dat je ze in je zijn en dat je dit wil veranderen. Ze moeten het toch wel begrijpen en met jou naar een oplossing gaan kijken. Ik kan er met mijn hoofd niet bij dat je teleurgesteld kunt zijn in een hartwerkend kind die het heeft geschopt tot het VWO. School mag nooit boven je eigen geluk staan Succes!

je houd je eigen faalangst in stand en loopt jezelf voorbij op deze manier want, legt de lat te hoog kan je doelen niet halen door de faalangst, en neemt de oorzaak niet weg van de faalangst wil je hier echt wat aan veranderen? stap 1) vertel je ouders wat de reden is stap 2) zoek hulp want een faalangst is lastig om te overwinnen, maar zeker niet onmogelijk!!! er zijn meerdere vormen van faalangst, en meerdere oorzaken. deze overlappen elkaar niet zelden dus een klinkklare oplossing is er niet te vinden. de link kan je meer info geven hierover succes!!

Bronnen:
http://www.opdc-zodrenthe.nl/faalangst.htm

alles waar je aandacht aan geeft, groeit. dus je bent je faalangst op deze manier aan het voeden. Dit is echt een oude manier en die werkt niet meer. Laat het los. Vind je moed! Echt dapper zijn betekent, je eigen angst te overwinnen. waar ben je bang voor? Wat als je slechte cijfers haalt? De teleurstelling van je ouders is HUN teleurstelling. Zet het los van jezelf. Kijk naar jou. Ben JIJ teleurgesteld in jezelf? Of is het voor jou wel genoeg? Wees dan tevreden. Je kunt niet meer dan in je zit en als je de lat te hoog blijft leggen, maak je jezelf kapot. En dat willen je ouders toch ook niet van jou. Of wel? Je werkt er hard voor, meer kun je van jezelf niet verwachten, toch? Je ouders zouden dat naar waarde moeten schatten.

Ben je de oudste of de enige? Dan kan het best zijn dat je ouders al hun wensen op jou projecteren, of dat jij DENKT dat ze dat doen. Dat gaat op de lange duur niet werken, want jij bent JIJ en geen kopietje of verbeterde versie van je ouders. Je moet leren dat je de dingen moet doen omdat JIJ ze wilt, niet omdat je aan het beeld van je ouders moet voldoen. Het is trouwens helemaal niet raar dat je daar last van hebt, want een heleboel mensen houden er hun leven lang last van. Maar probeer eens om er met je ouders over te praten. Wat willen ze nu echt graag voor jou: dat je hele hoge cijfers haalt of dat je een gelukkig mens wordt? Waarschijnlijk vinden ze het tweede veel belangrijker. Hoge cijfers zijn fijn, maar er is meer in het leven.

Je kan het niet echt voorkomen maar je kan wel met je ouders praten hierover op een rustige manier mischien dat ze je dan begrijpen

Ik heb faalangst en ik had zo een training maar het hielp niet echt. Mijn ouders die worden nog steeds bood als ik een laag cijfer haal en ja dat is niet leuk misschien kun je ervoor zorgen dat je mentor met je ouders kan praten suc6

je wilt je ouders niet teleurstellen? of misschien toch jezelf? ik herken je probleem. bij mij heeft het alles te maken met te streng zijn voor mezelf! ik mag geen fouten maken van mezelf, want dan faal ik, dan ben ik mislukt. gelukkig heb ik mezelf ondertussen leren toestaan fouten te mogen maken. het geeft een vrij gevoel, en ik presteer beter! het is niet erg fouten te maken, bekijk het positief, je kunt er van leren. en iedereen maakt fouten, anders kun je niet leren of leven. er is een Afrikaans gezegde: wie geen enkele fout maakt, zal nooit sterven.

Ik vrees dat je ouders in feite de oorzaak van jouw faalangst zijn.. Zij hebben een te groot verwachtingspatroon van jou.. Jij ervaart dat als een enorme druk waar je bijna niet aan kunt voldoen. Omdat jij met alles wat in je zit aan HUN verwachtingspatroon probeert te voldoen, ga je het jezelf alsmaar moeilijker maken. Stop daar dus mee.. Wat je zou 'moeten' doen in jouw situatie is het volgende: Ga naar je ouders en praat eens diepgaand met hen over deze kwestie. Zeg hen dat je nauwelijks aan hun verwachtingspatroon kunt voldoen en dat je het juist door aan HUN verwachtingspatroon zo vreselijk zwaar hebt. Dat je wèl erg je best wilt blijven doen op school..maar dat je eenvoudig niet in alles even goed kunt zijn. Dat je trouwens vergeefs een faalangst training volgt, verbaast mij niet zozeer. Faalangst zit in JOU..in je innerlijk..dat is niet door training zo maar eventjes weg te nemen Ga aan jezelf werken. Ga eens beseffen wat je wèl goed kunt en accepteer dat er dingen zijn..waar je niet zo goed of minder goed in bent. Accepteer jezelf..zoals je bent..dus inclusief je fouten en gebreken..word ook wat zelfbewuster..word ook wat minder onzeker.. En een fout of zelfs een grote blunder maken..hoort nu eenmaal bij het leven..daar moet je van proberen te leren en zeker niet onder lijden.. Ik wens je alle kracht toe..bij het gesprek met je ouders. Groet, Ton

Heeft de faalangst er niet mee te maken dat de opleiding te hoog gegrepen is? Laat een test afnemen, wellicht is een andere opleiding beter voor jou. Jouw ouders kunnen wel zoveel willen, maar daar moeten ze jou niet ongelukkig door maken. Wat jouw prestatie,s ook mogen zijn op school, jouw ouders dienen onvoorwaardelijk achter jou te staan. Al beloven ze jou gouden bergen, het leren wordt er niet beter door. Meer dan jouw best kan jij niet doen.

Hoi! Ik zit momenteel in mijn eerste jaar van HBO. Heb vorig jaar eindexamen gedaan op de HAVO. Ik denk dat je het er eens met je ouders over zou moeten hebben. Ik dacht ook een tijdje faalangst te hebben en heb toen ook een cursus gedaan. Deze heeft toen bij mij niet echt geholpen. Ik denk dat dit kwam doordat ik DACHT dat ik faalangst had, maar ik moest gewoon veel meer vertrouwen in mij zelf hebben en dan lukte het! Ik denk dat je aan je ouders moet uitleggen wat jij nu aan ons uitlegd. je zit met faalangst, waardoor jou punten hieronder lijden. Je wilt alleen je ouders niet teleur stellen. Vraag of ze jou begrijpen en of ze je willen helpen/steunen! Misschien dat daardoor je faalangst dan ook wel minder wordt. Want misschien heb je wel faalangst doordat jij denkt dat je je ouders teleur stelt als je een onvoldoende haalt en daarom PERSE geen onvoldoende wilt halen. Praten helpt altijd erg veel ;) Succes!

Faalangst heb ik zelf ook gehad. Bij mij werd het veroorzaakt doordat mijn ouders mij heel erg beschermde voor de omgeving waarin ik leefde. Ik werd ook gepest waardoor ik mijzelf ook zag als een mislukking en niet geloofde in mijn kunnen. Is dus belangrijk om terug te kijken. Ben ik ooit gepest? Had ik ergens vertrouwen in en is het niet gelukt? Hebben mijn ouders ruzie? Geven mijn ouders me wel complimenten voor de dingen die wel lukken? Faalangst komt ergens vandaan. In mijn geval was ik onzeker zo-gauw ik een voet buiten de deur zette. Ik had moeite met vrienden maken, wist niet wat ik moest zeggen, want daarin lag ik achter op andere leeftijdsgenoten, omdat ik vooral binnen zat en dus niet kon experimenteren in het contacten leggen. Uiteindelijk is dit weer bijgetrokken. Hoe moeilijk het ook lijkt, praat met je ouders erover dat je er mee zit. Faalangst bij jouw kan veroorzaakt worden, omdat je het niet voor jezelf doet (Goede cijfers halen) maar doordat je bang bent om je ouders teleur te stellen. Dit klinkt heel raar en niet belangrijk, maar dat is het wel. Je cijfert jezelf weg op die manier waardoor je jezelf niet ziet als iemand die zelf beslissingen maakt en voor jezelf dit soort dingen doet. Het is geen leven als je je constant zorgen maakt of je wel aan de eisen van je ouders voldoet of iemand anders. Als je het voor jezelf doet, en ook dingen durft te ondernemen zoals met je ouders praten (Wat best wat lef verreist) of met leeftijdsgenoten wie dan ook. Dan kun je zo aan je faalangst werken. En goed leren geeft je ook een beter gevoel voor een toets. Ik maakte altijd spiekbriefjes van dingen die ik niet kon onthouden, en niet om af te kijken, maar dan wist ik precies wat ik moest leren. En vaak het opschrijven was al genoeg;)

Je ouders leggen de lat te hoog voor je, waardoor jij op je tenen moet lopen. Daar kun je heel gestresst van raken, met als gevolg dat het leren je steeds meer moeite kost en je lagere cijfers haalt dan je zou willen. Presteren is leuk, maar het moet niet het belangrijkste zijn in je leven. Als je ouders dat niet snappen, dan hebben ze weinig begrepen van het leven in het algemeen en het leven van een 13-jarige in het bijzonder. Er komt al zoveel op je af op deze leeftijd. Bespreek dit probleem eens met een mentor of vertrouwenspersoon op school. Misschien kan hij / zij eens met je ouders gaan praten, want dit is natuurlijk van de gekke.

Het is heel lastig dat jij je zorgen maakt om de teleurstelling van jouw ouders. Die druk kun jij niet gebruiken en werkt zelfs tegen. Jij wil alles perfect hebben om jouw ouders een plezier te doen. Wat ik niet zie is dat je het voor jouw eigen plezier doet. Dat zou veel mooier zijn en is eigenlijk ook het belangrijkst. Jouw ouders zouden zich er ook eens in mogen verdiepen en mogen verstandiger zijn door druk bij jou weg te halen. Je kan op school daar eens met een studiebegeleider op een mentor over kunnen praten en vragen of hij/zij daarover met jouw ouders gaan praten. Als jij op het VWO zit op deze leeftijd, dan heb je talent. Geef jezelf de kans om dit talent te laten groeien. Dat kan alleen als je voor jezelf gaat werken in plaats van voor het plezier van jouw ouders. Je laat je nu door jouw ouders afleiden. Dat doe je zelf en daarin kun je ook zelf veranderen. Ik snap dat dit moeilijk is en zeker de moeite van het proberen waard. Vraag hierbij ook hulp bij degene die jou helpt met het omgaan met de faalangst. Heel veel wijsheid gewenst en vooral ontspanning in deze situatie.

Dus jij doet je best en werkt hard voor school, maar redt het niet en je ouders steunen je niet maar halen je naar beneden door hun teleurstelling te laten blijken ? Sorry, maar dat vind ik niets minder dan schandalig. Nogal wiedes dat je faalangst hebt, als je ouders zulke torenhoge verwachtingen van je hebben en je krijgt niet de ruimte gewoon jezelf te zijn en naast al dat studeren ook nog een beetje kind te zijn. Laat ze vooral zo doorgaan, dan hebben ze straks een overspannen overstresste puber die met zijn hakken-over-de-sloot-cijfers voor het VWO rechtstreeks de Wajong in kan. Hoewel het moeilijk is hier met ouders over te praten (zeker als ze nog zijn blijven steken in het tijdperk dat een diploma heilig was en enige garanties gaf) denk ik toch dat dat de enige weg is. Maar natuurlijk niet alleen. Praat eens met een dekaan, een mentor, degene die je faalangsttraining geeft, of die hier in wil bemiddelen en samen met jou het gesprek met je ouders wil aangaan. Want zo wordt het alleen maar erger, en bereiken je ouders in ieder geval NIET het door hun beoogde doel - dat ook wel eens duidelijk voor jou uitgelegd mag worden. Ik wil het woord kindermishandeling niet in de mond nemen want ze bedoelen het ongetwijfeld goed en handelen voornamelijk uit onwetendheid, onzekerheid of achterhaalde principes, maar feitelijk is dat wel het resultaat : een faalangstig jongetje dat zich uit de naad werkt tot na zijn normale bedtijd om pappa en mamma te pleasen. Woest kan ik daar om worden. Echt, zoek zo snel mogelijk een volwassen vertrouwenspersoon die naar jou verhaal, jou twijfels en jou angsten wil luisteren, en samen met jou de confrontatie met je ouders aan wil gaan. Misschien moet je naar een andere school, misschien redt je het VWO prima als die achterlijke druk van de ketel is, maar het belangrijkste op dit moment, op deze leeftijd, is dat jij lekker in je vel komt te zitten, want daar is op deze manier natuurlijk geen sprake van.

Ik had precies hetzelfde! Ik heb er met een vertrouwenspersoon op school over gepraat en die stelde mij voor om hem met mijn ouders te laten praten. Sinds dien is het zo veel beter gegaan! Ik weet niet of jij ook zo'n iemand op jouw school hebt, maar ik neem aan van wel. Ook gaf diegene faalangsttraining voor dit soort leerlingen. Uiteindelijk bleek ik dat niet nodig te hebben, maar andere kids hebben er heel veel aan gehad. Ik zou het eens vragen aan je mentor :) Succes ermee!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100