Mijn partner, gaat nog bij de ex lampen ophangen en kleine klusjes doen en zei komt gewoon in huis binnengewndeld als ik er ook ben!! is dit normaal?

Mijn Partner is 2 jaar geleden gescheiden, omdat zij een ander had. Tussentijds heeft hij nog een korte relatie met iemand gehad, maar toen dit fout afliep, zijn ze weer voor een half jaar een relatie aangegaan. Kunnen elkaar dus 17 jaar en hebben samen een zoontje.
Nu zegt hij tegen mij dat hij haar echt niet terug wilt. Maar van haar kant weet ik het niet. Maar ze zijn als Broer en zus uit elkaar gegaan. Omdat ze zo ook de laatste jaren hebben samengeleefd.
Nu gaan ze op de zelfde voet verder, zij komt de auto lenen, en hij gaat daar klusjes in haar huis doen en zij komt gewoon bij hem binnen als ik er ook ben.

Is dit nog normaal>>????

Toegevoegd na 1 week:
Heb een goed gesprek gehad. Hij had het zelf niet zo in de gaten, voor hem lijkt dat heel normaal. Maar toen ik hem erover vertelde hoe het bij mij overkwam, begreep hij het wel en zag hij ook wel in dat dat niet fijn voor me moest zijn. Hij zou gaan praten met de Ex en daar ook duidelijk maken dat het zo niet meer gaat, als dat ze het gewent waren. Dat ze wat meer afstand moeten nemen. En alleen Zoon gerelateerde zaken samen doen.
Heb wel een fijn gesprek gehad.
Dank jullie voor jullie antwoorden.

Groetjes

Weet jij het antwoord?

/2500

Lijkt me niet echt normaal nee...

Nee dat is niet normaal ik zou er eens met hem over praten. Dat zij zo maar je huis in komt wandelen is helemaal niet gepast

Het is alleen maar goed, dat er normaal contact is tussen die twee, omdat ze natuurlijk ook samen een kind hebben. Te vaak zie je, dat contact tussen exen alleen op vijandige manier kan en het kind is daarvan alleen maar de dupe. Dat zij ook komt, als jij er bent, geeft denk ik alleen maar aan dat zij niks achter je rug om willen doen. Een vriendschap en relatie van 17 jaar sluit je natuurlijk ook niet zo maar af. Hoeft ook niet. Bespreek anders met je partner, dat je liever niet hebt, dat zij onverwachts langskomt.

Dit is verre van normaal en het betekent ook dat je partner weinig respect voor je toont. Hij zou op zijn minst eens kunnen informeren hoe jouw gevoelens daarover zijn. Spreek hem er over aan en zeg hoe je er over denkt. Overigens denk ik dat dit een moeilijk en eenzijdig gesprek wordt. Maar daar kun je nu beter achter komen na over een paar jaar. Sterkte en succes.

Normaal is dat niet maar dat komt omdat de meeste hun ex vervloeken, je zegt zelf dat ze als broer en zus zijn... Wat is dan het probleem? Ze zijn vader en moeder van ..., ik vind dat dit juist goed is, zouden meer gescheide "ouders" moeten doen, alleen maar beter en zeker vor het kind. Als jij je partner vertrouwd hoef je toch ook niet te denken wat zij zou willen, je partner doet er dan toch niets mee...

Tja, wat is normaal..... De 1 vind dit en de ander dat. Ik heb in een zelfde situatie gezeten en voelde me er niet goed bij. Zeker omdat ik (net als jij) het idee had dat zijn ex hem nog terug wilde. Ook zij hadden samen een zoontje. Ik heb het dus toegestaan vanwege het kind. Uiteindelijk trok ik het niet meer. Ik heb het hem verteld en gevraagd minder contact met haar te hebben (buiten als het om het kind ging natuurlijk). Toen zij alsmaar contact bleef zoeken en hij dat niet temperde, ben ik opgestapt. Bespreek je gevoel met hem. Misschien weet hij niet dat je er zoveel moeite mee hebt. Van daar uit kon verder kijken. Veel sterkte en blijf voor jezelf opkomen hoor!!

Tijd voor een heel goed gesprek!! Prima als man en ex nog goede vrienden zijn. Maar ex moet weten dat man nu een nieuwe relatie heeft. Dan hoort zij een stap achteruit te doen. Maandelijks een keer contact over de zoon of als er iets met zoon is oké. Je blijft immesa ouder! Maar het tijdperk van klusjes doen en samen een auto en gezellig binnen lopen is echt achter de rug! Jammer dat je man dat zelf niet voelt. Nu moet jij het -snel!- aankaarten en dat zal de sfeer wel even vertroebelen. Jammer dan...En snel verandering in deze situatie brengen.

Bespreek inderdaad waar je angst ligt, dat je bang bent dat ze terug bij elkaar komen omdat dit eerder is gebeurt. Geef verder aan dat je het fijn vind dat er een goed contact is vooral voor het kindje, maar dat het voor jou niet zo prettig is, omdat jij alleen met hem verder wilt (en met het kind er af en toe erbij)......maar zonder haar erbij.

Lampen ophangen, kleine klusjes doen,auto lenen is niet zo heel vreemd vooral als ze "als broer en zus" uit elkaar zijn gegaan. Het zomaar binnen wandelen is natuurlijk wat anders maar daar heb jij ook wat in te vertellen. Dat moet je zo snel mogelijk "in de groep gooien" want hoe langer je daarmee wacht des te moeilijker het wordt. Je zult met je partner een gesprek aan moeten gaan en uitleggen wat jouw gevoelens erbij zijn en samen regels vaststellen waarmee jij en hij moeten kunnen leven.

Vriendschappelijk uit elkaar gaan tot op zekere hoogte is een goede zaak , zeker als er een of meerdere kinderen bij betrokken zijn . Maar dit voorval riekt er na of hij er 2 relaties op na houd , en dat zou niet goed zijn natuurlijk . Ik zou aan hem toch toch de duidelijke en normale vraag stellen wat hier de bedoeling van is . Die ex van hem is mij een beetje te vrij , en ik vermoed dat ze samen nog iets meer hebben ! Sterkte hiermee >

Normaal is het niet, want volgens de heersende norm heb je zelf het recht te bepalen wie jij toestaat zomaar in jouw huis binnen te lopen. Volgens de norm meld je je eerst bij degene waar je naar binnen wilt of het goed is dat je binnenkomt. Volgens de norm getuigt het van respect voor iemand door zijn/haar omgeving te respecteren en deze niet op elk moment te betreden zonder toestemming. Zover het antwoord of dit 'normaal' is. Heb je al eens aan je man gevraagd of het hem interesseert hoe jij erover denkt, of hij jouw gevoelens wel respecteert? Ik heb het idee dat alles om hem draait en jij hierin niets in te brengen hebt of ben je bang voor ruzie, wrijving als jij eens iets niet goed vindt? Je hebt ook rechten hoor en hoeft niet alles te pikken omwille van de lieve vrede. Wees ergens blij dat hij geen wrok tegen haar ondervindt en zijn kind kan zien wanneer hij wil. Het is ook geen pretje met een gefrustreerde, verdrietige en hatende man te moeten leven, dus dit is positief. Hoe ga jij met haar om? Mag je haar wel en mag zij jou? Dan moet het toch niet moeilijk zijn om haar eens een kop koffie ofzo aan te bieden en met haar te kunnen praten? Je kunt rustig zeggen dat je het respecteert dat ze af en toe een klusman nodig heeft, af en toe iets wil lenen enzo omdat jij begrijpt dat het niet gemakkelijk is alleen te staan en dat jij best mee wil helpen, maar je moet haar dan ook zeggen dat je het niet prettig vindt om elk moment mensen in je huis te krijgen die je even uit je dagritme halen en je geen vrijheid meer hebt in je eigen huis. Dit moet ze toch kunnen begrijpen? Misschien heeft ze hier nooit bij stilgestaan omdat jij alles altijd goed vond en kan zij begrip opbrengen voor jouw standpunt. Toont ze geen begrip dan weet je datzij niet zonder hem kan en /of wil. Dan wordt het tijd om eens een hartig woordje met je man te spreken.

Het is prijzenswaardig als van elkaar gescheiden partners zich als volwassenen gedragen. Ook dat de vader in de onderhoudskosten van zijn kind bijdraagt. Met betrekking tot adviezen van scholing en andere voor het kind belangrijke zaken zijn aandacht geeft. Echter het in en uit lopen van zijn ex bij jullie (of je thuis bent of niet) getuigt van beiden dat ze geen respect hebben voor jou. De auto uitlenen of klussen bij zijn ex doen laat zien dat u helemaal niet meer in het plaatje voor komt. Het is verstandiger om uw partner te laten kiezen en hem de wacht aan te zeggen. Vinger aan de pols.

Wees blij dat er eens ouders zijn die een goeie verstandhouding hebben met elkaar en niét ruzies met elkaar uitvechten over de hoofden van de kinderen. Die mensen zijn 17 jaar samen geweest, kan toch als vrienden met elkaar omgaan? moet het haat en nijd zijn dan? Is tegen jou niet gezegd dat zij gewoon met elkaar om blijven gaan? Ik zou het fijn vinden als mijn treltie uitgaat ik gewoon nog vriendschappelijk met hem om kan gaan. Waarom niet?

Nee. Dit is niet normaal. Stel grenzen.

Is het relevant of dit normaal is? De vraag is of je het kunt hebben of niet. Als je de vraag zo stelt, krijg ik het gevoel dat je bang bent dat hij nog een keer met haar vreemdgaat, want je weet niet hoe het "van haar kant" is. Maar zelfs als ze dit allemaal zou doen om hem terug te krijgen, dan maakt het nog steeds niet uit. Want het gaat erom of hij er iets mee doet of niet. De grote vraag is dus: vertrouw je hem? Zo ja, waarom zou je dan ook maar ene moer geven om wat anderen vinden. Zo nee... tja, dan ligt daar misschien een aandachtspunt, misschien voor een paar goede gesprekken met zijn tweetjes, en eventueel relatietherapie?

Euhmm.... nee dit is niet normaal,ook al ben je zo lang samen en leef je als broer en zus is dit nog razend Ver gaand "ok" ze hebben een zoontje samen en willen waarschijnlijk het beste voor da manneke,maar dan nog hij heeft nu een nieuwe relatie met jou en moet leren afstand nemen en met jou rekening houden ,als ze gewoon door doen zoals vroeger wat heeft het dan voor nut dat ze uit elkaar gaan wonen zijn ?

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100