Hoe bouw je weer je band op met je vader na heel lang geen contact te hebben gehad?

Ik ben 17 jaar, en heb al een aantal jaren geen contact met mijn vader.
Ik vind het moeilijk om weer contact te zoeken, dus een beetje hulp waardeer ik zeer!

Met geen contact bedoel ik helemaal geen contact. dus ook niet mailen en bellen. ik vind het daarom moeilijk om te bellen.

Weet jij het antwoord?

/2500

Moeilijk om gericht advies te geven. Probeer hem telefonisch te benaderen en vraag of hij het op prijs stelt elkaar te ontmoeten bij een bepaalde horeca-gelegheid op een stil gereserveerd plekje. Dit omdat je het zeer op prijs stelt wanneer er weer goede verhoudingen tussen jullie ontstaan. Als vader moet hij dit waarschijnlijk wel oppikken. Even doorbijten waarschijnlijk. Sterkte en moed toegewenst.

ik had precies hetzelfde ik heb hem gemaild en toen kwam er telefonisch contact en nu een tijdje later woon ik zelfs bij hem en me oma !!! gewoon over die drempel heen en daarna word het alleen maar makkelijker begin eerst met een mailtje dan kan je altijd nog van gedachte veranderen en het is nog niet zo persoonlijk

Je zou een brief kunnen sturen. Hoeft niet te lang. Gewoon vragen of hij contact op wil nemen. En in die brief ook je mailadres en telefoonnummer geven.

zelfde situatie gehad tot mijn 16e als je nog iets van woede voelt moet je daar iets op vinden om de eventuele agressie op een normale manier te kanaliseren. begin met iets dat jullie gezamelijk kunnen doen. het liefst waar je ook redelijk met elkaar kan communiceren( poolen of iets dergelijks). ik denk dat wanneer jij de eerste stap zet dat je pa dat ook wel merkt dat ondanks alles er toch wel animo is voor een relatie tussen jou en je vader. begin een platonisch gesprek ipv meteen confronteren( heb die fout gemaakt werkt niet ten goede van het contact met je vader.) suc6 het is niet veel maar iedere situatie kan anders zijn. goeie vraag overigens.

Ik zou ten eerste een brief schrijven met hierin jouw gevoelens. Eventueel kun je ook meteen aankaarten om een evt afspraak te maken. Het is namelijk zo; wanneer iemand een brief krijgt kan hij/zij deze meerdere keren nalezen of pas lezen wanneer hij/zij daar aan toe is, met een telefoontje kan men snel een overvallen gevoel krijgen en bijvoorbeeld dichtklappen... Heel veel succes!

Probeer eerst via e-mail contact te zoeken. Als blijkt dat hij het ook leuk vindt, kun je verder mailen of eens bellen. Jullie zullen vast wel raakvlakken hebben en misschien vindt hij het heel fijn om weer eens wat van je te horen. Een eerste stap via e-mail is mooi neutraal als blijkt dat hij absoluut geen interesse heeft, is dit ook voor jou het minst kwetsend. Een andere optie is een familielid van vader (moeder, zus, broer) in te schakelen en een eerste stap te laten zetten. Zij kunnen ook polsen of hij contact wil. Als je namelijk maar weet dat hij contact wil, is alles makkelijker. Ik wens je veel succes.

Goeie vraag, vooral omdat je waarschijnlijk niet goed kunt inschatten hoe zijn reactie zal zijn na al die jaren. Ik raad je aan een mail te sturen (wanneer je een e-mailadres hebt) of een korte brief, waarin je uitlegt in eigen woorden wat voor jou de reden of aanleiding is om weer contact te zoeken. Vertel dat je het op prijs stelt als hij hierop reageert en of jullie een keer kunnen afspreken samen in een neutrale omgeving. Ik adviseer je om niet te hoge verwachtingen te hebben, om teleurstellingen te voorkomen. Ik heb het niet zelf meegemaakt, maar wel van heel dichtbij en ik weet hoe moeilijk dit voor je moet zijn. Er zijn twee mensen voor nodig om de band weer op te bouwen, jij zet de eerste belangrijke stap. Veel kracht toegewenst bij dit moedige besluit.

Dit is nu een pijnlijke vraag voor me... Ik heb een zoon die net als jij niet durft te komen naar zijn vader... Maar dan ben ik dus de vader en de zoon wil niets van zijn vader weten, dus die is nog niet zo ver als jij dat hij contact zoekt met zijn vader... Als je een afspraak maakt, dan begin je met: Hoi... En je kijkt elkaar alleen maar aan, meer hoef je niet te doen... En de rest ontstaat vanzelf... Daar hoef je niet over na te denken... Ik weet heel zeker dat je vader niet boos is... Niet over nadenken, maar doen...

Lieve Fabian, Wat een moeilijke kwestie, he Volg je gevoel, en leg weer contact, het beste eerst via een brief, zelfgeschreven, niet getyped. Probeer uit te leggen wat je voelt en wat je van hem verwacht in dit nieuwe contact, en hoe je het weer op zou willen bouwen. Wees niet bang, hou vol , ook al doet hij niet wat je verwacht. Diep in zijn hart mist hij jou net zo erg als jij hem, alleen weet hij ook niet hoe hij dat moet uiten. Het komt goed! veel sterkte