Kun je als psycholoog jezelf - als professioneel hulpverlener - helpen?

Ik ken iemand die psychologe is. Zij heeft ontdekt dat haar man een affaire heeft met een andere vrouw. Omdat ze van plan is - zoals ze het zelf zegt - "voor haar huwelijk te knokken", heeft ze besloten van alles te gaan doen om dat voor elkaar te krijgen. "Van alles"... maar ze roept geen hulp in van een relatietherapeut o.i.d. Ze motiveert deze keuze met de opmerking dat ze als psychologe heel goed weet wat ze doet. Ik heb haar dat ontraden, maar mijn argumenten zijn blijkbaar niet steekhoudend genoeg (voor zover dat overigens zou kunnen in haar situatie).

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik ben student psychologie, bijna Bachelor. Door een reeks van tegenslagen in de laatste 5 jaar loop ik nu zelf bij een psycholoog, omdat ik het voor mezelf niet meer op een rijtje gezet krijg. Ik denk dat ik juist voor de hulp van een psycholoog heb gekozen OMDAT ik psychologie studeer. Ik kan wel met mijn vriend of met vriendinnen of met mijn familie over mijn problemen praten, maar die staan wel allemaal heel dichtbij. Die hebben waarschijnlijk dan niet het juiste overzichtsbeeld. Ik denk dat je vriendin ook moet inzien dat ze zelf wel erg dicht op de situatie zit. Ze zit met haar eigen gevoelens en zal gesprekken met haar man toch een bepaalde richting in willen sturen. Juist door al haar communicatietraining is dit niet eerlijk tegenover haar man. Hij heeft ook iets te zeggen, want in een relatie ben je met zijn tweeën. Een psycholoog kan helpen omm beide partners hun verhaal te laten doen, waarna samen naar een oplossing (compromis?) wordt gezocht. Nu weet ik trouwens niet of in dit geval (vreemdgaan) een relatietherapeut in eerste instantie gaat helpen. Het is toch van belang om er eerst achter te komen wat haar man wil. Hij heeft niet voor niets een affaire. Is hij verliefd op die vrouw? Wil hij met haar verder? Dan heeft therapie geen nut, dan moet er gescheiden worden. Of heeft hij de affaire enkel vanuit onvrede over zijn huwelijk en wil hij net als zijn vrouw aan dat huwelijk werken (dan is dus een relatietherapeut ineens onmisbaar).

Het zijn multi taskers, dus ik zie niet in waarom niet.

Het lijkt me niet handig. Het beeld van jezelf is nog altijd vertroebeld; emoties die bij je zaken niet meespelen, spelen dan ineens wel mee. Daarnaast werkt een relatietherapeut zo goed, omdat hij/zij onder woorden brengt wat je zelf al een hele poos denkt, maar wegstopt. Bovendien is de man zelf geen psycholoog. Als ze er echt voor wil knokken, hoort daar ook een therapeut bij.

Misschien wel ; psychologie is tenslotte ook een beetje dubieuze wetenschap (heb ik gemerkt na een abonnement van 25 jaargangen op het tijdschrift Psychologie dat ik een jaar of wat geleden maar heb opgezegd omdat het wel een erg zweverig blad begon te worden), en in de praktijk is het in mijn ogen voornámelijk een vervanging voor vrienden met een luisterend oor, een 'reality-check' en een voorzet voor dingen die je zelf ook wel kunt bedenken. (Let op ,dit gaat NIET over psychiatrie, maar over psychologen / levenscoaches / levensadviseurs die overal als paddestoelen uit de grond opschieten - bij gebrek aan echte diepe vriendschappen wellicht !!) Een relatietherapeut is iemand die echtgenoten met elkaar leert / laat communiceren. Je mag toch van een psychologie verwachten dat ze het belang daarvan onderkent en daar in haar relatie ook altijd aan heeft gewerkt, en in dat opzicht zou ze inderdaad niet veel opschieten met iemand die ze vertelt wat ze allang weet, of dat blijkbaar toch nooit gewerkt heeft. En tsja, ze zeggen wel : de kinderen van de schoenmaker gaan barrevoets. Misschien geldt dat ook wel een beetje voor de schoenmaker zelf.

Ik kende een psychologe en zij gaf me aan dat ze wel andere mensen kon helpen met hun problemen, maar niet haarzelf, althans niet beter dan elk ander individu. De reden die zij aangaf is dat ze voor problemen van vreemden een helicopterview kan hebben, terwijl ze voor haar eigen problemen dat niet kan. Daar zit ze midden in. Ze kan die dus niet meer objectief beoordelen. Daarom lijkt het me in jouw verhaal wel verstandig dat ook die psychologe hulp zoekt. Niets mis met een beetje hulp toch?

Ze zal iedereen kunnen helpen, maar haar eigen relatie dat zal haar niet lukken... De therapeut moet onpartijdig zijn en dat is ze zeker niet als ze ervoor wil knokken... Dat gaat geheid mis... Trouwens als ze zo´n goed therapeutisch oog heeft, waarom had ze dan al niet gezien dat er iets niet klopte met haar man?

Ik ben zelf een (bijna volleerd) psychologiestudent, maar er zijn grote verschillen in het begrijpen van processen, en het herkennen van deze situaties in jezelf. Dat is en blijft een (ook binnen de psychologie erkende) blind spot, je kunt jezelf nooit zo goed zien als dat je anderen ziet, en daarom kun je jezelf ook veel minder goed helpen. Je kunt nooit 'objectief' naar jezelf en naar je eigen relatie kijken. Zeg dat tegen haar, maar bedenk ook dat het pas nut heeft om naar een relatietherapeut te gaan als beide partners dat ook willen. Daar lijkt nu nog geen sprake van te zijn.

Ze zeggen de beste stuurlui staan aan wal. En dat is in dit geval zeker waar. Haar ideen over haar mening tov echtgenoot zijn niet objectief. Daarom zal ze nooit echt onafhankelijk kunnen bepalen waar de schoen wringt.

Ik heb altijd begrepen, dat psychologen die therapie geven, zelf ook altijd een vertrouwenspsycholoog hebben, voor als ze in de knoop raken tijdens/door het behandelen van hun clienten. Ik zou me ook niet anders kunnen voorstellen, dan dat, als je altijd invoelend moet luisteren, dat je zelf óók af en toe "van je af "moet praten. Ik vermoed, dat je kennis dus zo iemand heeft, waar ze een vertrouwensband mee heeft, en dat ze daarmee het voortschrijdende "knok-proces"bespreekt. En zij weet als geen ander, dat het pas zin heeft hulp te vragen, als je hulp nodig hebt. Laat haar haar eigen keuzes maken - zij kent de weg in het doolhof van hulpverleners. En luister, als ze iets aan je kwijt wil......Goede raad, hoe goed bedoeld ook gegeven, slaat de plank altijd mis - tenzij er uitdrukkelijk om GEVRAAGD wordt. Iedereen moet zijn eigen geluk smeden.....

de houding die je vriendin heeft ten opzichte van haar relatie is heel begrijpelijk... zo heb ik het ook gedaan toen mijn ex (toen nog pré-ex) vreemd ging... ik had geen behoefte aan een relatietherapeut, ik dacht: we komen er wel uit of ík kom er wel uit... één van de twee, daar had ik geen professional bij nodig... en zo doen heel veel mensen het... niks mis mee... en zo denkt de dame in kwestie er blijkbaar ook over... alleen had ik niet de illusie dat we er wel uit zouden komen omdát ik psycholoog was... en zij haalt dat er wel bij... misschien zit daar een blinde vlek... daar komt ze zelf op den duur wel achter...en als het haar veel kost (tranen, stress en dergelijke) is dat haar leergeld... je kunt dat haar wel vertellen, maar ze zal het zelf gaan ervaren...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100