Ik heb een heel groot probleem. (Zie beschrijving)

Nouja een heel groot probleem. Maar wel een levenskeuze. Ik wordt straks (31 januari) 12. En dan mag ik kiezen bij wie ik mag wonen. Mijn vader en moeder zijn gescheiden. en wonen 15 km van elkaar vandaan. En ik woon nu 9 dagen bij men moeder en dan 5 bij men vader. Mijn Vader en Moeder. Hebben allebij weer iemand anders. Alleen nu moet ik kiezen bij wie ik ga wonen. Mijn moeder heeft elke keer gereden naar de plaats waar men vader woont. Dus daar zit ik nu nog op school. Maar ik wil niemand te kort doen. Niet men Vader en niet men Moeder. CO-Ouderschap werkt niet. En gelukkig gaan ze wel praten maar daar ben ik dan niet bij. Ik weet dus niet waar ik nu wil gaan wonen en naar school wil. :(

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

poeh dat is een pittige voor een bijna 12jarige eerst maar even de praktische zaken school ? leuk of heb je wel zin in andere school ? Er is wel wat voor te zeggen, een nieuwe school een nieuwe start en dan groei je wat makkelijker samen met je moeder of vader en hun nieuwe partners. je respectievelijke stiefvader moeder ? wie zie je zitten ? en kijk dan niet alleen naar aardig of leuk. misschien moet je ook eens kijken naar respect wie respecteer je het meeste van de beide partners ? misschien is dit wat teveel gevraagd van je ,want natuurlijk is een aardig lief iemand makkelijker kan je tenminste lekker vrij zijn en doen wat je wilt maar bedenk ook even dat ze je opvoeders zijn en dus in staat moeten zijn je op je donder te geven als je het eens fout doet niet leuk wellicht maar eigenlijk toch wel beter voor je. dus wie heeft de meeste zaken over regels en gedrag met je besproken en was dat uiteindelijk fair ? Dus misschien ook al vindt je die ander niet aardig op sommige punten iemand die in staat is om ook minder aardig tegen je te zijn is vaak diegene die het meest om je geeft Als ze tenminste niet constant op je nek zitten dus neem alles mee in je keuze maar los nog even dat je voor jezelf een keuze maakt eigenlijk denk ik niet dat ze dat helemaal aan je zullen overlaten. als ze verstandig zijn zit je straks grotendeels toch aan hun beslissingen vast. en er zal altijd een naar gevoel komen maar dat gaat ook wel weer voorbij maar ondanks alles hopelijk kom je eruit en zie het niet als verraad aan 1 van je ouders Die mag je denk ik toch wel blijven opzoeken zo vaak als maar kan. toch moet je misschien zelfs wel overwegen een van je ouders een tijd lang niet te zien. klinkt hard maar is wel beter anders blijf je zo hangen tussen beide. wees niet bang om te huilen als het zover is ik zou het eigenlijk nog vreemder vinden als je dat niet deed. Sterkte ,12 jarige, het is niet leuk nu maar hopelijk zijn jij en je ouders verstandige mensen.

Uit ervaring weet ik wat voor lastige keuze dit is, maar het is geen levenskeuze, je kan altijd nog veranderen of in alsnog zoveel dagen in de week naar je andere ouder toe gaan. Probeer anders logisch na te denken, wil je op jouw school blijven, als je iets dwars zit naar wie ga je dan toe etc. Dit is JOUW keuze en je ouders houden van je. Kiezen waar je gaat wonen betekent niet dat je van de een meer houdt dan van de ander, maar dat daar de band sterker mee is of dat het handiger is qua school. En alsnog, je hoeft niet te kiezen, jullie kunnen ook praten over hoe CO-ouderschap WEL zou kunnen werken. Succes!

Even afgezien van vader en moeder. Als je toch een keuze moet maken: Welke omgeving trekt je het meeste aan? Waar krijg je de leukste kamer? Waar wonen je meeste vrienden en kennissen? Waar ga je sporten of andere buitenschoolse dingen doen?

Heel erg deze beslissing. Mijn dochter heeft die destijds ook moeten nemen. Zij had haar vrienden en school in de plaats waar ik woonde en koos daarom om bij mij te wonen. Dit was een voor haar vader ook heel acceptabele reden. Zij wilde ook niemand tekortdoen. In feite komt dit overeen wat het leven is: overleven. Keuzes maken die jouw toekomst ten goede komen. Ouders moeten daar begrip voor hebben. Want zij zijn de ouders, die het beste voor het kind beogen. Sterkte hoor!

Je mag kiezen. Betekent dat dat je ook nog even door mag gaan met 9 dagen bij moeder, 5 bij vader? Als je nog niet kan of wil kiezen, kun je het misschien nog even bij het oude laten.. En zeg tegen je ouders dat ze beter hun best moeten doen om te zorgen dat het C0-ouderschap wel werkt! Dat zijn ze jouw namelijk verschuldigd. Zeg maar gewoon dat je anders heel erg ongelukkig bent, en dat je niet tussen ze wil kiezen. Dat lijkt mij een redelijke eis.. Succes, je zit in een lastige positie, maar daar moeten allebei je ouders je mee helpen, en je het niet lastiger maken dan het al is!

zelf zijn mijn ouders ook geschijden maar ik woon bij mijn moeder. ik wil je niet over halen ofzo maar je moeder is toch de gene die je het MEEST nodig heb in je leven en ik zweer het dat is ECHT zo! is het eigenlijk zo dat als je bij d een gaat wonen dat je de ander nooit meer zal zien? ik hoop dat je hier wat aan hebt! veel geluk en succes

Kies het gene waar jj je het best bij voel en ga geen schuldgevoel uit te weg .... Je zal de andere ouder waar je niet bij gaat wonen niet kwetsen en het is zeker niet jouw schuld... Trouwens het is niet als je ergens woont dat je niet op bezoek kan komen je kan nog altijd naar de andere ouder is op bezoek gaan.... Stel dit ook voor aan je ouders dat je wel wilt kiezen alleen als je bv is in het weekend(of elke 14 dagen hangt van het vervoer wat haalbaar is ) naar de andere ouder. Zo heb je een compremis je kan naar school en een leven opbouwen in een bepaalde plaats.

Een kind heeft beiden (vader en moeder) even hard nodig ook al lijkt dat vaak niet zo. Kinderen zonder vader missen de vaak iets strengere maar rechtvaardige opvoeding van de vader. Er bestaan slechte vaders en moeders, maar ook goede vaders en moeders. Het ligt er natuurlijk wel aan of vader of moeder hun taak goed vervullen. Ik ben een vader van 2 kinderen van 10 en 12 die de eerste tijd bij hun moeder gewoond omdat de rechter dat zo'n goed plan vond, ik was ten slotte kostwinner. Maar deze moeder was vooral met haarzelf bezig, altijd afspraakjes bij vriendinnen, winkelen etc. en kocht veel speelgoed voor de kinderen om ze zoet te houden, maar gaf weinig tot geen aandacht, regelmaat en liefde aan deze kinderen. Ze moesten vaak zelf voor eten zorgen. Zij kon ze op een gegeven moment niet meer handelen omdat ze steeds meer in opstand kwamen, ook was m'n zoontje onhandelbaar op school. M'n dochter belde me op een avond nadat ze was mishandeld op en zei "Pappa ik wil bij jouw wonen", dezelfde avond heb ik haar opgehaald, ze is niet meer teruggegaan. Me zoontje kwam een maandje later. Nu wonen ze beiden al 1,5 jaar bij ons. We zijn nu een samengevoegd gezin met 5 kinderen en het gaat stukken beter met ze. ( m'n huidige vrouw heeft ook twee dochters van 13 en 16 + 1 zoontje 5 j uit dit huwelijk) M'n zoontje is heel blij met de nieuwe school en doet het prima, de school is zeer tevreden. Ook de oprechte aandacht voor wat een kind meemaakt op een dag, bv op school en hulp bij huiswerk is belangrijk. We bespreken alle dingen die goed of niet goed gaan, dit is nu eenmaal onze taak als opvoeders. Het aller, aller belangrijkst is dat er een harmonieuze gezinssituatie is waar er liefde, orde, regelmaat en gezelligheid is. Dit houdt in dat je veel samen doet en taken verdeelt. Samen eten, samen op de WII, dagjes uit gaan etc.

Bekijk de scholen eens goed, bekijk de beurt eens goed. Bekijk je huis eens goed! En de buurt die je het meest aantrekt, daar moet je gaan wonen!

ik zou bij ze allebei blijven wonen je wilt een van hen toch niet nooit meer zien

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100