Is het egoistisch als je ervoor kiest om het bij 1 kind te laten?

Bijvoorbeeld; je hebt 1 gezond kindje en vind het zo heerlijk. Komt het kindje dan iets tekort in de zin van de gezelschap van een broertje of zusje? Of kan een kind gelukkig opgroeien als enigstkind?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Wat een rijkdom, een gezond kindje! Geniet ervan!! Het heeft niets met egoïsme te maken of met het tekort doen van je kind omdat het alleen blijft. Gek genoeg is het gemiddelde gezin meestal met 2 kinderen. Gemiddeld dus hè? Dus gezinnen met 3 kinderen en gezinnen met 1 kind zorgen ook voor dat gemiddelde. 2 kids is een beetje standaard. Een kindje krijgen is iets tussen jou en je partner. Wat willen jullie, wat zijn de financiële mogelijkheden, wat willen we met onze eigen carrière, hoe zien we de wereld later waarin ons kind moet leven..... En nog tientallen argumenten. Elk kind heeft mogelijkheden. Of het nou alleen is of met broertjes en/of zusjes. Dat laatste is zeker geen garantie voor geluk. Ze kunnen elkaar misschien niet uitstaan, later. Nog niets van te zeggen. Liefde van je ouders, dat is belangrijk. En de kans krijgen je te ontwikkelen. Het leven leren... Je hoeft NIEMAND verantwoording af te leggen. Je hoeft het ook niet toe te lichten. Jullie hebben één kind en daar zijn jullie dolgelukkig mee. Geweldig!

het kind is natuurlijk in het voordeel omdat het meet verwend zal worden, dit is leuk va het kind maar het kind word wel wat meer verwend als een kind met meerdere broertjes of zusjes. Of het egoistisch is weet ik niet, als je niet toe bent aan nog een kind.. er is niks egoistisch aan dat je voor je eigen kind alles wil, en dus ook alles kunnen geven terwijl dat met meerdere kinderen altijd minder word. Mijn moeder kon geen kinderen meer krijgen na mij en ik het daar eigenlijk niks dan gemist, ik werd alleen meer verwent. Dat is eigenlijk best fijn.

Een kind kan zeker gelukkig opgroeien als enigst kind. Jij als ouder bent dan ook degene die voor dat geluk zorgt voor jouw kind! Dat gezelschap van een broertje/zusje is leuk, maar hoeft geen gemis te zijn als jij het kind de liefde, zorg en gezelschap geeft die het kind nodig heeft. Als jij voor jezelf voelt dat een kind genoeg is, dan moet je dat zo houden en zeker niet naar de meningen van anderen luisteren. :)

Nee, egoistisch is het niet, als je maar zorgt dat het kindje altijd vriendjes en vriendinnetjes mee mag nemen om mee te spelen en ook bij anderen mag spelen. En misschien heeft het kindje ook wel neefjes en nichtjes die het vaak kan zien. Dat scheelt allemaal, zo leert het kindje ook beter omgaan met anderen, "spelen en delen" ook al heeft het geen broertjes of zusjes. Zo zal het echt wel gelukkig opgroeien hoor. Een 2e kindje zou er alleen mogen komen als het voor beide ouders 100% welkom is.

Daar is helemaal niks mis mee. Ik heb ook maar een kind en heb wel een periode gedacht dat dat niet goed was, maar door omstandigheden is het bij eentje gebleven. Er zijn veel misverstanden over enig kind zijn. Zo zouden zij verwende en egoistische mensen zijn. Dat is dus absoluut niet waar. Uit onderzoek is gebleken dat deze kinderen doorgaans heel sociaal zijn. Ze krijgen veel aandacht en als dat op de juiste manier gebeurt zal het kind opgroeien tot een sociale en sterke persoonlijkheid. Onze dochter heeft er nooit moeite mee gehad dat ze geen broertjes of zusjes had. Ze is een lieve en sterke meid die stevig in haar schoenen staat. Het enige waar deze kinderen een beetje last van kunnen hebben is dat ze zich regelmatig terug willen trekken. Omdat ze altijd alleen zijn geweest vinden ze het fijn om af en toe op zichzelf te zijn. Als jij en je partner er een goed gevoel bij hebben, dan is er niks egoïstisch aan om het bij een kind te laten.

Egoistisch of niet; natuurlijk kan ook een enigstkind gelukkig opgroeien. Aan te raden voor de persoonlijke ontwikkeling van het kind vind ik het niet. Het hebben van een broertje of zusje leert het kind om dingen te delen en rekening te houden met elkaar. En ik denk dat zeker op latere leeftijd, misschien zelfs pas op volwassen leeftijd, een broer of zus best gemist zal worden. Maar als je kindje veel vriendjes en vriendinnetje zal krijgen om mee te spelen zal het vast niet veel te kort komen. Heb vroeger ook wel schoolvriendjes gehad die elke dag ruzie met hun broertje of zusje hadden... Lijkt me ook niet iets om vrolijk van te worden, als ouder, indien je kinderen alsmaar ruzie maken. Wel oppassen dat je jouw enigstkind niet extreem gaat verwennen, lijkt me. Egoistisch lijkt me verder geen goed woord in dit geval. Een zwangerschap is een langdurige en vaak zware periode. Als je een nieuwe zwangerschap niet aan kunt of simpelweg niet ziet zitten, heeft dat niets met egoisme te maken.

Je stelt een aantal vragen, dus: Betreffende de eerste vraag: Is het niet egoistisch om 1 kind te krijgen dan? Of 2? Of meer? Of om geen kinderen te willen? Het gaat m.i. niet op egoisme, in geen enkel van bovengenoemde gevallen. Het gaat erom wat jij als moeder / jullie als ouders willen. En je 2e vraag: Natuurlijk is het leven van een enigstkind anders, dan als het broertjes/zusjes zou hebben. Maar waarom zou het dan iets tekort moeten komen? Als iemand meer kinderen heeft, komen die dan DUS niets tekort? Dat heeft toch met heel veel zaken te maken? En je 3e vraag: natuurlijk kan een kind alleen gelukkig opgroeien, waarom niet? Daar heb je als ouders een heel belangrijke rol in, net zoals je dat hebt met 2 of meer kids. Laat je niks wijsmaken, doe wat goed voelt voor jou/jullie.

Hoi maantje:)) ik vind het wel egoistisch eerlijk gezegd,want je weet tenslotte niet wat je kind er van vind als die later groter is. Ik heb namelijk een broer en zus en nu ik weet wat voor een gevoel dat is lijkt het me heel erg om enigstkind te zijn...Maarja zo heeft ieder eigenlijk zijn eigen mening

Er kunnen veel redenen zijn om het bij 1 kind te laten. Het hoeft niet egoistisch te zijn als je daar voor kiest. Je kan beter(bewust) 1 kind nemen, en daar alles voor doen, dan 2 of meer en je weet in je achterhoofd dat je ze niet kan geven wat je wilt/kan...dat is 'meer egoistisch'. Als je gelukkig bent, en je kind heeft genoeg sociale contacten en groeit op met genoeg liefde en geborgen/genegeheid komt het niks te kort. Op een gegeven moment/leeftijd zou hij/zij kunnen vragen waarom je maar een kind wilde, dat moet je wel kunnen beantwoorden.

Ik vind het niet egoïstisch. Je moet toch zelf beslissen of je gezin zo compleet is of niet, jij en jouw partner moeten het zelf aanvoelen en daar kan niemand je in beïnvloeden. Beter een stabiel gezin met tijd, liefde en aandacht voor elkaar dan een chaotisch gezin met alleen maar ruzie onderling en stress. Zo zie ik het. Zelf kom ik uit een gezin met 4 kinderen met een moeder die alleen maar huisvrouw was toen wij nog schoolgaand waren. Het was een hecht gezin en heel gezellig. Ik koos dus ook voor meerdere kinderen, maar je hebt niets te kiezen want na 3 miskramen had ik toch nog het grote geluk om, net voor mijn 41ste, een gezonde zoon te krijgen. Iets waarvan mijn man en ik al stiekem afscheid van hadden genomen. Je kan je voorstellen hoe gelukkig we waren! Hij was en is dus zo belangrijk en zo kostbaar! Ik had hetzelfde als jij; ' is het niet leuker voor hem om een broertje of zusje erbij te hebben, dan is hij niet zo alleen'. Vanwege mijn leeftijd vond ik het toch niet zo`n goed plan en besloot hem zoveel mogelijk met andere kinderen te laten omgaan, want een kind leert nu eenmaal van andere kinderen. Hij had er echter geen behoefte aan en speelde liever alleen. Later bleek dat hij een autistische stoornis bleek te hebben wat samengaand met een bovengemiddeld IQ niet goed samenging met kinderen die nog niet zo ver waren als hij. Dit maakt het een stuk makkelijker voor ons dat hij enigst kind is en ook voor hem. Ik heb hem er wel eens naar gevraagd en hij zegt zelf; " mam, ik ben blij dat ik geen broer of zus heb, ik moet er niet aan denken". In mijn geval heeft dus de natuur beslist en heb ik er volledig vrede mee en ben gelukkig met mijn gezinnetje en zij ook. Ik heb hem wel een huisdier gegeven om zijn sociaal gevoel te stimuleren en zijn kat is zijn alles. Wat hij kwijt wil en niet tegen ons wil zeggen, zegt hij tegen zijn kat. Het is dus zijn uitlaatklep en zijn grote vriend.

Nee egoïstisch zeker niet. Het is sterren " keuze " die je zelf/ samen met je partner maakt. egoïstisch vind ik het eerder als je nog een kind krijgt voor het " moeten ". En ik kom uur een gezin van 2 kids. Maar ik en mijn zus kunnen totaal met elkaar op schieten dan zeggen ze wel eens 1 is maar alleen, nou uiteindelijk ben ik nog alleen maar heel gelukkig Toegevoegd na 54 seconden: Sterren moet zijn ; een

Neej hoor, ik wil zelf wel nog een kind maar het is voor je kind niet oneerlijk jij maakt die keus en zo is t nou eenmaal, als het goed is heeft ze zat vriendjes om hem/haar heen. Maar kinderen zonder broers en zussen worden vaak wel te makkelijk te verwend dus dat zou ik proberen te voorkomen

Nee, vind het absoluut niet egoistisch. En als je het al egoistisch wil noemen, dan zou je net zo egoistisch zijn als de mensen die voor 2, 3 of 4 kinderen zouden kiezen, want ook deze mensen kiezen (hopelijk) wat hun hart hun ingeeft. Mijn vriendin heeft bewust een kind en hij wordt absoluut net verwend. Houd wel rekening met het commentaar wat je kan krijgen van andere ouders. Zorg dat je/jullie hier volledig achter staan en het schuldgevoel hierover kwijtraakt, dan zal het commentaar je minder raken.

Je zou even goed kunnen zeggen dat een groot gezin willen hebben, egoistisch is. De kinderen "moeten"maar rekening houden met de rest van het gezin, wachten op hun beurt in de badkamer,en meer van dat soort ideeen. Ik kom zelf uit een groot gezin, maar daar stond ik als kind nooit bij stil, was heel normaal. En zo zal het voor een-kind gezinnen ook wel zijn. Alles heeft voor en tegens

Als het kind gelukkig is is het toch goed?

Iedereen moet hierin doen wat hem/haar het beste lijkt. Liever fijne ouders die voor één kind zorgen dan gestresste ontevreden mensen die omwille van de publieke opinie gekozen hebben voor meer kinderen. als je deze vraag stelt omdat je ZELF ook nog iets twijfelt of je 1 kind de juiste keuze vindt zou ik je aanraden eens te praten met andere ouders en wat die aan voor- en nadelen zien van 1-2-3 etc kinderen. Er staan al veel positieve reacties over het hebben van 1 kind. Ik permitteer me daarom de vrijheid iets over 2 kids op te schrijven. Ik dacht ooit: ik wil er maximaal 1!! Ik heb er nu 2 en ik ben er ZO tevreden mee. Ze kunnen het wel redelijk goed vinden (let wel: meestal). Maar als je ziet wat een lol kinderen samen hebben, zo lollig kan/wil ik gewoon niet meer zijn, dat kan ik ze toch niet geven (en het vooral lol op tijden dat je nog geen vriendjes in huis hebt, zondag om 8 uur in de ochtend als wij willen uitslapen en zij niet. En als wij eens boos zijn is het mooi 2 tegen 2 hier in huis (mooi voor de kids dus). Maar, ik ken ook genoeg zeer tevreden enigstkinderen dus kies vooral lekker waar je je goed bij voelt.

Ik ben enig kind, ik heb zat vrienden met broers of zussen en ik ben hartstikke blij met het enig kind zijnde, verwendnest! Ik heb nooit wat gemist in het leven en ben nooit afhankelijk geweest, je leert op eigen poten door het leven te gaan zonder hulp van broers of zussen en wanneer je juist ouder bent dat je niet op je broertje of zusje hoeft te passen. er onstaat toch wel 99/100 keer dat een broer of zus anders word behandeld dan een broertje of zusje waaant jij bent ouder! Of dat jij een heleboel dingen niet mocht en je broertje wel omdat je ouders dat al een keer hebben meegemaakt. Dit is meer mijn ervaring, maar je hoort het in ieder geval wel van iemand die het heeft meegemaakt!

Ik vind het best egoïstisch, wij hebben thuis 6 kinderen en ik zou het vreselijk vinden als ik enigst kind was. Als je het zelf niet erg zou vinden om enigst kind te zijn vindt je kind dat waarschijnlijk ook niet. Maar misschien wel... Toegevoegd na 1 dag: 6 kinderen vind ik best veel, en 2 kinderen vind ik niet egoïstisch. Maar ik bedoel maar, misschien ben je als enig kind veel eenzamer.

T word sneler verwent want als je meer kinderen hebt word t minder of delen en kinderen vinden broertje of zusje er bij ook leuk. Je moet t zelf wilen samen met je man.

Het is niet egoistisch want ten opzichte van wie zou dat zijn. Jouw keuze is een kind en dat hoef je zelf aan geen ander uit te leggen of te verantwoorden. Als je gelukkig ben mat een kind dan is dat wat telt. Wat een ander zegt, kan wel lastig zijn maar is geen leidraad om meer kinderen te nemen. Het zou de motivatie van een ander zijn in plaats van jezelf. En natuurlijk kan in een een kind gezin ook gelukkig worden opgevoed.

Hmmz, ik weet niet.. Ik denk gelijk aan, wat als jullie overlijden? Kindje heeft niks meer, geen zus(je) of broer(tje) om op terug te vallen als hij/zij het moeilijk heeft.. Alleen maar familie, oom, tante, neef, nicht.. blablaabla. Dat is ook wel fijn, maar tóch ben ik blij dat ik mijn zus heb, zij is mijn voorbeeld.. Maar ik kan je heel goed begrijpen hoor..

waarom zou het egoistisch moeten zijn. Moet je dan meerdere kinderen nemen puur omdat de omgeving dat van je verlangt. Als je besluit om het bij 1 te houden is dat jouw keuze (en die van ons was dat ook). Als er geen broertje/zusje is dan zijn er vast genoeg buurkinderen/ schoonkinderen om mee te spelen. Doe wat jezelf goed voelt en wat natuurlijk kan he (er zijn genoeg mensen die het altijd hebben over het nemen van kinderen maar waarbij het niet lukt, maar dat is een andere discussie).

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100