Ik ben 18, heb ruim 2 jr. een relatie gehad. Het is uit gegaan omdat ik bang werd om het idee voor altijd met iemand te zijn.

Nu is mijn vraag: is dit bindingsangst? Ik wil daarnaast nu gewoon even genieten van mijn vrijheid. Maar het ligt niet aan hem. Vind hem nog steeds heel leuk. Alleen niet leuk genoeg voor een relatie blijkbaar. Moet ik dit nu meteen met bindingsangst linken? Ik werd 's ochtends wakker met de vraag: wil ik dit voor altijd? Vervolgens kreeg ik een benauwd en gespannen gevoel. Ik kon niet meer in de toekomst kijken, ik voelde me zwaar rot. Natuurlijk kunnen jullie niet zeggen wat het is, maar misschien wel mijn kijk erop verhelderen.

Weet jij het antwoord?

/2500

nou, bindingsangst lijkt het me niet. ik denk dat je gewoon te jong bent voor een vaste relatie. je bent al twee jaar samen en nog maar 18, geniet eerst nu maar, een vaste relatie komt vanzelf. blijf gewoon vrienden, en als de tijd rijp is, en je komt de ware tegen, misschien wel weer hij / zij , kijk je er weer anders tegenaan. voel je maar niet meer rot, en ga genieten van alles en iedereen.

Als je 18 bent en na twee jaar een dergelijk gevoel krijgt bij het idee dat je 'voor altijd' met je geliefde zult samenzijn lijkt me dat je een wijze beslissing hebt genomen. Ik zou dit niet direct bindingsangst noemen. Als je over tien jaar dat soort gevoelens nog steeds hebt na een tweejarige relatie kan je in die richting gaan denken. Plak jezelf geen negatief etiket op. Dat doen anderen graag voor je. Als je jong bent zijn relaties oefeningen, om jezelf (in relaties) te leren kennen.

Als je je zelf de vraag stelt "voel ik me opgelucht" nu het over is en jezelf eerlijk antwoord geeft. En van daar uit verder gaat denken. 2 jaar is niet niks je kent mekaar dan vrij goed en als dan na een tijd denken en een paar woorden de relatie over is komt daarna twijfel. Je kunt niet precies verwoorden waarom enz. Bindingsangst is veel omvattend en moelijk te beoordelen als buiten staander dit omdat je de personen in kwestie niet persoonlijk kent , en daardoor ook niet de reden kan zeggen waardoor deze zogenaamde angst ontstaat. Het is natuurlijk wel zo dat als je echt verliefd bent op jouw verkering je juist graag wil binden op welke manier dan ook als de tijd en gelegenheid daar toe is.

Dat kan bindingsangst zijn. Lijkt me ook compleet gezond als je 18 bent. Ik vind een 2-jarige relatie op jouw leeftijd best lang zelfs. Ik zou me er zeker niet te druk om maken. Gigantisch veel van je leeftijdgenoten hebben dit. Ik had het in ieder geval. Geniet van je leven, en wat komt dat komt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100