Kinderopvang: goed of slecht?

S.V.P. graag een onderbouwd antwoord.

EDIT: elke vraag lees ik aandachtig door, ik vind dit namelijk een belangrijk vraagstuk in onze maatschappij.

EDIT: elk antwoord lees ik aandachtig door, ik vind dit namelijk een belangrijk vraagstuk in onze maatschappij.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Toen wij kinderen kregen ben ik gestopt met werken, fantastisch om tijdens zwangerschapsverlof beide thuis te zijn, ik heb elk eerste ervaring bewust meegekregen. geniet elke dag van ze (3 zonen) neem de tijd voor speeltuin, bos, kinderboerderij en clubs. Nu de jongste ook naar school gaat ben ik weer gaan werken, maar ik haal ze elke dag van school op zodra die uit is (13:00) en ga dan leuke dingen doen of neem vriendjes mee, fungeer als oppaspapa. Wij zouden NOOIT voor kinderopvang kiezen, dan maar wat minder inkomen. We hebben bewust voor kinderen gekozen en ik draag met liefde en plezier de consequenties ervan. Carpe Diem Toegevoegd op 29-04-2009 10:52:59 Let op, ik zeg niet dat kinderopvang slecht is, ik zou er nooit voor kiezen. Mijn broertje kreeg zijn eerste kind. Hij ging de week erna gewoon werken, want nu hadden ze nog kraamhulp, de week erna heeft ie vrij genomen. Na de zwangerschapsverlof ging ook zij werken en de kleine naar de creche, voor mij is dat onvoorstelbaar, ik heb de eerste maanden (nu nog) zo genoten van die hulpeloze hummeltjes, mijn vrouw heerlijk vertroeteld, ons gezamelijk geluk genoten. Dat was en is me de helft van ons inkomen meer dan waard. Toegevoegd op 30-04-2009 08:46:26 Ik lees in veel reacties dat het goed is voor de socialevaardigheden. Hoe zit dat met 3mnd oude baby's. Zover ik weet begint samen spelen pas rond 2 - 2,5 jaar tot dan spelen ze naast elkaar en is er bijna geen interactie onderling. En bij mijn weten hebben we daar peuterspeelzalen voor. Daar breng je je peuter 2,5 a 3 uur heen en dat is echt lang genoeg, ze zijn daarna werkelijk uitgeput.

Zodra je kind mama zegt tegen de juffrouw van de kinderopvang moet je na gaan denken.

Nee, niet goed vind ik. Ik werk op een basisschool en daar zit een kinderopvang bij. Als ik zie hoe veel baby's van 3 maanden oud naar de kinderopvang worden gebracht doet het mij gewoon zeer. Als je geen tijd voor een kind hebt moet je het ook niet nemen. Zelf zou ik later mijn kind zelf opvoeden tot zij/hij 4 jaar is. Ik zou parttime halve dagen werken bijv. alleen op donderdag en vrijdag een half dagje, en dan naar me moeder brengen of naar andere familieleden.

Ha, die BvB; Zoals zo vaak geldt ook hier; alles met mate. Als je kinderopvang niet als een opvoedingssurrogaat ziet is er nix mis mee, mits het door de juiste personen en/of instanties gebeurt. In de tijd dat mijn kinderen de leeftijd hadden gingen ze op de dagen dat mijn vrouw werkte (24u.p.wk) mee naar het kinderdagverblijf waar zij zelf ook op een (andere) groep stond. Halen en brengen was dus nooit en probleem. Door mijn wisselende diensten kon ik ze bovendien vaak een dagdeel thuishouden om lekker met ze gewone alledaagse dingen te gaan doen. Later op de basisschool gingen ze voor de overblijf naar oma, die daar zelf om gevraagd had. Mijn kinderen zijn van goede opvang niet slechter geworden. Anders wordt het als ouders de opvang gebruiken om ieder hun 60uurs carrièreweek vol te kunnen houden; kinderen betekent kiezen en dat hoeft heus niet te betekenen 100% stoppen met werken. Toegevoegd op 29-04-2009 10:37:43 En hup, wéér een duimpje omlaag. Vreemd, ik gaf toch echt antwoord op de vraag. Duimpjes omlaag zijn er toch niet om aan te geven dat je het met de gegeven mening oneens bent?

dat valt of staat met het personeel van het kinderdagverblijf of de gastouder. ikzelf heb een paar weken in de kinderopvang gewerkt op invalbasis via het uitzendbureau. hierdoor heb ik verschillende kinderdagverblijven van binnen mogen zien en ook kunnen zien hoe er op verschillende plekken heel verschillend met de kinderen omgegaan werd. naar de ene plek zou ik mijn kinderen met een gerust hart heen brengen, naar de andere plek absoluut niet! het verschil zat hem vooral in de benadering van de kinderen. ik vind het belangrijk om aandacht te hebben voor het individuele kind en het overnemen van opvoedingstaken van de ouders. op de ene plek ging dat prima, op de andere werd er een bak speelgoed neergezet waar alle kids (10) zich maar mee moesten vermaken! (en de leidsters ondertussen maar kletsen met elkaar...) dus wanneer je twijfelt over kinderopvang zou ik zeggen; laat je goed voorlichten! ga bij de verschillende kinderdagverblijven kijken en let op de begeleidsters en de sfeer. laat je niet ompraten door een goedgebekte manager maar ga op je eigen gevoel af! succes! Toegevoegd op 29-04-2009 10:20:13 wat ook natuurlijk erg belangrijk is, zijn vaste gezichten voor je kind (voor een gezonde hechting) vaste begeleidsters zijn dus zeker een pre! en natuurlijk een goede balans tussen thuis en het kinderdagverblijf. (een kind hoort naar mijn idee meer thuis te zijn maar ook regelmatig naar het kinderdag verblijf te gaan (als het daar heen gaat) zodat het daar ook kan wennen)

Ik denk dat een combinatie het beste zal werken. 1 á twee dagen in de opvang is goed om het kind te laten wennen aan andere kinderen en dergelijke. De opvangcentra zullen echter nooit een vervanging voor de opvoeding thuis moeten worden. Ik mag me gelukkig prijzen dat mijn moeder er eigenlijk altijd voor ons was. Ik heb een vriend die het met kinderopvang en oma heeft moeten doen en die heeft direct gezegd dat als zijn vrouw wil gaan werken, dat hij dan thuis blijft want dat wil hij zijn kind niet aan doen. Een kind kan goed verzorgd worden op de kinderopvang, de echte liefde moet toch van thuis komen.

Uit onderzoek blijkt dat kinderopvang, als het goede kinderopvang is, een positief effect heeft op de sociale vorming van kinderen. Het is daarbij wel belangrijk dat het kind geen 40-urige werkweek in de kinderopvang zit, maar zo rond de 2 of 3 dagen. Het kind leert dan beter omgaan met leeftijdsgenoten. Een slechte opvang kan ook een negatief effect veroorzaken, en ook het aantal kinderen per begeleidster heeft veel invloed Toegevoegd op 29-04-2009 14:49:08 Concluderend:ik vind kinderopvang in principe een heel goed idee, maar dan dus voor een beperkt aantal dagen. Ik zou ook altijd bekijken wat het opleidingsniveau van de begeleidsters is, hoeveel er zijn en of ze goed nederlands spreken. Uiteindelijk is volgens mij wel of niet kinderopvang minder belangrijk voor de ontwikkeling dan of de geboden opvang goed of slecht is.

Goed! Mits het goede opvang is. Uit eigen ervaring: Onze kinderen gingen vanaf de leeftijd van 3 maanden iedere weekdag van 8 tot 15.30 uur. Ze hebben vanaf heel jong geleerd dat aandacht gedeeld moet worden, en dat ze rekening moeten houden met gevoelens van anderen. Ik vind dat ze daardoor heel sociaal zijn. Bovendien zijn ze vroeger dan thuisblijvende kinderen in aanraking gekomen met allerlei virussen, waardoor ze op de schoolleeftijd al een betere weerstand hadden. Ik zie geen nadelen. En zij zelf ook niet. Ze zijn inmiddels 22, 20 en 14. Toegevoegd op 29-04-2009 10:42:52 En... de eerste lachjes kwamen na ongeveer 8 weken, en de eerste stapjes hebben ze alledrie bewaard voor thuis... en liefde zijn ze ook niet tekortgekomen - nog steeds niet :)

Geweldig goed. Onze zoon is enig kind en heeft zich in de opvang prima ontwikkeld, van begin af aan in een sociale omgeving, veilig en begeleid, en daar vriendjes leren maken. Toegevoegd op 29-04-2009 11:02:25 En op de vraag of ik zelf genoten heb van de opvoeding: ja, het was heerlijk om hem zonder schuldgevoel achter te laten (2½ dag in de week), en leuk om via de opvang feedback te krijgen over hoe hij zich ontwikkelde.

Wij hebben voor onze kinderen jaren naar volle tevredenheid gebruik gemaakt van een gastouder. Uiteindelijk zijn het de kinderen die aangeven of ze het leuk vinden of niet en je voelt zelf ook wel aan of er een klik is. Voor hele jonge kinderen ligt dit wat moeilijker maar op basis van onze ervaring moet ik antwoorden: GOED.

Een kind is geen stuk speelgoed dat je ergens heen kunt brengen als jij er geen tijd meer voor hebt. Als ouders moet je grondig nadenken over het vraagstuk; nemen we een kind of niet. Dit gebeurt nu veel te weinig. De ouders willen natuurlijk allebei blijven werken zodat ze 3x per jaar op vakantie kunnen, een mooie auto kunnen rijden en dat ze een mooi huis kunnen betalen. Mijn visie is echter dat je ergens op zult moeten besparen om het kind te sparen. Noem het ouderwets maar ik vind dat één van de ouders thuis moet blijven voor het kind. Of in ieder geval thuis is als het kind van school komt. Dit betekent dus dat de eerste 4 levensjaren van een kind er altijd iemand thuis moet zijn. Een creche is namelijk volgens mij ook geen goed plan. Het kind moet nog lang genoeg buitenshuis zijn. Laat een kind kind zijn is hierbij mijn motto. P.s. Het maakt hierbij niet uit welke van de ouders thuisblijven of dat ze een regeling treffen met welke dagen er door wie gewerkt wordt.

Een kind moet alles in z'n eigen tempo kunnen doen. Sommige kinderen zijn heel extern gericht. Die kunnen met een gerust hart naar de kinderopvang. Er zijn ook kinderen die van nature wat meer observerend zijn, wat meer teruggetrokken. Niets mis mee. Zet je zo'n kind in de kinderopvang, dan zal het zich overweldigd voelen en zich nog meer terugtrekken. Goede kans dat zo'n kind zich alleen maar ellendig voelt. Het leert dan dat het gezelschap van andere kinderen een plicht is waar niets leuks aan is. Je hebt ook kans dat het kind een buitenbeentje wordt, wat deze effecten alleen maar zal versterken. Dus kijk naar jouw kind. Niet vooraf plannen, dat gaat niet. Zijspoor: Wat mij opvalt, is dat in Nederland veel mensen zeggen: je kunt wel zien dat dat kind veel naar de kinderopvang is geweest, kijk maar hoe asociaal het is, het heeft altijd een grote mond, en het pikt alle speelgoed in en het houdt totaal geen rekening met andere kinderen, waarschijnlijk omdat je je wel zo hanig moet gedragen in zo'n kinderopvang. In Duitsland daarentegen zeggen veel mensen juist: je kunt wel zien dat dat kind nooit naar de kinderopvang is geweest, kijk maar hoe asociaal het is, het denkt dat alles om hem draait en het houdt totaal geen rekening met andere kinderen. Grappig, niet?

Ik vind het goed, voor de ontwikkeling van een kind en de sociale partij die daar meespeelt. Alleen jammer genoeg, is niet ieder kind hetzelfde en wordt dat wel zo behandeld op een kinderopvang. Ook vind ik dat je geen kind moet nemen als je geen tijd hebt als ouders, maar een paar x per week naar de kinderopvang hoeft niet per definitie slecht te zijn, in tegendeel. Te veel is echter niet goed en dan isoleert het kind zich en heeft het gevoel dat er niemand van hem houdt, omdat ze bij de kinderopvang kids over een kam scheren en de ouders er nooit zijn. Tja hoe kun je dan een goede band opbouwen..

Ik schrik een beetje van de antwoorden hier. Mijn kinderen gingen ook naar de opvang, de eerste zelfs 5 dagen per week, hij heeft er echt niets aan tekort gekomen. Ik zie ook niet in waarom dat wordt gedacht? Wel zie ik kinderen hier om de hoek huilen in de zandbak, met een vermoeide huismoeder ernaast, die geen tijd heeft om haar babbel met de andere huismoeder op te geven om een huilend kind. Zo'n kind had op de kinderopvang betere en positievere aandacht gekregen. Mijn kinderen hebben naast de kinderopvang genoeg aandacht gehad van ons (vind ik), en zijn niet 1 dag bij de ene oma, een dag thuis, een dag bij de andere oma, en twee dagen naar de opvang (want dat is zo goed voor ze?). Regelmaat is het best, en dat heeft duidelijk goed gewerkt. We hebben in NL redelijke opvang (niet super, maar ook niet slecht). Ik heb in 7 jaar geen enkel kind gezien dat bij de kinderopvang zo slecht af was. Wel heb ik afkeurende blikken gezien, van bijv. moeders bij school als blijkt dat onze kinderen moeten overblijven (en dat vinden ze leuk), want zij denken dat wij niet goed voor ze zorgen ;-) In NL praten we elkaar aan dat je moet stoppen met werken als je kinderen krijgt, en na 5 jaar weer halve dagen mag werken, 3 dagen per week.

Ik ben het eerste levensjaar van mijn zoontje thuisgebleven, daarna is hij 3 dagen per week naar de kinderopvang gegaan. Hij is enig kind, en ik vind het belangrijk dat hij zoveel mogeliijk in contact komt met andere kinderen. Ook de diverse activiteiten op de opvang vind ik erg belangrijk voor zijn ontwikkeling, zoals bijvoorbeeld muziekdagen, bezoekjes aan bejaardentehuizen etc. Ikzelf zou dat soort dingen niet kunnen organiseren. Dus: kinderopvang vind ik goed (maar mijn kdv is wel een hele goede!).

Ik kan niet kiezen tussen goed of slecht, puur om het feit dat het (toch) nooit goed genoeg is voor je kindje. Wij dachten de perfecte opvang gevonden te hebben, maar achteraf viel het zwaar tegen! Hygiene is een must, maar die is soms ver te zoeken hoor... zo`n (verplichte) inspectie (kom niet op de naam) is maar een vooraangekondige momentopname en daar heb je niks aan. Ik heb genoeg te klagen, maar uiteindelijk ben je maar al te blij met ze! Je hebt weinig te willen en mag blij zijn dat de leidsters leuk met je kind omgaan. Mijn dochtertje van amper een jaar uit geeft sommige leidsters soms een knuffeltje en dat zegt genoeg ;) Al met al, ik ben maar al te blij met ze, want ze zijn verrekte handig bij bijvoorbeeld leren drinken uit een beker, potjes training etc. In ons geval... Mijn dochtertje heeft heupluxatie gehad, waardoor ze een achterstand heeft opgebouwd van 6 maanden! Ze kruipt nog steeds niet, maar bij de opvang zijn ze elke keer weer actief haar aan het stimuleren om lekker te spelen op d`r buik en gebruik te maken van haar beentjes. Nou genoeg prive onderbouwd hé?

Goed/slecht? Wat zegt je (moeder/vader)gevoel? Ik denk dat een goede balans het belangrijkste is. Voor de sociale ontwikkeling is het juist goed als je kind met zoveel mogelijk andere kinderen en volwassenen in aanraking komt. Voor de binding met je kind is het ook zeer belangrijk dat je zelf als ouder voldoende tijd doorbrengt met je kind. DUs er is geen eenduidig antwoord goed of slecht. Zorg voor een goede balans, en doe waar je beide gelukkig van wordt!

Ik heb zelf een zoontje van 3 jaar, hij gaat naar kinderopvang sinds hij 1,5 is. In het begin ging het erg moeizaam en moest hij erg wennen. Maar nu gaat hij er echt met veel plezier naar toe. Ik denk dat kinderopvang goed is mits het kind daar niet elke dag zit maar idd 2 of 3 dagen per week. Ik zelf werk 3 dagen, hij gaat 2 dagen naar kinderopvang en 1 dag naar oma. Dat gaat heel erg goed zo. Bovendien heb ik ook niet de optie om te stoppen met werken en fulltime voor mijn kind te werken, ik moet hem tenslotte ook eten kunnen geven. Ook vind ik het zelf erg fijn om 3 dagen even niet alleen mama te zijn maar ook gewoon een collega. Daardoor ben ik thuis een betere mama met meer geduld.

Moeilijke vraag. ik ben zelf leidster geweest op een KDV. Zelf vind ik 3 dagen het maximum om een kindje te brengen. Soms had ik moeite dat ouders hun 3 maanden oude kindje kwamen brengen, ik vond het op een of andere manier zielig voor het kindje. Wat is er nu mooier dan thuis voor je kindje te zorgen? Ik kan me voorstellen dat je soms wel "moet" werken en dat je dan kiest voor kinderopvang. Het is moeilijk om te zeggen dat het goed of slecht is...het ligt voor een groot deel ook aan wat voor soort kindje je hebt. Misschien kan het helemaal niet aarden in een groep vanwege de drukte of het lawaai.( dan zeg ik slecht) Ik zou dan kiezen voor opvang thuis. En ook niet onbelangrijk...kijk of een KDV gecertificeerd is en aan alle eisen van de GGD voldoet, en praat met andere ouders hoe zij de opvang ervaren. Wel vind ik tot slot`: Opvoeden doen ouders en niet de leidsters/juffen etc.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100