Hoe maak ik haar weer gelukkig?

Ik heb een dochtertje van 5. Alle soorten speelgoed heb ik voor haar gekocht. Laatst waren we weer in een speelgoedzaak zij zuchtte dat ze alles al heeft.

Nu hoor ik op haar school dat ze heel direct is met het zeggen dat ze 'geen zin heeft' in opdrachten.Dit komt door te veel verwennen zeiden ze. Dit accepteer ik ook wel. En heb er reuze spijt mee.

Nu is heel snel al het plezier weg en begint ze zich snel te vervelen. o.a ook met bowlen, zwemmen etc.

Ik heb hou nu aan de regels dat ze alleen iets krijgt met bepaalde feestdagen of een goed rapport.
Wat kan ik meer doen om haar gelukkig te maken?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Hoi Ebby, Het bezit is het eind van het begeren. Als je veel cadeau krijgt, wordt dat al snel als normaal ervaren. De vele goede antwoorden wijzen je de juiste weg, van geven wordt een mens gelukkiger dan van ontvangen. Iets voor iemand doen die daar oprecht blij mee is en niet overdreven daarop reageert levert zuivere en ingetogen waardering op. Je kleine heeft -naar ik vrees- wat meer ontvangen dan goed voor haar is. Dat ze domweg zegt "daar heb ik geen zin in " en daarmee weg komt zal haar uiteindelijk nog egocentrischer en ongelukkiger maken. Met egoisme heeft het niets te maken. Wellicht is het goed voor haar niet in het centrum te staan waar iedereen zich naar haar schikt, ook een te grote betrokkenheid laten blijken is een vorm van ontvangen van haar waar ze aan gewend geraakt is. Om dit te keren, zul je haar moeten versoberen. Als moeder (ouder) heb JIJ daar geen zin (meer) in. Laat haar maar weten dat je wel van haar houdt, maar dat ze met dat gedrag niet lief is en geen vriendjes maakt. Je zult door een fase van rebellie heen moeten. Als volwassene heb je een langere adem dan je kind. Haar als persoon accepteren is wat anders dan haar gedrag voor lief nemen. JE LATEN PLAGEN DOOR SCHULDGEVOEL DIENT GEEN ENKEL DOEL. Als opvoeder heb je een fout gemaakt en die ga je herstellen. Je zou er juist spijt van moeten hebben als je hiermee door ging. Liefdevol maar consequent optreden en haar verworvenheden opschorten en reduceren is in mijn optiek het enige vat je KUNT doen. Dat je spijt hebt is goed. Dat je dat EEN keer zegt dat mama het verkeerd gedaan heeft is genoeg. De rest van de energie steken in het normaliseren van de beleving van je kind is echt het beste wat je haar geven kunt. Samen heb je nog een heel leven voor je. Gebruik de wijze woorden van de andere GV ers, als je goed opgelet hebt, merk je dat de antwoorden DEZELFDE richting op wijzen. Goede raad is niet duur , het is onbetaalbaar en GRATIS gegeven aan een moeder die verstandig wil worden! Veel sterkte en houd je rug recht, dan duurt de rebellie korter, bespreek het met je partner en trek samen die kar.

Leer haar te geven in plaats van te nemen.leer haar de vreugde kennen van delen.leer haar de dingen waarderen die ''niets''kosten zoals de natuur.ga met haar naar de dierentuin.Laat haar genieten van muziek.Ga met haar dansen. Toegevoegd na 13 minuten: Heeft ze een vriendinnetje om mee te spelen en te delen?Laat andere kinderen bij jou thuis met haar komen spelen.Dat is veel leuker dan telkens nieuw speelgoed.leer haar spelletjes zonder(materialistisch)speelgoed.

Misschien wordt ze wel gelukkiger als ze iets voor je kan betekenen dmv uitvoeren van kleine taken die je dan kan belonen door dankje te zeggen.

mischien jezelf te wezen en doen wat je hart je ingeeft Toegevoegd na 4 minuten: een moeder hart is onverslaanbaar.

Heb haar lief. Zeg tegen haar: Je bent de allermooiste, je bent de allerliefste. 100 tegen 1 dat ze meteen gelukkig is.

Met materiaal lijkt het alsof je alles kan kopen.. bijna alles. Misschien is het de aandacht die ze nodig heeft, bijvoorbeeld samen handwerken schept een band die zoveel meer waard is dan het kopen van een dingetje. Probeer eens een middag te knutselen (bijv. bloempotten beplakken of bloemen plakken), waarschijnlijk heb je er zelf ook nog erg veel plezier in, en daar gaat het toch om?!

bowlen, zwemmen, eindeloos veel kado's.... dat is de manier niet. toen ik klein was zei mijn vader altijd op zondagmiddag tegen mijn broer en mij: jongens we gaan een frisse neus halen. waarop wij ons oprecht afvroegen waar die dan te halen waren? waarop mijn vader antwoorden: bij de frisse neuzen winkel. als we dan op de winkelstraat aangekomen waren kon hij de winkel ineens niet meer vinden:) dit trucje werkte natuurlijk maar totdat wij het door hadden. maar heb wel goeie herinneringen aan die zondagse wandeltochten. ik en mijn broer waren vaak niet voorruit te branden op een luie zondagmiddag maar als de frisseneuzenwinkel langskwam gingen we toch mee wandelen. goed een lang verhaal kort, het hoeft geen cent te kosten je kind gelukkig te maken. sterker het belangrijkste wat je mee kan geven is per defenitie niet matrieel.

wees lief. blijf ook gewoon vriendelijk eerlijk en consequent naar haar. ga geen dingen beloven of zeggen die je toch niet waar maakt.veel kusjes en knuffels. En maak erg veel complimentjes. zeg r dat je heel blij met haar bent en dat je heel veel van dr houd. Zeg het haar gewoon iedere dag weer. Dat doet r goed. Ze zal zich trots voelen met zo n ouder en dat ze zo n leuke dochter is. Zo iets maakt best indruk op haar( Doe het alleen vooral niet wanneer ze geconcentreerd naar disney xd zit te kijken want dan vind ze het alleen maar heel irritant. )

Bronnen:
k heb ook een 5 jarige thuis

Ophouden met speelgoed kopen maar zelf met haar gaan spelen. Aandacht geven is veel belangrijker dan spullen geven. Een kind heeft helemaal geen speelgoed nodig eigenlijk. Met lege dozen of een oud tafelkleed kan het ook enorm goed spelen. Hiermee wil ik niet zeggen dat je een kind nooit speelgoed moet geven, maar jij hebt alles al gekocht en zij geeft zelf aan dat ze alles al heeft. Ga zoveel mogelijk leuke en ook nuttige dingen met haar doen. Ik denk nog steeds met plezier en dankbaarheid aan de lange wandelingen die ik met mijn vader maakte waarbij hij me allerlei planten wees en me er de namen van leerde. Hij leerde me ook blokfluiten.

Gelukkig is je dochter nog jong en heb je nu ingezien dat je je kind niet gelukkig maakt door haar te veel te verwennen. Voor kinderen is het hebben van te veel speelgoed zelfs vervelend. Eigenlijk zien ze door de bomen het bos niet meer en komen ze dus slecht tot spelen. Maar hier is natuurlijk iets aan te doen. Zoek samen met je kind uit welk speelgoed ze wel leuk vindt en welk speelgoed ze minder leuk vindt.; bedenk met je dochter een goed doel en maak andere kinderen gelukkig met het teveel aan speelgoed. Dit is een echte win-win situatie: Je dochter haar hoeveelheid speelgoed wordt genormaliseerd en je dochter leert geven en anderen gelukkig te maken. Vervolgens geef je je kind niet ogenblikkelijk meer waarom ze vraag, maar laat je haar ook naar spullen en dingen verlangen. Als je dochter iets nieuws wil en zijn moet daar een tijdje op wachten of bijvoorbeeld zelf voor sparen, heeft dit artikel meer waarde voor haar en zal dat haar meer voldoening geven dan dat je het al voor haar gekocht hebt als ze er, bij wijze van spreken, maar naar wijst. Ook voor uitstapjes geldt: overdaad schaadt. Bedenk samen af en toe een plan, verheug je daarop en leef er naar toe. Je bent nu op de goede weg. Het zal een tijdje duren voor je resultaten ziet. Wel is het goed om je te realiseren dat je geluk voor je dochter niet kunt kopen. Geluk zit heel vaak in kleine dingen waar je samen lol aan beleeft.

Bronnen:
pedagogische werkervaring

Ik betwijfel of het alleen maar aan ' te veel' verwennen ligt. Het is een kip of ei vraag. Ben je zo gaan verwennen, omdat ze zich slecht vermaakte ( ongelukkig gedrag vertoonde?) of is het andersom? Om te beginnen zou ik het kennelijk vele dat ze heeft, heel goed opbergen . Als alles voor het grijpen ligt, weet een kind niet meer waar het beginnen zal. Niet met alle 150 knuffels naar bed, maar laat er 2 uitkiezen. (mag lang duren, maar blijf bij 2) Met 1 ding tegelijk spelen en aan een bepaalde tijd vasthouden. Leer het kind overtuigd voor iets te kiezen, dan bied je haar kans om zich aan dingen te hechten en haar fantasie te activeren. Een tentje bouwen van lakens en wasknijpers is veel spannender en creatiever, dan een kant en klaar luxe geval uit de speelgoedwinkel. Als alles er al is en klaarligt, wordt de geest niet geprikkeld. Het allerbelangrijkste is trouwens, dat het kind weet dat het gewenst is. Dat ze er mag zijn en dat het een goed mens met mogelijkheden is. Ik twijfel er niet aan dat dit het geval is. Anders zou je haar niet zo verwennen en bovendien hier je zorg uitspreken! Dus: de basis is goed. De rest komt wel. En zo niet, is het verstandig zelf (of via school) advies te vragen bij een professional.

Je doet het al heel erg goed door de aanpassingen die je nu gedaan hebt met je dochtertje. Verder kan ik aan je vraag zien dat je veel van haar houdt en haar het allerbeste wil geven. Je bent gewoon een hele lieve moeder, die haar dochter gelukkig wil maken. Wat je dochter nodig heeft om gelukkig te worden is dat ze leert hoe je met het leven kan omgaan. Ze heeft geen behoefte aan kado's en ook niet aan extra aandacht van jou, maar ze moet leren hoe ze zichzelf kan vermaken en hoe ze haar eigen problemen kan oplossen. Dat leer je kinderen al vanaf baby af aan, maar het is nooit te laat. Jij geeft het voorbeeld over hoe zij straks in haar leven kan staan. Jij leeft niet voor haar, maar voor jezelf! Dat is het beste voorbeeld dat je kan geven. Je leert haar nu dat zij alles kan krijgen wat ze wil en dat iedereen zich aan haar zal aanpassen. Dat is natuurlijk niet reëel en als je haar dat nu niet afleert, wordt ze straks echt heel erg ongelukkig. Spreek af op welke momenten jullie samen wat doen en claim tijd voor jezelf. Tijdens die tijd ga je niet met haar spelen of bezighouden. Je mag haar wel helpen met aangeven wat ze zou kunnen doen, maar ga haar probleem (ik weet niet wat ik zal doen) niet voor haar oplossen. Verder heeft mijn dochter van 5 elke dag een klein taakje. Niks ernstigs, gewoon de hond te eten geven, tafel dekken of zo. Dat taakje is een verplicht figuur en ze kan huilen en klagen zoveel als ze wil, ze MOET het doen. Ik word trouwens zelf niet boos en blijf gewoon rustig en beslist. Dat is wel heel erg belangrijk, dat je je niet uit je evenwicht laat brengen. Ook weer het goede voorbeeld geven Met dergelijke kleine dingen herstel je de balans tussen jou en haar en leer je haar dat ze een moeder heeft, een sterke moeder die niet altijd haar beste vriendin zal zijn, maar wel om haar geeft en voor haar wil zorgen. En dat het leven bestaat uit geven en nemen.

Dat ligt een beetje aan je definitie van geluk. Als je je kind alleen maar cadeautjes geeft, mee gaat bowlen enzovoort dan verbaasd het mij niet dat je kind ongelukkig is. Misschien zou je eerst eens een andere definitie van geluk moet aanhouden. Eentje niet gebaseerd op het aantal spullen dat je bezit. Misschien als je meer aandacht aan haar besteed, jezelf kwetsbaar opstelt en haar leert dat je ook gelukkig kan zijn van de kleine dingen in het leven en dat het nog mooier is als je deze momenten deelt dat je haar wat gelukkiger maakt. Ik kan je verzekeren, als je haar alleen maar met cadeautjes overspoeld en alleen maar aandacht geeft aan materiële zaken dat ze straks in de pubertijd een enorme lastpak zal worden.

ik denk dat je al op de goede weg bent nu je inziet dat steeds meer cadeaus geven een kind (en oduer iemand) niet blijvend gelukkig maakt. less is more.

Probeer het eens met liefde .

Probeer haar met het leven om te gaan. Stel grenzen en stel eisen aan haar.

Ga leuke dingen doen die niets kosten maar onbetaalbaar zijn. Samen fietsen, wandelen, vissen voor mijn part. Hou een moeder/dochter avondje met een dvd en chips en cola (oid) Overigens vind ik het belonen van een goed rapport ergens ook vreemd. Als iemand zijn stinkende best doet maar slecht scoort zal hij/zij nooit iets krijgen terwijl iemand die er niets voor hoeft te doen maar toch goed scoort wel beloond wordt. Maar ja, zo is de hele maatschappij ingericht natuurlijk.

ga samen met haar op tennis,of op kareoke les

ze is te verwend geworden.. straks wil ze alleen maar meer zoals een tv/spelcomputer enz.. je moet haar aanleren dat ze blij moet zijn met wat ze heeft ;) ik vind persoonlijk dat dat ook wel erg veel is dat ze elk rapport en een speciale gelegenheid een cadeautje krijgt.. misschien idee om dan wat geld op een spaarrekening te zetten? heeft ze later ook wat aan.

Oei. Een kind verwennen is zo gebeurd, een kind ónverwennen ben je wel even zoet mee. In elk geval zit het hem overduidelijk niet in spullen, dat heb je al gemerkt. Wat heb je aan een container vol speelgoed als je niemand hebt om er samen mee te spelen ? Want dan is spelen pas leuk. Hoog tijd dus om haar een beetje te socialiseren. Zorg dat er bijna elke dag een vriendinnetje is om mee te spelen of dat zij bij een vriendinnetje speelt, ga met haar naar plaatsen waar veel kinderen zijn (speeltuin, ballebak, vrienden met kinderen) zodat ze ook kan leren dat het niet altijd allemaal om haar (zin) draait, en dat je soms ook dingen moet doen waar je op het eerste oog wellicht géén zin in hebt. Stop in elk geval met dingen die helemaal top-leuk moeten zijn ; hou het bij simpele uitstapjes als de kinderboerderij, gewoon een stukje fietsen, eendjes voeren of bloemetjes plukken. Hopelijk is ze nog niet zo 'vermcdonaldst' dat ze al moeite heeft met het onderhouden van contacten met leeftijdgenootjes. Want dat zijn degenen die haar de sociale spelregels moeten leren, uiteindelijk. Overweeg desnoods een paar middagen in de kinderopvang / BSO of een anderenaschoolse activiteit waar de nadruk niet op individuele prestaties ligt (dus geen solo-sport). En hou jezelf één ding heel goed voor ogen : een kind hoeft niet 100 % van de tijd gierend plezier te maken. En het is al helemaal niet jou taak daar voortdurend naar te streven. Het moet zich kunnen vermaken met kleine, simpele dingen. Gelukkig maken kun je haar niet. Gelukkig worden moet ze zelf doen door te ontdekken dat ze keuzes kan maken, dat die keuzes gevolgen hebben, en dat ze invloed heeft op wat ze kiest. En dat kan niet als mamma van het leven eén grote eindeloze kinderverjaardag maakt. Je moet ook af en toe door de regen lopen om de zon weer te kunnen waarderen.

Gaf je haar vaak speelgoed waar ze alleen mee kon spelen? Misschien kunnen jullie samen kleuren of brooddeeg maken, neem haar mee als je boodschapppen doet en geef haar taken om iets te pakken. Misschien mist ze een stuk betrokkenheid die met speelgoed niet te vervangen is.

Hier hebben wij (studie) heel wat lessen aan besteed, als je wilt stuur ik mijn aantekeningen naar je op: mooi uitgebreid zijn ze, en bruikbaar. Als je interesse hebt, wil je mij dan een PB sturen met je emailadres? Ik zal hem direct na gebruik verwijderen. Wat ik je alvast kan vertellen is dat ouders altijd achter hun kind aanrennen. Hun ontwikkeling is niet te begrijpen, en gaat veel verder (breder en dieper) dan je ziet. Mensen kunnen hun eigen ontwikkeling zelden volgen in alle aspecten, ga maar na. Dus je kunt er van uit gaan dat dit uiteindelijk goed komt.

Zorg dat ze veel en vaak met leeftijdgenoten kan spelen. Mijn dochter van vijf heeft de meeste lol met andere kinderen of haar eigen broer. Probeer ze daarom regelmatig weg te houden van computer en tv. En ga zelf ook regelmatig "iets leuks" met ze doen. Een rondje fietsen kan prima als ze vijf zijn, dan doe je fijn iets samen. Schaapjes in het weiland kijken, je kan ze eens iets vertellen wat ze niet weten of vragen wat ze wel weten. Het lijken van die kleine dingen, maar daar wordt een mens vaak gelukkig van. Weet je, jij wordt meer gelukkig van speelgoed dan zij. Want door haar speelgoed lijkt ze lekker zoet te zijn. Soms moet dat ook kunnen, maar niet te vaak en niet te veel.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100