Hoe maak ik haar weer gelukkig?

Ik heb een dochtertje van 5. Alle soorten speelgoed heb ik voor haar gekocht. Laatst waren we weer in een speelgoedzaak zij zuchtte dat ze alles al heeft.

Nu hoor ik op haar school dat ze heel direct is met het zeggen dat ze 'geen zin heeft' in opdrachten.Dit komt door te veel verwennen zeiden ze. Dit accepteer ik ook wel. En heb er reuze spijt mee.

Nu is heel snel al het plezier weg en begint ze zich snel te vervelen. o.a ook met bowlen, zwemmen etc.

Ik heb hou nu aan de regels dat ze alleen iets krijgt met bepaalde feestdagen of een goed rapport.
Wat kan ik meer doen om haar gelukkig te maken?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Hoi Ebby, Het bezit is het eind van het begeren. Als je veel cadeau krijgt, wordt dat al snel als normaal ervaren. De vele goede antwoorden wijzen je de juiste weg, van geven wordt een mens gelukkiger dan van ontvangen. Iets voor iemand doen die daar oprecht blij mee is en niet overdreven daarop reageert levert zuivere en ingetogen waardering op. Je kleine heeft -naar ik vrees- wat meer ontvangen dan goed voor haar is. Dat ze domweg zegt "daar heb ik geen zin in " en daarmee weg komt zal haar uiteindelijk nog egocentrischer en ongelukkiger maken. Met egoisme heeft het niets te maken. Wellicht is het goed voor haar niet in het centrum te staan waar iedereen zich naar haar schikt, ook een te grote betrokkenheid laten blijken is een vorm van ontvangen van haar waar ze aan gewend geraakt is. Om dit te keren, zul je haar moeten versoberen. Als moeder (ouder) heb JIJ daar geen zin (meer) in. Laat haar maar weten dat je wel van haar houdt, maar dat ze met dat gedrag niet lief is en geen vriendjes maakt. Je zult door een fase van rebellie heen moeten. Als volwassene heb je een langere adem dan je kind. Haar als persoon accepteren is wat anders dan haar gedrag voor lief nemen. JE LATEN PLAGEN DOOR SCHULDGEVOEL DIENT GEEN ENKEL DOEL. Als opvoeder heb je een fout gemaakt en die ga je herstellen. Je zou er juist spijt van moeten hebben als je hiermee door ging. Liefdevol maar consequent optreden en haar verworvenheden opschorten en reduceren is in mijn optiek het enige vat je KUNT doen. Dat je spijt hebt is goed. Dat je dat EEN keer zegt dat mama het verkeerd gedaan heeft is genoeg. De rest van de energie steken in het normaliseren van de beleving van je kind is echt het beste wat je haar geven kunt. Samen heb je nog een heel leven voor je. Gebruik de wijze woorden van de andere GV ers, als je goed opgelet hebt, merk je dat de antwoorden DEZELFDE richting op wijzen. Goede raad is niet duur , het is onbetaalbaar en GRATIS gegeven aan een moeder die verstandig wil worden! Veel sterkte en houd je rug recht, dan duurt de rebellie korter, bespreek het met je partner en trek samen die kar.

Ik betwijfel of het alleen maar aan ' te veel' verwennen ligt. Het is een kip of ei vraag. Ben je zo gaan verwennen, omdat ze zich slecht vermaakte ( ongelukkig gedrag vertoonde?) of is het andersom? Om te beginnen zou ik het kennelijk vele dat ze heeft, heel goed opbergen . Als alles voor het grijpen ligt, weet een kind niet meer waar het beginnen zal. Niet met alle 150 knuffels naar bed, maar laat er 2 uitkiezen. (mag lang duren, maar blijf bij 2) Met 1 ding tegelijk spelen en aan een bepaalde tijd vasthouden. Leer het kind overtuigd voor iets te kiezen, dan bied je haar kans om zich aan dingen te hechten en haar fantasie te activeren. Een tentje bouwen van lakens en wasknijpers is veel spannender en creatiever, dan een kant en klaar luxe geval uit de speelgoedwinkel. Als alles er al is en klaarligt, wordt de geest niet geprikkeld. Het allerbelangrijkste is trouwens, dat het kind weet dat het gewenst is. Dat ze er mag zijn en dat het een goed mens met mogelijkheden is. Ik twijfel er niet aan dat dit het geval is. Anders zou je haar niet zo verwennen en bovendien hier je zorg uitspreken! Dus: de basis is goed. De rest komt wel. En zo niet, is het verstandig zelf (of via school) advies te vragen bij een professional.

Dat ligt een beetje aan je definitie van geluk. Als je je kind alleen maar cadeautjes geeft, mee gaat bowlen enzovoort dan verbaasd het mij niet dat je kind ongelukkig is. Misschien zou je eerst eens een andere definitie van geluk moet aanhouden. Eentje niet gebaseerd op het aantal spullen dat je bezit. Misschien als je meer aandacht aan haar besteed, jezelf kwetsbaar opstelt en haar leert dat je ook gelukkig kan zijn van de kleine dingen in het leven en dat het nog mooier is als je deze momenten deelt dat je haar wat gelukkiger maakt. Ik kan je verzekeren, als je haar alleen maar met cadeautjes overspoeld en alleen maar aandacht geeft aan materiële zaken dat ze straks in de pubertijd een enorme lastpak zal worden.

ik denk dat je al op de goede weg bent nu je inziet dat steeds meer cadeaus geven een kind (en oduer iemand) niet blijvend gelukkig maakt. less is more.

Ga leuke dingen doen die niets kosten maar onbetaalbaar zijn. Samen fietsen, wandelen, vissen voor mijn part. Hou een moeder/dochter avondje met een dvd en chips en cola (oid) Overigens vind ik het belonen van een goed rapport ergens ook vreemd. Als iemand zijn stinkende best doet maar slecht scoort zal hij/zij nooit iets krijgen terwijl iemand die er niets voor hoeft te doen maar toch goed scoort wel beloond wordt. Maar ja, zo is de hele maatschappij ingericht natuurlijk.

Hier hebben wij (studie) heel wat lessen aan besteed, als je wilt stuur ik mijn aantekeningen naar je op: mooi uitgebreid zijn ze, en bruikbaar. Als je interesse hebt, wil je mij dan een PB sturen met je emailadres? Ik zal hem direct na gebruik verwijderen. Wat ik je alvast kan vertellen is dat ouders altijd achter hun kind aanrennen. Hun ontwikkeling is niet te begrijpen, en gaat veel verder (breder en dieper) dan je ziet. Mensen kunnen hun eigen ontwikkeling zelden volgen in alle aspecten, ga maar na. Dus je kunt er van uit gaan dat dit uiteindelijk goed komt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100