Is het voor een jong kind beter om beide gescheiden ouders te blijven zien?

Of is een stabiel gezin beter, zonder de andere ouder steeds weer wel en niet te zien. Graag vooral de ervaring van mensen met gescheiden ouders.

Toegevoegd na 1 dag:
Leeftijd: Peuter. De relatie tussen de ouders is goed (op afstand natuurlijk). Kan het beter zijn het kind met rust te laten en in het nieuwe gezin te laten tot het een leeftijd bereikt dat het zelf kiest voor meer contact met de vader? Het gaat niet om de ouders, maar om het kind.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het is voor ieder kind het beste om zowel de vader als de moeder te blijven zien. in het belang van het kind is het ook het beste om een zo normaal mogelijke relatie met elkaar te onderhouden. Dus geen ruzie, scheldpartijen of beschuldigingen naar elkaar toe. Een kind heeft recht op zowel de vader als de moeder, en als het kind bij een van beiden wordt weggehouden zal het dit later de andere ouder verwijten. Je moet proberen te denken vanuit het belang van het kind. Een kind is loyaal naar beide ouders, en houdt van beide ouders. Ik ken een alleenstaande moeder, de vader is zelf weggegaan en heeft niets meer laten horen (toen haar zoon nog een kleine baby was), maar haar zoon wil dolgraag meer over zijn vader weten. Een kind is toch benieuwd naar zijn eigen biologische afkomst. Toegevoegd na 2 dagen: Nog even een korte reactie op de toevoeging aan je vraag: Als je wacht tot het kind oud genoeg is om zelf te kiezen voor contact dan kan er al een hoop veranderd zijn. Er is een bepaalde afstand gekomen tussen vader en kind, en het kind zal zijn eigen gedachten ontwikkelen over de reden hiervoor. Sommige kinderen zijn bang dat de afwezige ouder om hen is weggegaan. Door het contact op een goede en positieve manier in stand te houden blijf je betrokken bij de opvoeding, en voorkom je dat het kind negatief gaat denken. Een opgroeiend kind maakt van alles mee en op de basisschool komen er schooloptredens, er komen misschien sporttoernooien en andere belangrijke dingen in het leven van je kind. Voor een kind is het fantastisch als zowel vader als moeder daarbij zijn.

als kind van gescheiden ouders was ik erg blij dat ik mijn vader op regelmatige basis kon blijven zien. de scheiding op zich had al een grote impact, en om dan ook nog een van je ouders te moeten missen... bied je kind zoveel mogelijk strabiliteit, maar doe er alles wat maar mogelijk is aan om te zorgen dat kind en vader elkaar blijven zien.

Het is van zeer groot belang dat het kind het gevoel heeft dat hij altijd bij zijn ouders terecht kan. En dat maakt dus niet uit of je gescheiden bent, als het kind maar altijd bij zijn ouders terechtkan indien nodig. Ik weet niet meer precies waar ik het gelezen heb maar er is onlangs een onderzoek na gedaan. Een scheiding hoeft helemaal niet zo dramatisch te zijn voor een kind. Mits het kind het gevoel blijft houden dat zijn ouders (ondanks dat ze zijn gescheiden) altijd voor hun klaarstaat. Al woont papa niet meer thuis, je moet hem dag en nacht kunnen bellen indien nodig. Als je daarvoor zorgt dat jullie er beiden altijd voor de kinderen zullen zijn is het geen enkel probleem. Het hebben van een klaarstaande ouder is belangrijker dan een stabiel gezien waar de ouders niet altijd even gezellig met elkaar omgaan. Toegevoegd na 1 dag: Een toelichting op jouw toelichting; Nee, je moet niet wachten tot het kind ouder is!!! Het kind moet absoluut het contact blijven houden met de vader. Later als het kind groter is kan het kind alsnog beslissen om het eventueel anders te doen. Maar de liefde van de vader moet ten alle tijden nu worden blijven gegeven. Het kind moet het gevoel hebben dat pappa er nog steeds is, al woont hij niet thuis.

Een stabiel gezien is beter en het is jammer als "de andere ouder" niet op een regelmatige basis met de kinderen (kan) omgaan. De vader van mijn kinderen heeft een hele lange tijd nauwelijks iets van zich laten horen. De kinderen voelden zich daar ook niet welkom. Dus zijn ze heel lang niet naar hun vader toe gegaan. Wij hadden een stabiel nieuw gezien, dus dat leek niet eens zo erg. Maar nu ze volwassen zijn, hebben de kinderen toch af en toe contact met hun vader: want het is toch hun vader. Het hangt er allemaal maar vanaf hoe je een en ander op vangt. Een kind is heel gevoelig voor stemmingen. Dus als je met de situatie - hoe die ook is - ontspannen kan om gaan, dan is dat het beste. Onafhankelijk van de andere ouder. Als je naar het kind gewoon open en duidelijk bent, zonder frustratie en/of negatieve opmerkingen en/of allerlei niet verwerkte emoties, dan is dat het beste.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100