Waarom word er wel zwangerschapsbegeleiding aangeboden maar geen opvoedcursus?

Zwanger ben je maar gemiddeld 9 maanden. Een kind heb je voor de rest van je leven. Zwanger zijn is vaak niet zo moeilijk dat verloopt vanzelf. Een kind opvoeden geeft nog wel eens problemen bij gezinnen. waarom kun je wel voor die 9 maand zwangerschaps begeleiding krijgen maar houdt het op wanneer je kindje geboren is?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het is een hele goede vraag. Als je je voor wilt bereiden op opvoeden zijn daar wel veel (tegenstrijdige) boeken over. Heb je liefdevolle en zorgzame ouders, dat is alleen wat aanpassing aan deze tijd nodig en kun je dus inderdaad de kunst van je ouders afkijken. is dat niet het geval , dan kun je maatschappelijk werk inschakelen die je veel ins en outs kunnen vertellen en ook begeleiden in de opvoeding als dat gewenst en nodig is. Het ALLERBELANGRIJKST in opvoeden is, dat je het met je hart, je verstand maar vooral met liefde en geduld doet. Goede ouders hebben een "ouderinstinct". Je voelt daardoor aan wat wel en niet goed voor je kind is en je hebt dan een soort zesde zintuig die je zoveel invoelend vermogen geeft, dat opvoeden dan voor een groot deel "vanzelf "goed gaat, bovenstaande in acht genomen. Merk je dat je onzeker bent (vaak een van de grootste plaaggeesten tussen de oren), probeer dan te relativeren en -als je goede ouders hebt- praat er dan met hen over, ze hebben het immers al eens (of vaker) volbracht. Luister niet teveel naar raad an andere mensen, omdat die (net als de vele boeken) vaak tegenstrijdig zijn en je NOG onzekerder kunnen maken. Als je ouders echter niet erg geschikte opvoeders geweest zijn, misschien heb je dan het geluk dat je schoonouders je tot raadsmensen kunnen zijn. Daar zit wel het nadeel dat de opvoedingscultuur bij hen meestal anders is en ze jou niet van kleins af aan kennen Dat kan conflicteren met je eigen gevoel over opvoeden. Kies er in dat geval voor om op je eigen gevoel te vertrouwen, je hebt je kindje immers 9 maanden in je lichaam gedragen, dus je kindje en jij kennen elkaar al heel goed. Deze voorsprong hebben vaders nu eenmaal niet. dat wil niet zeggen dat er geen vaderinstinct bestaat. Vaderinstinct bestaat niet alleen, het beslaat ook voor een deel een ander gebied. Als mannen en vrouwen gelijk waren, had je niet veel aan elkaar, gelijkwaardigheid is wat anders dan gelijk zijn. Mannen kunnen ook heel goed "moederende "vaders zijn. dat wordt nogal eens onderschat. Kortom, heb maar een beetje vertrouwen in jezelf en je partner. Toch ben ik het wel met je eens dat ouders een opvoedingcursus zouden moeten krijgen aangeboden. Dit echter wel op vrijwillige basis.

zwangerschaps niet bij elke vrouw verloopt vanzelf ... Er zijn erg veel vrouwen die waren paar keer zwanger maar hellas hebben die nog steeds niet de jaren lang gewilde kind. Opvoedcursus heb iedereen gratis gekregen van de ouders ... Als volwassen mens kan je zelf beordellen of was die goed of niet. Niemand kan je vertellen hoe moet je je kind opvoeden .. En of heb je het goed kunnen doen krijg je te horen over 20 jaren ...

er zijn opvoed cursussen genoeg hoor, informeer maar eens bij stiching MEE in uw woonplaats, die kunnen u alle informatie gegeven

Quote: 'In zweden volgt negentig procent van de aanstaande ouders een opvoedcursus en dat werkt prima. Ook volgen negen op de tien ouderparen vrijwillig een cursus om zich te (bij) scholen in het opvoeden. Nou het werkt de cijfers(wetenschappelijk onderzoek) liegen er niet om (Het geweld tegen kinderen dus ook psychisch) is gedaald van vijftig naar acht procent! Ik ga er vanuit dat ouders die echt het beste voor hun kind willen een opvoed cursus niet zullen schuwen. Want voor veel minder belangrijker zaken heb je diploma/certificaten etc nodig dus waarom dan niet (bv) een certificaat of diploma voor het opvoeden van het eerste kind.....' Toegevoegd na 12 minuten: Dus als antwoord: In ons land wordt dat soort cursussen nog steeds als 'betuttelend' gezien. Er wordt simpelweg van uitgegaan dat ieder ouderpaar voldoende pedagogische inzichten/bagage bezit...

De begeleiding van de zwangerschap is iets medisch, ook na de geboorte worden kinderen op dit vlak gevolgd, denk aan consultatie bureau, inentingen, schoolartsen. Hierbij wordt ook de emotionele ontwikkeling van het kind goed in de gaten gehouden. Als er een vermoeden bestaat dat het thuis niet zo lekker gaat met het kind, wordt hier zeker op ingesprongen. Hetzelfde telt voor de school periode, er zijn heel veel mogelijkheden voor extra begeleiding van kinderen op welke leeftijd dan ook. Op basis scholen zijn spreekuren waar je eens kan praten als je problemen ervaart met de opvoeding. Ben het helemaal met je eens dat een opvoedcursus een goed ideee is. Willen ouders dat dan zijn er daarvoor mogelijkheden genoeg.

Je vergelijkt twee verschillende dingen. Tijdens de zwangerschap wordt de ontwikkeling en groei van het kind gecontroleerd. Dit is een vorm van medische zorg om. Deze medische controles gaan wel door. De groei en ontwikkeling worden op het consultatiebureau in de gaten gehouden en indien nodig wordt er aan de bel getrokken. Uiteraard heb je verder wel gelijk, want bij elk apparaat of product dat je aanschaft zit een gebruiksaanwijzing, maar hoe je een kind groot moet brengen (en dat toch echt wat anders is dan het bedienen van een paar knopjes) weet lang niet elke ouder. Het probleem is alleen niet zo eenvoudig op te lossen, want een verplichte opvoedcursus vinden veel mensen een overheidsbemoeienis waar ze niet op zitten te wachten. En... juist de mensen die zich terdege bewust van de problematiek zijn en het opvoeden als een belangrijke taak zien die verdiepen zich wel in het opvoeden van een kind door op vrijwillige basis een cursus over opvoeding te volgen of zich hierin te bekwamen door het lezen van boeken e.d. De andere groep ouders is moeilijker te bereiken. Ook als de overheid opvoedcursussen zou verplichten, komen zij niet opdagen of zijn totaal ongemotiveerd, waardoor het effect nihil is. Dit zou dus veel geld gaan kosten en weinig opleveren. Nu is het niet zo dat er voor deze ouders niets gedaan wordt: integendeel! Zelf werk ik met jonge kinderen in achterstandssituaties en de (gratis) cursussen die aangeboden worden via peuterspeelzalen, consultatiebureau en nu ook via het centrum voor jeugd en gezin zijn legio. De interesse helaas minimaal. Nu is een belangrijke taak van kinderopvang, consultatiebureaus, peuterspeelzalen, scholen etc. het signaleren en melden van situaties waarin het mis gaat of mis dreigt te gaan. Er komen steeds meer mogelijkheden om vroegtijdig in te grijpen in deze situaties, maar helaas is dit wel achteraf. Het zou inderdaad beter zijn om preventief iets te doen, maar de ouders voor wie dit belangrijk is, zijn slecht te bereiken. Het is een lastig probleem waar veel over gepraat wordt, maar dat vooralsnog niet op te lossen lijkt.

Bronnen:
pedagogische werkervaring met kinderen...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100