Blijf je onvoorwaardelijk van je kind houden ook al heeft hij/zij een vreselijke daad verricht?

Ik bedoel, elke dader van een (zwaar) misdrijf heeft ook ouders. Kunnen zij als het ware afstand nemen van de daad van hun kind; is dat mogelijk?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik denk dat de enigen die op zo'n vraag kunnen antwoorden eigenlijk personen zijn die iets dergelijks hebben meegemaakt. Want volgens mij weet niemand precies hoe hij/zij op een dergelijke situatie zal reageren. Dat is zo gevoelsmatig dat je het niet kunt voorspellen. Als ik naar mezelf kijk zou ik nu zeggen: Ja, natuurlijk blijf je van je kind houden, want liefde laat zich niet sturen. Maar juist omdat je van hem blijft houden kun je hem proberen te begrijpen en een reden geven om na deze daad weer op het rechte pad terug te komen. Want als je ouders ook niet meer van je houden, wat heb je dan nog voor reden om voor te leven in deze samenleving? Er is een verschil tussen houden van, en vergeven en vergeten. Want houden van betekent ook grenzen stellen, dus wel je kind duidelijk maken dat dit iets is wat jij ook absoluut niet goedkeurt.

Zal ik je het telefoonnummer van mijn vader even doorgeven? Ik denk namelijk met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat hij zal zeggen dat dit m.b.t. mijn persoon niet meer het geval is... Hoewel ik destijds niet kon weten dat hij in die bewuste stad een klant had. Die hij volgens zeggen door het geruzie op straat tussen ons beide is kwijt geraakt... Maar om antwoord te geven op je vraag: Ik ben van mening dat dit normaliter wel het geval zou zijn. En dat een ouder onvoorwaardelijk van zijn/haar kind zal blijven houden...

Ik ben bang van wel.. Je hebt 't over houden van hè! Je kan wel afstand nemen van maar niet stoppen met houden van. Dat is écht onvoorwaardelijk! En afstanden nemen van is anders dan houden van. Gelukkig maar!

Ik denk dat dat alleen mogelijk is door het gebeuren te bagatelliseren. Of iets anders de schuld te geven van het gebeuren. Bijv. Hij kon er niks aan doen, want hij was psychisch ziek. Of hij was onder invloed van vrienden die hem hiertoe dwongen. Maar met open ogen de daad zien en toch van je kind blijven houden lijkt me moeilijk. Als je onvoorwaardelijk van je kind houd, zul je ook in die situaties van je kind moeten blijven houden. Anders is de liefde niet onvoorwaardelijk.

Het zal tijd nodig hebben,heel veel tijd,maar het blijft je kind.Wanneer je kind uiteindelijk toch weer het rechte pad verkiest,zal de band weer aantrekken,lijkt me. Net na de daad,kan ik me ook een gevoel van walging voorstellen.

Ja. Alleen ontstaat er wel afstand denk ik.

Antwoord op je eerste vraag .Ja het blijft altijd je kind ,het gedrag is niet goed te keuren ,de vreselijke daad in deze.De teleurstelling is groot lijkt mij als ouder. Als ouder keur je wel het gedrag af ,je kind als mens is je eigen vlees en bloed.Dus kun je als ouder nooit afstand nemen ,je blijft betrokken en je zorgen maken.Ik denk zelfs dat je het kind wil blijven steunen,mits je grenzen als ouder bereikt zijn.

deze vraag doet me gelijk denken aan koninginnedag 2009 en de extreem moeilijke situatie die de ouders (v/d bestuurder van die auto) moeten verder leven. mijn antwoord op jouw vraag is dan: ik denk 't wel. want als ouder hou je niet van je kind om wat ie doet, maar omdat je 'm kent sinds ie baby'tje was, z'n eerste hapjes gegeven hebt, a/d hand hebt leren lopen, z'n tekeningen gekregen hebt, enz. enz. als je kind een misdrijf doet, doet dat denk ik onvoorstelbaar veel pijn, maar er zullen beslist ouders zijn die van hun kind blijven houden, hoe stom die ook doet. simpelweg omdat zij de vader of moeder zijn, en daarom niet zullen kunnen stoppen met houden van. maar er zijn beslist ook vaders en moeders die weinig om hun kind geven. die hebben het in dergelijke situaties makkelijker, want die kunnen stukken makkelijker afstand doen. dergelijke ouders bestaan ook. is een kwestie van verschil in karakter, en valt niet aan of af te leren, vermoed ik.

Je kan gewoon van je kind blijven houden, en toch de daad die hij gepleegd heeft veroordelen en daar niet achter staan. Juist dat is liefde. Als je tegen je kind kan zeggen hoe je erover denkt dat hij dat gedaan heeft, dat je dat absoluut veroordeeld en er ook nooit achter zal staan of begrip voor kunt opbrengen, maar TOCH van hem blijft houden en hem ook niet in de steek laat. Het is de daad die je haat en niet je kind.

Je blijft van je kind houden, het is je kind. Je gaat ervoor, zolang hij leeft. Dit kind is je toevertrouwd. Het is niet te dragen als je kind een vreselijke daad verricht. Je voelt je als ouder schuldig. Waarom doet mijn kind dit. Wat in zijn opvoeding is er gebeurt dat hij dit soort dingen doet? Je gooit je kind niet weg, maar probeert dicht bij hem te komen, met hem in gesprek te gaan. Dicht bij zijn gevoel te zijn. Er zijn natuurlijk heel veel soorten en variatie ouders. Van hem houden en je ogen sluiten voor de werkelijkheid, is niet de liefde waar het kind wat aan heeft. Je kind helemaal aanvaarden, met alles erop en eraan. Dat zal in het geval van jouw vraag heel veen pijn kosten.

Onvoorwaarderlijk van iemand houden betekend dus dat je van iemand blijft houden wat er ook gebeurd....anders is het niet "onvoorwaardelijk". Maar hier kan natuurlijk geen algemeen antwoord op gegeven worden; er zijn veel factoren die bepalen of en hoe ouders contact onderhouden nadat hun kind een misdrijf/delict heeft gepleegd...delinquent gedrag kan er met de paplepel ingegoten zijn, voor die ouders is het dan de normaalste zaak van de wereld (stoer zelfs) dat hun kind vast zit.

ja ik wel,ik heb mijn kind op de wereld gezet en zal altijd voor haar klaar staan...daarom hoef ik niet eens te zijn met wat ze doet en kan ik laaiend op haar zijn maar uit mijn hartje zal ze niet verdwijnen

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100