wat kan ik doen tegen de drift buien van mijn peuter

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De gouden regels bij driftbuien zijn 'keep it cool!' en 'geef niet toe'. Haal een paar keer diep adem, tel tot tien en probeer te bedenken waarom je kind een driftbui heeft en wat je zult doen. Je kind rekent op jou om het goede voorbeeld te geven. Hoe je met een driftbui omgaat, hangt af van de oorzaak. Centraal daarbij staat dat je in de buurt blijft van je kind, want een driftbui kan beangstigend zijn voor je kind: hij is even buiten zinnen. Is je kind een gevaar voor zichzelf en zijn omgeving, pak hem dan kalm en krachtig op en breng hem naar een rustige plek om te kalmeren. Heeft je kind een driftbui uit frustratie omdat hij bijvoorbeeld zelf zijn sokken wil aandoen, maar het lukt niet, biedt dan troost en hulp. Praat op rustige toon en benoem zijn frustratie: 'Je wilt graag je sokken aan doen, maar het lukt niet hè? Mama zal je helpen.' En maak dan een beginnetje door de sok over zijn tenen te wurmen, zodat hij het verder zelf kan. Heeft je kind een driftbui omdat hij op het dak wilde klimmen maar dat van jou niet mocht, ga dan gewoon door waar je mee bezig was, terwijl je een oogje in het zeil houdt. Zo leert je kind dat je er voor hem bent, maar dat een driftbui verder niets oplevert. In sommige gevallen kun je je driftige peuter in een stevige omarming nemen terwijl hij uitraast. Zo zeg je als het ware: 'Jij bent buiten zinnen, maar ik ben bij zinnen, en ik zorg voor je. Je bent veilig.' Maar er zijn ook kinderen die dan nog bozer worden. Het is dus een kwestie van aftasten wat het beste bij jou kind past. Onthoud altijd dat de driftbuien van je kind niet persoonlijk bedoeld zijn! Het ligt niet aan jou, het ligt aan je peutertje. Driftbuien zijn, in eerste instantie, een normaal resultaat van de ontwikkeling van je kind, niet van je opvoeding.

Bronnen:
http://www.peuteren.nl/peuters/driftbuien_...

Negeren. Laten merken dat hij er het tegendeel mee bereikt. En consequente zijn. Bedenk altijd dat straffen ook een vorm van liefde is. En niet straffen dus uiteindelijk erg liefdeloos kan zijn.

In eerste instantie volkomen negeren; duurt het te lang of gaan de verbale uitingen over in handtastelijkheden en/of vernielingen dan toespreken en evt. straffen. Begin met een dreiging van straf ("als je zo doorgaat wordt er vanmiddag geen tevee gekeken"). Helpt dat niet geef dan onmiddellijk een uitvoerende straf. Wees vooral duidelijk en consequent.

Nou wij hebben er ook 1 , hij is nu 17 maanden en kan goed boos worden als iets niet lukt , wij laten hem dan even zijn moment hebben om de boosheid kwijt te raken en negeren hem dan en na ongeveer 10 min komt er stiekem weer een lach en is het klaar

Negeren! En wanneer het te lang duurt of hij gaat slopen o.i.d. even op de gang zetten. NIET op in gaan! Negatieve aandacht is ook aandacht. Daarna, wanneer hij gekalmeerd is, op schoot nemen en troosten.

*NIET: je peuter negeren. *WEL: het negatieve gedrag negeren. *Zelf rustig blijven. *Benoemen wat je ziet, zodat je peuter zich begrepen voelt. *Goed gedrag belonen. * Tot slot: Beseffen dat dit een fase is die nou eenmaal bij deze leeftijd hoort en ook weer (vanzelf) overgaat.

Ik heb 1 jaar lang hulp gehad in huis via ipg en dit is wat mij toen geholpen heeft: negeren en eventueel op de gang zetten (als dit een veilige plek is) en dan hou je meestal de leeftijd + 1 minuutje aan. Als je je kindje terug haalt (want dat doe jij! en niet hijzelf bepaald dat) dan kom je er NIET meer op terug, maar stelt een open vraag zoals bv: Zullen we nu even wat gaan drinken, of: Gaan we nu even een spelletje doen? Dikke kus en klaar. Toon wel begrip, zeg altijd, ik snap dat je boos bent en vind dat erg vervelend voor jou, maar als je zo gaat gillen en krijsen wil ik je niet naar je luisteren. Boos zijn mag, dit is een emotie en alle emoties zijn goed, alleen door ze op een bepaalde manier te uiten boek je hier geen resultaat mee, dit is de les die je dan meegeeft.

Peuters, eigenlijk elk kind tot zelfstandigheid, zijn op zoek naar grenzen. Sommige kinderen vinden deze snel en hebben niet de drang om deze telkens te overschrijden, andere zijn wat hard leers. Peuters voelen zich vaak niet gehoord, ze zijn nog klein, niet altijd in het bezit van de juiste woorden en gevoelens bij een situatie. Peuters voelen tevens goed aan wanneer ouders worstelen met de opvoeding en niet altijd weten hoe en wat. Al deze factoren bij elkaar maakt dat een peuter zich gefrustreed voelt en daarom dus dmv driftbuien zijn stem wil laten horen. Maar ook op het gevoel en frustraties van de ouders inspelen. Wat je ook doet als ouder, laat je niet kennen en sta stevig in je schoenen. Sta achter je daden. Kijk naar je kind zelf, wat is de beste mannier van "straffen" of belonen? Het ene kind reageert goed op positief belonen en negeren op negatief gedrag. Een ander kind moet heel strikt worden aangepakt. Bijv: driftbui in de supermarkt, spullen laten staan en naar huis. Weer een ander kun je beter afspraken mee maken als dit dan dat. Dit is geen concreet antwoord op je vraag maar meer handvatten. Je moet kijken naar je kind, de situaties waarin de driftbuien voorkomen en naar jezelf. Wat je ook doet blijf consequent... Suc6

Je moet hem of haar nageren wand als je dat doet denkt hij of zij dat moet ik vaker doen dan krijg ik aandacht... suc6

Inderdaad negeren is het beste,maar wel consequent blijven en laten zien dat je van je kind houd.Ook al is hij of zij wel eens boos of stout.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100