Hoe leer je je nog jonge kind(eren) te stoppen met stelen van zijn ouder(s)?

Mijn oudste van 10 begon ermee, ik vind van alles onder zijn bed. Het is zo erg dat ik mijn portomonnee én sleutels van de voorraadkast naar boven moet brengen, alvorens ik éérst een half uur bezig ben om te kijken of er dingen zijn die mijn oudste kan jatten, welke ik dan in de kast leg.

Ik heb werkelijk van alles in zijn kamer gevonden. Hij heeft speelgoed zat, krijgt elke week zakgeld, 2 euro en ik complimenteer hem elke dag. Ik ben heel consequent en verander niks aan mijn regels. Het enige wat ik vraag is of hij met zijn vingers van mijn spullen af wil blijven. NOu ja, niet of hij het wilt, hij moet het.

Ik word hier horendol van. Ik heb het op alle mogelijke manieren aan hem proberen uit te leggen, van vriendelijk tot aan hoe het niet hoort. Straf geven helpt niet.

Het is een kind dat wel hóórt wat je zegt, hij begrijpt het prima, alleen het DOEN... dat lukt hem niet. HIj zit er ook voor op speciaal onderwijs.

Vandaag gaf hij toe geurende waxinelichtjes te hebben gepakt.

Op zich vind ik het geen probleem, een kind hoort t te mogen, daar leert hij van, maar elke dag is niet normaal meer. En er zijn steeds vaker dagen dat ik denk, wat is het volgende?

Wie kan mij helpen kwa tips?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

ik weet niet of je hier iets aan hebt maar mijn jongste (een jongen nota bene, van 7) is helemaal weg van mijn kettingen, armbanden en andere frutsels. Wij hebben hier gelukkig geen probleem dat hij het zomaar wegpakt maar soms wil hij heel graag een tijdje iets LENEN. En als dat dan mag is hij helemaal de koning te rijk (en na een dag is hij het zat en heb ik het weer terug) Ik vroeg me opeens af of dat niet een manier is om jouw zoon te benaderen. Probeer het stelen (ik noem het liever: pakken zonder te vragen) om te buigen naar: eerst pakken met vragen en vervolgens: lenen. Zodat hij leert dat hij dingen die hij heel graag op zijn kamer wil hebben daar best (tijdelijk) mag hebben MAAR dat hij dat altijd even moet overleggen. Ik zou hiervoor zelf denk ik toch wel professionele hulp zoeken, zeker omdat je zelf al zoveel hebt geprobeerd

Een jongen van 10, die waxinelichtjes 'steelt' klinkt niet als een echte dief. Ik denk dat hij en serieus probleem heeft. Misschien lijdt hij wel aan kleptomanie. Mensen die dit hebben zullen en moeten stelen, of ze er nou wat aan hebben of niet. Het is een soort dwangneurose. Praat eens met hem, wat hij voelt als hij vindt dat hij moet stelen. Een psycholoog kan ook uitkomst bieden natuurlijk. Maar dit moet wel stoppen, want straks gaat hij ook nog buitenshuis stelen. Sterkte!

Probeer eens, iedere keer dat hij wat pakt, dat jij van hem iets pakt van zijn speelgoed of iets waar hij aan gehecht is. Misschien dat hij dan ervaart hoe het voelt, iets wat niet van jou is, wegpakken. Vraag op school eens na of hij daar ook dingen pakt? En als je daar niet verder mee komt, dan aankaarten bij huisarts, schoolarts of wie dan ook. Dit is geen normaal gedrag.

Laat hem een verhaal lezen of lees het hem voor waaruit blijkt dat stelen immoreel is!

Je kunt een keer met de wijkagent bespreken wat je probleem is en je de volgende keer als je kind iets steelt bij hem komt met je kind. Misschien heeft dat het juiste effect als je kind een keer goed schrikt door hem naar de politie te brengen als hij iets gepikt heeft. De wijkagent wil hier vast aan mee werken en hem een keer pedagogisch "streng" toespreken. Als het werkt kan dat toekomstige problemen voorkomen.

wat bij mijn kind heeft geholpen is om een favoriet stuk speelgoed te "stelen"van haar (in dit geval haar slaapknuffel) `s avonds toen ze hem mistte had ze tranen met tuiten omdat ze hem kwijt was we hebben met zijn allen gezocht(inclusief ikzelf) ,en daarna gezegd dat hij wellicht gestolen was uiteraard tranen met tuiten hierna de knuffel gepakt en terug gegeven,en verteld dat wij ons ook zo verdrietig voelen als iemand iets pikt van ons het is daarna niet meer voorgekomen,dus in ons geval heeft het geholpen succes

Ik heb moeite met "terugstelen". Hoe kun je in vredesnaam aan een kind uitleggen dat het heel erg fout is om te stelen door het zelf ook te doen? Je geeft zelf aan dat hij het begrijpt, maar dat het hem niet lukt om het niet te doen. Daaruit lees ik dat het geen onwil is, maar onmacht. Ik denk dat je hier hulp bij moet zoeken. Het is nu nog te overzien, laat het niet te lang doorgaan. Zoek een psycholoog of een orthopedagoog die weet wat je hiermee kunt doen.

Stelen is iets wat bij iedere leeftijd kan voorkomen en het gebeurt ook vaak om uiteenlopende redenen. Kinderen in de lagere school weten doorgaans dat stelen niet mag, maar doen het vaak omwille van gebrek aan zelfcontrole/zelfbeheersing. Tieners weten dat ze niet mogen stelen, maar doen het om de kick of omdat hun vriendengroepje het ook doet. Soms is stelen voor hen een manier om te rebelleren tegen de gevestigde orde. Maar vaak is het ook niet zo gemakkelijk om een éénduidige reden aan te voeren. De drijfveren zijn vaak complex en individueel. Sommige kinderen zijn kwaad of zoeken aandacht. Het maakt hen niet uit of dat nu positieve of negatieve aandacht is. Het steelgedrag van sommige is een uiting van dieperliggende problemen ofwel thuis, ofwel op school of in de vriendenkring. Sommige stelen als een uiting van emotionele of fysisch misbruik thuis. Wat kunt u doen? http://www.kleinkind.be/webpaginas/Groei%20en%20ontwikkeling%20van%20een%20kind/Positief%20stimuleren%20en%20opvoeden/Stelen.html

ik heb een zus en die had er ook last van dus huurde mijn moeder een psychiater in en het bleek ze wou gewoon aandacht en was jaloers op kinderen die meer dan haar kregen

Ik wil graag reageren op het stukje waar je zegt, hij begrijpt het prima, alleen het doen. Het lijkt heel erg op de beschrijving van een zoon van vrienden van ons. Ook uitgelegd en het bleek ook dat hij alles begreep, alleen hij deed er niets mee. Eerst boos geworden, later bleek dat hij een stofje mist waardoor hij de theorie (het uitleggen) niet koppelt aan de praktijk (het niet doen). Hij heeft er nu medicijnen voor en dat gaat veel beter. Ik weet niet precies welk stofje het is of hoe de medicijnen heten. mocht je meer informatie willen, dan zou ik het wel na kunnen vragen. Veel succes er mee en hopelijk helpen de andere tips, voor zover je er inderdaad prettig bij voelt. Dat is is aan jou om zelf te bepalen.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100