Wat is de beste manier om je kind te laten weten dat het ergens niet aan mag komen?

Als een kind net bij dingen kan waar het niet bij mag komen, als het net kan kruipen, dan begrijpt het nog niet wat je zegt, of wel? Zeg je dan 'Niet doen', of 'Afblijven'? Laat je het schrikken? En als het dan toch doet wat je niet wil, moet je het dan wegtrekken? Dan wordt het toch een spelletje?
Na zoveel jaren mensheid moeten we onderhand wel weten hoe we kinderen moeten opvoeden, lijkt me.
Dus, wat is de meest effectieve manier van je kind laten weten dat het ergens niet aan mag komen? (Slaan natuurlijk uitgezonderd)

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Te vaak nee zeggen heeft totaal geen effect. Het kind en jij worden er op een gegeven moment gek van. Op die leeftijd begrijpen ze nog niet wat wel en niet mag. Het beste is om het kind af te leiden. Pak het op en geef hem een speeltje. Verder zou ik ze gewoon laten ontdekken. Haal wel de spullen die kostbaar of gevaarlijk zijn weg.

Naar je kind toe gaan, heel duidelijk 'nee' zeggen en tegelijkertijd het handje van het verboden voorwerp afleiden. Dit zo gemiddeld ongeveer 100x herhalen. Zo min mogelijk boos worden. Geduld! En als je gek wordt van je eigen ge-nee kan het ook geen kwaad om een aantal dingen buiten bereik van je dreumes te plaatsen. Toegevoegd na 43 minuten: Het is belangrijk dat je 'nee' zeggen combineert met 'nee' doen, dus met het handje weghalen of het kind naar een ander plekje dirigeren. Alleen op die manier leert je peutertje wat 'nee' betekent. Van een afstandje 'nee' roepen is alleen maar aandacht.

elke keer als het kind iets wil pakken wat niet mag, ga je er rustig heen, zegd duidelijk nee, dat mag niet. als een baby net kan kruipen begrijpen ze het ook nog niet, en je kan er de hele dag eigenlijk wel achteraan lopen, maar hoe vaker je duidelijk blijft hoe sneller ze het wel begrijpen. mijn zoontje is nu 1,5 en het gaat nu steeds beter,. in het begin dat de kerstboom er stond wou hij de ballen pakken. elke keer ging ik er heen, zei nee en haalde hem er weg. nu wijst hij er alleen nog maar heen en komt er niet meer aan. langzaamaan zet ik nu ook weer wat leuk spul op de tafel. hij is soms erg boos als hij er niet aan mag komen, hij jammert en voetert tien min, maar daarna is het over en komt hij er niet meer aan, bij een hele jonge baby die het nog niet begrijpt moet je niet teveel dingen neerzetten waar ze bij kunnen, eerst een paar niet gevaarlijke dingen, en zodra ze weten dat ze er niet aan mogen komen, dan kan je er weer wat nieuws bij zetten.

Ik ga er even van uit dat het kind tussen de 6 en 18 maanden oud is, omdat je het hebt over ‘net kunnen kruipen’. Bij kinderen op die leeftijd heeft boos worden nog geen zin. Ze willen alles ontdekken en hebben nog geen geweten ontwikkeld. Hierdoor kunnen ze bij wijze van spreke beloven om er af te blijven en zodra je je omdraait er al weer aan zitten. Het enige dat m.i. echt werkt is consequent praten tot ze het niet meer doen. Niet eens zozeer wat je zegt is van belang, maar juist ook hoe je het zegt. Bij ons werkte het goed om duidelijk ‘nee!’ te zeggen en het handje weg te halen van waar ze af moesten blijven. Dit is veel werk hoor, want je moet het soms 5 tot 10 keer achter elkaar doen. Soms werden onze kinderen er ook een beetje boos van, omdat ze toch iets graag wilden. Toen ze ouder werden konden we wat makkelijker regels stellen omdat je dan kunt uitleggen: dat is van papa of mama, dat is gevaarlijk enz. Het ligt aan het kind wanneer ze dat soort argumenten begrijpen en zelfs dan nog luisteren ze soms niet. Volhouden is het toverwoord. Door alles weg te halen waar ze niet aan mogen zitten leer je ze nooit om ergens vanaf te blijven dus dat is wat mij betreft de minste optie (behalve schreeuwen en slaan natuurlijk).

als je ziet dat je kind ergens aanzit wt het niet mag, loop je erheen en zeg nee...dat mag niet... herhaal dit meerdere keren, zodat het kind doorheeft , dat het niet mag... voor veel kinderen is alles wat niet van hun is, een beleving, en een teleurstelling,als ze er niet aan mogen zitten, neem het kind mee naar speelgoed waar t wel aan mag zitten, leid het af... uiteindelijk overwin je,, ook al duurt het even... de aanhouder wint...

Gewoon recht voor de raap zijn en zeggen waar het opstaat. Dus nee zeggen.

Het ferm "nee" zeggen is al meermalen gezegd. Als toevoeging: daarna je kind bij je nemen, het object pakken (als dat kan, anders wijzen) en nog een paar keer het woord "nee" herhalen, desnoods met het hoofd nee schudden erbij. Als het wat groter is, kan je ook zeggen: dit is van mamma / pappa. En dan iets geven wat wel mag, of afleiden met iets anders. Toegevoegd na 1 minuut: .... en dat zal naar alle waarschijnlijkheid geregeld herhaald moeten worden. Consequent, iedere keer weer en als het je lukt zonder (vanbinnen) boos te worden.

Ik denk dat er na 'nee' ook een uitleg moet komen, tenminste dat had ik wel nodig toen ik klein was. Leg uit waarom je kind dat niet mag doen. Ligt er natuurlijk wel aan de leeftijd, een baby zal de uitleg niet echt begrijpen... Het is ook belangrijk dat je zelf serieus bent, als je gaat lachen, zal het kind het als iets begrijpen dat hij nog een keer moet doen, want dan ga je lachen en dat is het teken dat je het leuk vind.

www.leren.nl op deze site staan heel veel goeie tips, misschien iets voor je om het juiste antwoord te vinden.

Herhalen. Herhalen. Herhalen. Herhalen. Herhalen. Herhalen. Herhalen. Echt het werkt, uiteindelijk

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100