Ouders & Kinderen

Ik heb een beetje een accent vanwege ik uit Twente kom, niet echt heel erg want Twents kan ik totaal niet maar soms hoor je het wel. Maar hoe kom ik er vanaf aangezien ik later presentator wil worden.

Bedankt alvast!

Door omstandigheden ben ik nog alleen en woon nog thuis (gezondheid).

Ik heb 4 weken geleden een abortus gehad via de abortuspil.
Ik was toen 8 weken zwanger.

In de formulieren die ik van de kliniek heb gekregen staat dat ik 4 weken na de abortus een zwangerschapstest moet doen. Als deze test positief is, moet ik contact opnemen met de kliniek.

Deze test heb ik gedaan, en was nog positief. Ik vind het echter een beetje overdreven om de kliniek te gaan bellen. Bij de controle was mijn baarmoeder gewoon leeg. Kan het niet zo zijn dat het bij mij gewoon wat langer duurt voordat de hormonen mijn lichaam uit zijn?

Ik kan niet opnieuw zwanger zijn, want sinds de abortus heb ik geen seks meer gehad. (En wil daar voorlopig ook helemaal niet aan denken)

Op mijn stage (basisschool leraar) zijn er kinderen die negatieve aandacht vragen, waaronder er ook 1 leerling is ( groep 2) die veel gewelddadige opmerkingen maakt en ook zijn klasgenoten slaat. Hij heeft moeite met praten en laat zichzelf ook vaak buiten sluiten in de pauzes

Hoe kan ik met zo een kind omgaan? En hoe vertel ik de ouders zo een situatie

De ouders van mijn neefje (16) zijn gescheiden. Via de rechtbank is besloten dat hij bij moeder woont en om het weekend naar zijn vader gaat.

Nu heeft mijn neefje vrij plotseling besloten dat hij bij zijn vader wil wonen.
Hier maak ik me nogal zorgen om.
-Neef moet bijna alles in het huishouden doen.
-Neef maakt zich grote zorgen om vader. Hij is bang dat vader niet zonder hem kan.
-Vader is verslaafd, erg lui, geestelijk labiel en ziekelijk.
-Vader heeft schulden, kan zijn papierwerk niet zelf regelen.
-Met vader valt niet goed te praten. Hij ziet geen probleem.
-De laatste tijd is neefje ook vaak ziek, de klachten zijn vaag.

Moeder heeft alles netjes op orde, werk, schoon huis, tijd, aandacht en liefde genoeg.

Omdat de situatie erg zorgelijk is heeft moeder maanden geleden al aan de bel getrokken bij oa; maatschappelijk werk, school, AMK, Jeugdzorg.
Er word gesproken over parentificatie, neef heeft een lichte verstandelijke beperking.
Er word vergaderd en er worden zorgen geuit. Sommige hulpverleners gaven aan nog nooit zo een enstige situatie te hebben meegemaakt.
maar er gebeurd helemaal niets, niemand lijkt zijn vingers te willen branden.

Welke ingang is er nog om mijn neefje uit deze situatie te halen en hem een onbezorgde jeugd te kunnen geven?