Ouders & Kinderen

De vrouw van mijn neef is behoorlijk " aandachttrekkend" de mannen vinden haar fantastisch met alles wat ze doet, en daar maakt ze ook gebruik van. Tegen mij doet ze altijd alsof ik niets ben, en wordt daardoor nergens voor uitgenodigd, en mijn ouders etc en de rest van de fam. wel. Ik voel mij altijd erg onzeker, dat was al van jongs af aan. en ik mer dat zij daar vaak nog graag een schepje boven op doet. op een gegeven moment begint mij dat echt te irriteren, ze kan mij op verjaardagen waarbij zij ook aanwezig is, ontzettend geirriteerd naar mij kijken terwijl ik dan weer zoiets heb van wat doe ik toch verkeerd? wanneer ik iets zeg en/of vertel wordt ik voor onnozel aangekeken, wat ik erg vervelend vind. Sommige familieleden doen er erg luchtig over, maar het knaagt aan mij, en ik ken mezelf ook wel een beetje, dat wanneer dit zo door gaat ik er es wat van zeg, maar ik wil aan de andere kant de lieve vrede bewaren, gezien mijn familie gelovig is en ik dan weer voor " boeman" wordt aangekeken, en vaak als ik er met mijn ouders over praat, dan zeggen ze van ah trek het je niet aan, zo is ze nou eenmaal etc etc etc. Nou sorry maar ik begin er een punthoofd van te krijgen, ik voel me soms met bepaalde dingen gewoon echt buiten gesloten. Iemand die zich hierin herkent? Alle tips en adviezen zijn van harte welkom. Groeten Adina

Lees aub zeker deze uitleg;

Mijn zoontje is 18 maanden. Het is een sterk en stevig mannetje dat het op elk gebied heel goed doet.
Enkel zijn we sinds eind januari wat aan het sukkelen met verkoudheden. Ik weet dat dit perfect normaal is, zeker met kleine kindjes want ze besmetten elkaar snel en hebben ook nog niet zo'n sterk afweersysteem... vorige maand heeft hij een antibiotica-kuur gekregen tegen een bronchitis (terwijl ik altijd lees dat antibiotica niet werkt tegen zo'n dingen) en kreeg hij daar een allergische reactie op (gevaarlijk!). Moest onmiddelijk stoppen en opnieuw beginnen met een nieuwe kuur andere antibiotica. Resultaat; kindje eigenlijk zieker van de antibiotica dan van de bronchitia.
Heb de indruk dat onze huisarts VEEL te snel antibiotica voorschrijft... eigenlijk meteen bij het minste snotje.

Dus nu zijn we opnieuw flink verkouden (ik ook), grieperig. Maar ik heb beslist om deze keer niet naar de dokter te bellen. Ik ben het gewoon moe dat alles "opgelost" wordt met antibiotica terwijl ik overal lees dat het geen zin heeft. Ik hou hem natuurlijk heel goed in de gaten, heeft geen koorts enzo. Wil absoluut het allerbeste voor mijn zoon... maar misschien kan iemand mij hier vertellen wat hun ervaringen ermee zijn?

Verder verzorg ik hem natuurlijk wel met neusspoelen, eucalyptus verdampen en een ui naast z'n bed.

Toegevoegd na 5 minuten:
Nog als extra: Momenteel zijn z'n 2 eerste kiezen op komst en daar heeft hij erg veel last van. Misschien ook een oorzaak?

Mijn dochter is 11 jaar en hypermobiel (losse gewrichten). Dit heeft ze bij alle gewrichten in haar lichaam. Dit is ook de reden dat ze al twee keer haar knieschijf heeft ontwricht. Op dit moment gaat ze elke week naar de fysiotherapeute om te werken aan de stabiliteit in haar knie. Ze heeft regelmatig last van pijn en door de ontwrichting last van haar kniebanden.
Omdat ze nog door de puberteit moet en niet uitgegroeid is, kan ze nog niet geopereerd worden. Nu is dus mijn vraag, rond welke leeftijd dit het beste kan.