Ouders & Kinderen

Ik en mijn vriendin zijn al een aantal maanden uit elkaar. We hebben samen een kleine. Nu lust ze aardig een drankje en dat was wat autorijden betreft nooit een probleem want ik was altijd de persoon die weer naar huis reed. Toen we uit elkaar gingen heb ik haar op haar hart gedrukt niet te drinken en te rijden met de kleine. Ik krijg vanuit verschillende hoeken te horen dat ze zich hier niet erg aan kan houden en dus toch in de auto stapt met alcohol en kleine. Ik heb geen zin in een nutteloos ja/nee spelletje dus........ Weet iemand wat ik hieraan kan doen? Alvast bedankt!

De buikpijn was lang echt een probleem, doordat mijn zoon obstipatie kreeg op school (ophouden tot hij thuis is). De zere ogen kwamen later en nu gaat hij regelmatig op de wc zitten om te poepen of te plassen. Voor mij zeer uitputtend om soms een paar keer per nacht wakker gemaakt te worden en de trappen op en neer te lopen.

het is niet echt een vriendin maar meer een crush, ze heeft me vertelt dat ze stemmingswisseling heeft.
Ik ben er een beetje van geschrokken omdat ik bang ben dat het later uit de hand loopt

Maar toch wil ik het proberen, hoe ga ik met zo iemand om moet ik me afgewezen voelen als ze niet uit wilt met me? (soms wil ze wel mee en soms weer niet) hoe ga ik met haar om als ze even de draad kwijt is, (ze is soms heel droog maar volgens haar komt dat dus door die stemmingswisseling)

Voor school moeten we een reisgids maken.
Die we volgende week woensdag moeten inleveren.
We zitten met z'n vieren in een groepje en ik ben de leider.
Ik heb de taken verdeeld en iedereen maakt het.
Nu heb ik dus als probleem:
Iedereen heeft het af behalve 1.
Ik zit haar steeds achter de broek aan dat ze moet opschietten.
Maar ik krijg maar geen gehoor.
Steeds onder de werkmomenten is ze ziek, dan stuur ik een mailtje, van schiet op, ik wil het samen kunnen voegen.
Geen gehoor.
Iedereen heeft het af en zonder het materiaal van dat meisje krijgen we het niet op tijd af.
Dat zal betekenen dat we een 1 krijgen.
Dat wil ik dus niet, dus wij hebben haar aangesproken vandaag en ze zei: het is vet veel.
Toen liep ze weg.

Ze heeft het dus niet gemaakt.
IK wil geen 1, wat kan ik als beste doen?

ik heb een relatie van negen maanden met een interne militair ik ben 25 hij 28 ik heb een dochtertje van 4 en half, als we samen zijn in de weekenden zit alles goed...heel soms heb ik even een moment dat ik wat ruimte zou willen, deze man is heel dominant,en jaloers,moeilijk met vertrouwen,ik hou van hem in deze negen maanden, maar de twijfel blijft toe slaan,ik besluit we gaan verder,,maar de twijfel keert terug ik weet dat niemand dit voor mij kan oplossen,maar ik kom er niet uit,ik zou graag andere menings horen,mijn twijfel bestaat of hij wel de man van mijn echte dromen is,of ik wel vind dat ik krijg wat ik echt zou verdienen,en de afstand of k dat wel me hele leven aan zal kunnen...het maalt en maalt maar in me hoofd en een keuze kan ik niet zo makkelijk maken...wil hem wel kwijt maar ook weer niet .... (alleen zijn) hem ons missen...ik zou willen weten hoe ik voor mezelf zeker kan worden en zeker kan blijven...zo ben ik ook niet eerlijk tegen hem..terwijl ik hem wel alles verteld heb in gesprekken maar hij hoort vaak allen wat hij wil horen en zegt dat ik nu niet bij hem weg moet kan gaan kan hem nu niet achter laten...xxx