Ouders & Kinderen

Ik ben oude rapporten aan het opvragen bij jeugdzorg en een aantal psychiatrische instanties. Aanvankelijk wilde ik mijn ouders hier helemaal niet bij betrekken, omdat ik dacht dat een handtekening van mij genoeg was aangezien ik nu meerderjarig ben. Echter, omdat er ook veel oudergesprekken zijn geweest, heb ik ook een handtekening van hen nodig.

Hoe kan ik dit nu het beste voorstellen/vragen? Ik wil hen namelijk eigenlijk helemaal niet lastig vallen met mijn verleden, maar wil zelf gewoon graag weten wat er precies gebeurd is allemaal. Dus ik heb echt die handtekening nodig.

Ook geen flauw idee hoe ze gaan reageren, ze zijn soms nogal onvoorspelbaar. Het kan zijn dat ze heel begripvol zijn, maar voor hetzelfde geld raken ze heel erg geirriteerd. Je weet het maar nooit.

Op internet lees ik verschillende verklaringen waarom dit niet handig zou zijn. De één beweert dat ochtendurine - omdat het erg geconcentreerd is - vals positieve resultaten zou kunnen geven. De ander dat LH pas later op de dag (sommigen zeggen vanaf tien uur 's ochtends, anderen zelfs vanaf twee uur 's middags) in de urine terecht komt.

Die twee verklaringen spreken elkaar nogal tegen. Welke is de juiste? Of is het sowieso onzin? Heeft iemand hier een wetenschappelijke bron voor?

heb al 3 kinderen waarvan 2 thuis gaat heel goed ik wil het houden maar mensen om me heen zeggen dat ik een fout maak.

Ik ben bijna een jaar samen met mijn vriend en we hebben het heel fijn samen.
Maar ik kwam er laatst achter dat hij een tijdje geleden is vreemdgegaan en bij het meisje een kind heeft verwekt.
Ze was 16.

Ik ben hierachter gekomen doordat ik een nummer zocht en dat per sms verzonden. Toen zag ik de naam van het meisje staan (ik ken haar niet echt, heb haar wel een keer gezien) en ik klikte het bericht aan.
Er stond:
"naam van mijn vriend",
ik ben zwanger.
"haar naam"
Ik weet vrij zeker dat het van hem is, want anders had hij het me wel verteld en ik heb de keer dat ik haar zag wel gemerkt dat zij wat in hem zag.

Ik heb hem niet verteld dat ik het weet en ik durf het ook niet, maar mijn vertrouwen voor hem zijn weg en ik voel me heel beroerd.

Wat moet ik doen?

Als je je een stukje van je ballenzak tussen wijsvinger en duim neemt en heel hard knijpt, voel je helemaal niks. Je kunt zo hard knijpen als je wil maar je voelt echt niets? (met name de onderkant)

Hoe kan dat? Je zakkie is toch harstikke gevoelig voor wondjes en jeuk? (ik denk dat de mannen hiermee kunnen instemmen)

Hoe kan dit?