Natuur- en scheikunde

IJzer kan meestal een erg goede magneet worden en erdoor aangetrokken worden. Nu is dacht ik ijzer ook het laatste element wat door kernfusie in sterren kan worden gemaakt. Daardoor vroeg ik me af of die twee dingen iets gemeenschappelijks hebben als oorzaak.

In eerste instantie vroeg ik me eigenlijk af waarom goud niet zo goed magnetiseerbaar is als ijzer. Maar als ik misschien weet waarom ijzer dat wel is kan ik dat misschien doortrekken naar goud.

Maar als er geen verband is waarmee ik het anderszijn van goud tov ijzer kan verklaren vraag ik me toch nog wel af waarom goud niet zo goed magnetiseerbaar is?

Zoja, wat kan er gedaan worden om de schade te compenseren/neutraliseren?

Als er bijvoorbeeld 0,3A door een metalen draad van 20 centimeter zou stromen, zou die ampère veranderen als je hetzelfde draad maar dan 120 centimeter draad hebt?

Bij wisselstroom gaan de electronen heen en weer omdat het potentiaalverschil steeds omdraait. Vandaar mijn vraag.

Suiker alszijnde C12H22O11 blijkt 342 g te zijn.Koolstof (C) blijkt 12 g te zijn. Maar als ik dan lees (b)lijkt 12 gram koolstof dus 1 mol te zijn (als standaarddefinitie) maar 100 gram suiker is dan 0,29 mol te zijn. Hoe kan zoveel meer gram suiker zoveel minder mol zijn? Lees ik het verkeerd of is er iets anders aan de hand?