Hoe kan een hoog-energetisch foton een zwart gat creëren?
Hoe hoger de energie en impuls van een foton, hoe korter de golflengte en hoe fijner de lokalisatie. Dat is nodig om waarnemingen op kleine lengteschalen te doen. Voor voldoende grote impuls zou er echter zoveel energie in zo'n klein volume komen te zitten dat het foton een zwart gat vormt. Nog meer energie zou alleen tot een groter zwart gat leiden, waardoor je juist weer ongevoeliger wordt voor kleine schalen. Dit beperkt de kleinst mogelijk schaal die -in principe- toegankelijk is voor waarnemingen tot de Planck-schaal.
[http://en.wikipedia.org/wiki/Planck_length#Theoretical_significance]
Echter, als een foton een zwart gat zou vormen, wat zou dan diens snelheid moeten zijn?
- De lichtsnelheid, omdat het een foton was? Echter: de "inhoud" van een zwart gat is niet te achterhalen, dus het is niet te weten of het een foton was dat het zwarte gat vormde?
- Of een lagere snelheid? Echter: hoe kan dan aan impulsbehoud worden voldaan in een coördinatenstelsel dat met dat zwarte gat meebeweegt?
- Of is het dus helemaal niet mogelijk dat een foton een zwart gat vormt? Echter: waarom dan niet, gegeven dat een foton een "golfdeeltje" is net als elk ander deeltje?