Natuur- en scheikunde

Er schijnt al beren lang een onderzoek aan de gang te zijn naar het x-deeltje, waarmee onderzoekers denken een oerknal mee te kunnen nabootsen. Echter zijn er een aantal wetenschappers ervan overtuigd dat met het slagen van het onderzoek, waarschijnlijk ook de wereld zal vergaan. Hoezo dat dan?

Mijn redenatie: als je een bol neemt die zo groot is dat het zonnestelsel erin past, en je vult die bol met lucht van atmosferische dichtheid, dan heb je een zwart gat gemaakt.

In plaats van lucht kun je ook een wat dichter materiaal nemen. Laten we een willekeurig metaal nemen. Om dezelfde massa te krijgen, maken we een bolschil waar het zonnestelsel precies in past. Met de juiste metaaldikte hebben we ook dan een zwart gat gemaakt.

Nemen we net iets minder metaal, dan hebben we net geen zwart gat gemaakt. Aan het oppervlak van onze bol is de zwaartekracht gigantisch, maar binnenin de bol is er niets aan de hand - althans, volgens Euclides en Newton.

Als we dan ook nog de bol in ruitjes verdelen volgens een schaakbordpatroon, dan kunnen we van binnenuit naar buiten kijken. De open hokjes zijn gewoon open, de dichte hokjes moeten dan natuurlijk dubbel zo dik zijn.

(vervolg in de reactie - te weinig ruimte hier)

Op foto's van aurora's zien de aurora's er altijd wat "wazig" uit.

Komt dat doordat aurora's nu eenmaal niet scherp begrensd zijn? Of komt het doordat aurora's snel bewegen, terwijl je een lange sluitertijd nodig hebt omdat ze zo lichtzwak zijn?

De afbeelding komt van
http://antwrp.gsfc.nasa.gov/apod/ .

Als een vliegtuig niet al te hoog overvliegt, hoor je soms een steeds hoger wordend bijgeluid totdat je alleen het gewone motorgeluid hoort. Ik vraag me altijd al af hoe dat verklaard kan worden.

Is er een vuistregel voor vermenigvuldigen van de magnetrontijd?

(twee worsten tegelijkertijd, grapjassen ;))