hoe ver rijkt de wet aansprakelijkheid als de verzekering niet betaald?

Mijn zoontjes (6jaar) bril is gebroken. In een stoeipartij op school met een vriendje (6jaar), is het vriendje op de bril komen te zitten. De wa verzekering van het vriendje betaald niet. Wat nu? Hoe ver reikt de aansprakelijkheidswet hierin? Heeft het zin de ouders een aangetekende brief te sturen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Aansprakelijkheidsverzekeringen (APV) vergoeden alleen schade die aan anderen wordt toegebracht. APV-verzekeraars hanteren over het algemeen de leeftijd van 14 jaar als grens voor het wel of niet aansprakelijk zijn op grond van de polisvoorwaarden. Voor ouders van kinderen tot en met 13 jaar geldt een risicoaansprakelijkheid. Voor het kind zelf geldt dat het niet aansprakelijk is te houden voor de schade die het kind heeft toegebracht aan derden (artikel 6:164 BW). Bij schade veroorzaakt aan brillen door kinderen van 6 tot 14 jaar komt het er vrijwel altijd op neer dat de ouders van de benadeelde opdraaien voor de kosten. De meeste APV-verzekeraars vergoeden namelijk geen kosten voor schade aan brillen maar men kan het proberen. Het Verbond van Verzekeraars raadt aan het schadeformulier zo precies en zo duidelijk mogelijk in te vullen. Richt de aandacht op de situatie en de samenhang waarin de schade opgelopen is. Belangrijk is dat men aannemelijk maakt waarom deze situatie met bijbehorende schade niet voorkomen had kunnen worden. Een en ander hangt af van de exacte omstandigheden waaronder schade aan de bril is opgelopen. Naast de gebruikelijke gedragingen van een kind, houden ze ook rekening met de eigen schuld of medeschuld van de benadeelde. Dit laatste kan het geval zijn als de bril op een minder veilige plek lag dan gebruikelijk. Als de bril op een onhandige plek ligt, of het kind zelf de bril op bv een stoel of een bank heeft neergelegd, dan is degene die erop is gaan zitten niet aansprakelijk. Niemand hoeft te verwachten dat er ergens een bril ligt op een plaats waar men mag zitten. De benadeelde zal dan zelf moeten opdraaien voor de vervangings- of reparatiekosten van de bril. De leeftijd van een kind geeft dus niet altijd de doorslag in de afhandeling van een schadeclaim, ook de claimhistorie van degene die de claim indient kan invloed hebben bij de afhandeling. Als er een nieuwe bril gekocht moet worden en u heeft niets vergoed gekregen op grond van een APV-verzekering kan het zijn dat u de kosten kunt declareren bij uw zorgverzekering. Bekijk in de polisvoorwaarden welke regels uw zorgverzekeraar hanteert. De APV vergoedt niet als degene die schade heeft veroorzaakt onder dezelfde verzekering valt als degene die de schade heeft geleden.

Bronnen:
http://wetten.overheid.nl/BWBR0005289/Boek...
http://wetten.overheid.nl/BWBR0005289/Boek...

Aansprakelijkheid bestaat wettelijk gezien alleen als er iemand verantwoordelijk is voor de schade. Verantwoording ligt in principe nooit bij kinderen jonger dan 12 jaar. Het gaat er in dit geval om wie er toezicht had op de twee stoeiende kinderen, dat is de partij die (misschien) verantwoordelijk gesteld kan worden voor de schade, en ik schrijf 'misschien' omdat die partij zich wellicht ook heeft ingedekt (bijvoorbeeld via een schoolreglement). De verzekering beroept zich hier dus alleen op de wet dat de aansprakelijkheid niet bij het vechtende kindje ligt.

Of de ouders van het vriendje een particuliere aansprakelijkheidsverzekering hebben of niet (en of die wel of niet betaalt) is niet interessant. De "WA-verzekering" is alleen verplicht voor motorvoertuigen. Als een minderjarig kind aantoonbaar schade heeft veroorzaakt bij 'derden' dan zijn de ouders verplicht die schade te vergoeden. Of zij daarvoor bij een verzekering terecht kunnen, welke dan ook, is voor jou niet van belang. Je kunt het eerst vriendelijk vragen (als bewijs van de schade kun je een kopie van de reparatienota overhandigen) en als dat niet helpt kun je het via de juridische weg proberen. (Brief, aangetekende brief, de hele riedel t/m de rechter eraan te pas komt.) Voor hulp-op-afstand zou je Het Juridisch Loket kunnen raadplegen. Zie https://www.juridischloket.nl/schade-en-letsel/in-de-prive-omgeving/ Toegevoegd na 3 minuten: Als de schade een niet al te schokkend bedrag is, zou je zelf de kosten voor lief kunnen nemen. De kans is aanwezig dat de ouders het 'waar er twee vechten hebben er twee schuld' als argument gaan hanteren en of het waard is om daar een hoop negatieve energie in te gaan steken...

Bronnen:
https://www.juridischloket.nl/

De Wet Aansprakelijkheid Personen regelt in principe niets meer dan dat natuurlijke personen (volwassenen) zich moeten houden aan de gevolgen van een verbintenis. Dat kan zijn een schadeaansprakelijkheid waarbij de schadeveroorzaker dus de aansprakelijke 'verbintenis' heeft om uit zijn eigen vermogen de geleden schade te vergoeden aan de schade lijder. Om de gevolgen van zulke transacties te kunnen dragen ( sommige toegebrachte schaden kunnen in de tonnen lopen) kan men zich verzekeren bij een verzekeraar en sluit men daarvoor een AvP af (Aansprakelijkheidsverzekering Personen). Dit is echter NIET verplicht. Maar volgens de bond van verzekeraars heeft 96,4 % van de Nederlanders wel zo'n verzekering. In vrijwel alle polissen vallen minderjarige eigen kinderen en huisdieren behorend tot het gezin onder de "verantwoordelijkheid" van de verzekerde natuurlijke personen en deze zijn daar dan als zodanig voor verzekerd. Er is dus zoiets als het "Aansprakelijkheidsrecht" waarop men zich kan beroepen. E.e.a. wordt geregeld in het Burgelijk Recht. Het burgerlijk recht maakt een onderscheid tussen schuld (aansprakelijkheid) en risico (aansprakelijkheid). Als er wordt voldaan aan de volgende drie voorwaarden, is er sprake van schuldaansprakelijkheid: Er is sprake van onrechtmatig handelen, dat wil zeggen dat er wordt gehandeld in strijd met de zorgvuldigheidseisen die mogen worden verwacht ten opzichte van personen en goederen van anderen; U hebt schuld aan het plaatsvinden van dat onrechtmatig handelen; En er is schade die het gevolg is van uw onrechtmatig handelen. In uw geval is daar geen sprake van. Bij risicoaansprakelijkheid speelt schuld geen rol. Als een bepaald risico zich voltrekt dan is daarmee de aansprakelijkheid gegeven. Er hoeft hierbij geen sprake te zijn van verwijtbaar gedrag. Zo kunt u als ouder aansprakelijk zijn voor fouten van uw kinderen, zonder dat u zelf iets verkeerd hebt gedaan. Bepaalde specifiek in de wet omschreven risico’s komen dus voor rekening van de verantwoordelijke. Dit is in uw geval wel deels aan de orde, zij het dat de kinderen onder toezicht stonden van 'verantwoordelijke' leerkrachten van een school (de school is hier de natuurlijke persoon). Het 'risico' ontstond op het moment dat de twee kinderen aan het stoeien waren en de toeziende leerkrachten niet (tijdig) ingrepen. In dat geval is de school aansprakelijk te stellen, immers de leerkrachten hadden kunnen of moeten voorkomen dat er schade zou kunnen ontstaan.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100