Waarom is de politie zo traag met opsporingsberichten van daders die bekend zijn?

Niet dus verdachten maar van mensen die duidelijk dader zijn en vol in beeld hun misdaad begaan.
Ik zie dit zojuist voorbij komen, alweer heel lang geleden gebeurd:

http://www.at5.nl/artikelen/67862/politie-geeft-foto-vrij-verdachte-mishandeling

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De hoofdofficier van justitie mag dit bevel tot vrijgeven foto/identiteit pas geven als alle andere opsporingsmethodes geen resultaat hebben opgeleverd of als er bij het niet vrijgeven een ernstig gevaar voor de maatschappij kan ontstaan. Denk aan jaren terug, die gevaarlijke Joegoslaaf die een agent had neergeschoten, die stond na 1 dag al in de krant. Maar doorgaans, zoals ik al aangaf, wil de hoofdofficier dat eerst alle andere middelen zijn gebruikt. Als er nog maar een kleine indicatie is dat hij bv opgepakt kan worden als politieagenten een bepaalde locatie gaan observeren waar hij mogelijk vaak komt, dan zal dat eerst gedaan moeten worden. Tja, in Nederland, het land van bescherming van privacy en honderden regeltjes, dan krijg je dat soort acties. Van mij mogen ze meteen met de kop in de krant, maar goed, dat is mijn mening. De reden waarom het niet snel gebeurd heb ik net omschreven.

Omdat dit als één van de laatste middelen wordt gebruikt. De politie probeert eerst met eigen methoden de zaak op te lossen, en roept pas de hulp van het publiek in als ze er zelf niet uitkomen. Als wij meteen van elke misdaad foto's te zien krijgen, hebben we daar een dagtaak aan.

Dat heeft ook te maken met de privacy wetgeving en het feit dat iemand pas een misdadiger is als dat bewezen is via het justitieel systeem, en dus een veroordeling. Op het moment dat ze hem/haar nog zoeken is het dus een verdachte en is de privacy van diegene beschermd, omdat de persoon anders al publiekelijk veroordeeld wordt. Daarom zijn ze daar heel terughoudend mee...

Wanneer er nog niet zeker is of iemand de dader is moeten ze dit eerst nagaan, dat duurt altijd even. Vervolgens is er het dilemma betreft de privacy; je mag daders niet zomaar al hun rechten onttrekken (hoewel slachtoffers het hier vaak niet mee eens zijn.. maar zo werkt ons land niet). Dus ook daders verdienen het niet om hun foto door het hele land te laten gaan tenzij daar gegronde redenen voor zijn. En je kunt niet zomaar zeggen 'natuurlijk, hij heeft het toch gedaan!', dit moet echt eerst wel even goed overwogen worden en misschien komt de politierechter er zelfs aan te pas. Vaak worden opsporingsberichten ook pas ingeschakeld als er al een arrestatiebevel uitgegaan is, maar de politie de dader simpelweg niet kan vinden (er moet dus wel vastgesteld worden dat de politie de dader niet kan vinden!).

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100