Komt het vaak voor dat artsen/psychiaters/ etc. vinden dat zij het beter weten doordat ze zo hoog zijn opgeleid?

Lang niet alle artsen laten het achterste van hun tong zien. Vooral niet nu de patiënt mag mee denken. Maar geloof maar gerust dat het nog wel vaak gebeurt,ook al zullen de artsen de mond niet open doen.

ook artsen zijn maar mensen die het ook wel eens bij t verkeerde eind hebben
als ik vroeger bij mijn huisarts kwam wist ik zelf 9 van de 10 keer al wat ik mankeerde tot op een gegeven moment hij zei
marion waarom ruilen we niet van stoel hahaha
nee hij kon het goed hebben

Ze weten het meestal ook beter, ze hebben er immers jaren voor geleerd.
Je hoeft het er niet mee eens te zijn en dan kan je hierover praten met de behandelaar, maar als die, door zijn kennis en ervaring een andere mening heeft zou het goed kunnen dat hij/zij het niet zo leuk vind als jij maar vol blijft houden dat het niet klopt.

Als ik advies vraag aan een schilder, over de beste verf om te gebruiken om mijn schutting te schilderen en ik sla zijn advies in de wind door te zeggen, ik neem toch de verf die ikzelf uitzoek, dan zal die schilder dat ook niet leuk vinden. Het is zijn vak en hij weet wat het beste is, ja dat ik dan zo eigenwijs ben dat ik denk het beter te weten........

Ieder zijn vak.

Omdat ze er voor gestudeerd hebben.

Natuurlijk vinden mensen die daar jaren en jaren voor gestudeerd hebben, dat zij het beter weten.
Logisch toch?
Anders had je geen specialisten meer nodig.

En geloof me: heel veel mensen denken na even te googlen, te weten wat ze hebben. En dan hebben ze het vaak volkomen fout.
Als je dan toch eigenwijs gaat zitten doen, dan kan ik me voorstellen dat zo'n vakman daar van baalt.
Maar het is wel eigen keuze.
En je kan altijd om een second opinion ergens anders naar toe.

En een goede dokter zal daar ook gewoon mee instemmen. Vervelend of niet.

Niet perse doordat ze hoog zijn opgeleid.

Hoe vaak komt het niet voor dat mensen zelf hun ziekten verzinnen. Daarnaast komt het ook vaak voor dat mensen die een kwaal hebben daar zelf een diagnose bij maken. Gebaseerd op angstbeelden en informatie uit boeken en het internet.

Hoe vaak denk iemand die een beetje bloed in de ontlasting heeft, niet dat hij darmkanker heeft?
Vaak worden de ergste ziektebeelden 'gezien', zoekt men op internet en vinden daar precies hun symptomen bij hele erge kwalen. Hun gedachten slaan letterlijk op hol.

Hoe vaak komt dit niet voor.

Terwijl een specialist natuurlijk heel goed weet, dat bloed in de ontlasting ook kan komen door een simpele aambei bij de anus. Want het bloed wat gezien wordt, zit vaak aan de uiteinde van de drol en niet verweven met de drol. Ook is de drol niet zwart. Welke wel de eigenschappen kunnen zijn van darmkanker.

Een arts krijgt dit wel dagelijks langs zijn bureau. Hij/zij zal daar doorheen moeten kijken en uitzoeken wat nu wel de kwaal is. Hij moet door de angst van de patiënt prikken die omringt is door angst en op hol geslagen gedachten.

Deze mensen weten het niet zozeer beter door hun opleiding, maar door hun ervaring en door de uitwisseling met vakgenoten.

Er zijn in jouw vraag twee dingen die je moet onderscheiden:
1. De mondigheid van een patient
2. De koppigheid van een patient

Ad 1. Mondigheid: patienten hebben meer mogelijkheden om zelf op zoek te gaan naar diagnoses en verklaringen. :ierbij hoort zeker ook dat patienten zich veel meer bewust zijn van de mogelijkheden die ze hebben, evenals van hun rechten. De arts is immers niet meer, zoals vroeger, de alwetende man wiens advies je klakkeloos opvolgt. Deze mondigheid vinden artsen misschien soms lastig, maar nooit erg vervelend. Hier worden zij overigens ook op voorbereid tijdens hun opleidng.
Ad 2. Koppigheid: mensen die ongefundeerd, op basis van onbetrouwbare bronnen, tegen een advies van een arts ageren. Dit zijn vaak mensen die het niet leuk vinden wat de arts ze verteld, omdat ze het er niet mee eens zijn. Maar zelf eigenlijk niet voldoende kennis hebben om hier als patient een juist oordeel over te vellen. Een arts zal er dan in alle gevallen zijn uitserste best voor doen om de patient in te laten zien dat de kennis doe hij heeft opgedaan tijdens zijn studie en ervaring, verschilt van een artikel wat een patient op internet heeft gelezen en ook uitleggen waarom dit zo is.

Dit alles sluit overigens niet uit dat een arts het nooit bij het verkeerde eind zal hebben.

Concluderend, artsen vinden niet per definitie dat ze het beter weten omdat ze zo hoog zijn opgeleid. Vaak weten ze het ook echt beter door hun kennis en ervaring, maar dat beyteknt niet dat zij niet open staan voor gegronde kritiek en vragen tav de diagnose vanuit de patient. Dat is misschien soms wel lastig maar daar kunnen ze heel goed mee omgaan.