Wat is er veranderd aan de manier waarop we tegen geestelijke gezondheid (szorg) aankijken sinds de jaren '50?

Ik heb begrepen dat het in de jaren 50 behoorlijk abnormaal was om naar een psycholoog toe te gaan; het was in ieder geval iets voor rare mensen en zeker niet om mee te koop te lopen.

Nu vindt men het (redelijk) normaal. Ook is de vraag maar geestelijke gezondheidszorg behoorlijk toegenomen, ik meen zelfs vertienvoudigd.

Wat is er sinds die tijd veranderd en waar heeft dat voornamelijk mee te maken? Ik zoek daarnaast ook naar een sociologische invalshoek dit fenomeen te verklaren.

Alvast bedankt

Weet jij het antwoord?

/2500

Het belangrijkste verschil is dat we inderdaad vroeger dachten dat mensen "gek" (of bezeten, of hysterisch) waren, terwijl we nu weten dat psychische ziekten zeer zeker ook een lichamelijke / chemische oorsprong hebben, en dat er wel degelijk behandelingen mogelijk zijn, waar vroeger (en dan spreek ik wel van voor de jaren 50) opsluiting zo ongeveer de enige optie was. Het is dus van iets engs / onbekends echt een groep ziektes "geworden". Daarnaast is de psychologie als wetenschap vrij snel ontwikkelt (al weten we nog bij lange niet alles) en sinds nog recenter de neurobiologie, waardoor veel meer ziektes en aandoeningen en stoornissen herkent en gediagnosticeerd en vaak ook behandeld kunnen worden.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100