Kunnen kinderen (16 jaar) bezwaar maken als hun ouders verhuizen naar een land waar ze geen eens de taal van kennen?

Mijn broer wilt met zijn vrouw en kinderen hierheen (Turkije) sturen.
Het probleem is dat mijn broer en zijn vrouw wel Turks kunnen en de kinderen (16 jaar) niet.
Nu is het zo dat de examens er aan komen, ze zitten in de 3e klas VMBO TL en hier in Turkije moeten ze waarschijnlijk naar een prive school die vanaf VWO is.
Ik weet uit ervaring dat dit niet makkelijk is omdat Turks niet op Engels en Nederlands lijkt.
Verder is het schoolsysteem veel moeilijker en de examens zijn volgend jaar (vwo duurt hier 4 jaar) in maart.
Ik weet dan ook zeker dat ze het niet gaan halen en mijn neefjes denken daar ook zo over.
Nu is mijn broer zo eigenwijs om niet te luisteren wat we ook zeggen.
Er zijn in het verleden veel problemen geweest binnen hun gezin, en ook met Jeugdzorg.
Nu wil ik graag weten wat de rechten van de kinderen zijn, aangezien ze daar een mooie diploma kunnen halen en hier kunnen ze zeer waarschijnlijk niet verder komen dan het eerste examen. (%42 procent van alle examenkandidaten halen het eerste examen (180 van de 565 punten minimaal benodigd).
Mijn broers reactie hierop is dat ze dan maar een winkel om de hoek moeten beginnen. (Terwijl dat helemaal niet nodig is)
En natuurlijk is er ook familie, vrienden enz. die mijn neefjes niet willen achterlaten.
Ik kan er niks aan veranderen aangezien mijn broer toch geen gehoor geeft aan mij en ook geeft hij geen gehoor aan zijn kinderen.
Praten met hem proberen we al 1,5 jaar.

Alvast bedankt voor jullie

Weet jij het antwoord?

/2500

Ze kunnen wel bezwaar maken, maar hebben wettelijk nog geen rechten, gewoon op grond van hun leeftijd. Ouders mogen hun kinderen tot op grote hoogte opvoeden zoals ze zelf willen - meestal gelukkig maar, soms helaas - en de overheid kan en mag zich daar niet mee bemoeien. Voor jonge kinderen is het in de regel niet zo'n groot probleem, die leren nog makkelijk een nieuwe taal en zullen er geen achterstand door oplopen, al zal hun (taal)ontwikkeling wel anders verlopen. Maar zestien is wel een beetje een grensleeftijd ; als ouder zou ik er in dat geval voor kiezen nog even te wachten tot na de eindexamens, of zelfs tot de kinderen 18 zijn en zelf een keuze kunnen maken. Maar dat is mijn persoonlijke keuze, en is geen handleiding voor wat een ander zou moeten doen. Voor je broer zijn academische vaardigheden / een zo hoog mogelijke opleiding duidelijk niet zijn prioriteit, en daar heeft hij ook niet per definitie ongelijk in. Hier een diploma halen geeft ook geen garanties, en VMBO betekent vermoedelijk ook dat ze hier niet op het hoogste niveau zullen afstuderen. Ik ben niet op de hoogte met het Turkse schoolsysteem, maar een helemaal achterlijk land is het niet, dus ze zullen daar ook een uitstekend vak kunnen leren. Als er echter al contacten uit het verleden zijn met jeugdzorg, kan de reden daarvoor eventueel wel aanleiding zijn om te onderzoeken in hoeverre het emigreren zelf de kinderen schade zou kunnen doen, en of het een optie is vroegtijdig het huis te verlaten en hier zonder ouders een toekomst op te bouwen. Ook dat hoeft echter niet per definitie de beste optie te zijn. Als iemand uit zijn thuisland vertrekt en met zijn kinderen in Nederland neerstrijkt, is "kindermishandling" misschien wel het laatste waar men aan denkt. Maar kinderen vanuit Nederland mee naar een ander land nemen, zou de kinderen dan ineens wel tekort doen ? Ik geloof niet dat dat per definitie zo is. Wat ik wel een nadenker vind in je verhaal, is het feit dat de kinderen geen Turks spreken ; hoe hebben de ouders kunnen voorkomen dat hun kinderen hun eigen moedertaal leerde ? Dat zou me wel zorgen baren. Kortom, wettelijke rechten hebben ze niet, ze kunnen wel met jeugdzorg overleggen wat hun mogelijkheden zijn zich voortijdig aan het ouderlijk gezag te onttrekken. Maar onderschat de impact daarvan niet. Het zijn echt nog heel jonge kinderen.