Wie betaalt de informatiekosten, die een zorgaanbieder aan de zorgverzekeraars maakt?

Het hangt er even vanaf of je informatiekosten (en werkzaamheden rapporteren) op micro- of macro niveau bedoelt en of je betalen direct of indirect bedoelt.

Op micro-niveau, dus informatie per patient geldt er in Nederland een heel afzonderlijk systeem. Het zogenaamde diagnosebehandelcombinatie (DBC) systeem. Aan de hand van de codes die het ziekenhuis bij de verzekeraard factueert kan de verzekeraar inzicht krijgen in bepaalde informatie (zie bron 1) en daarmee de kwaliteit van ziekenhuizen inschatten. Daarmee informeert een zorgverlener zowel over de patient en biedt het de verzekeraar inzicht in dingen als hoevaak een bepaalde handeling wordt uitgevoerd (althans, dat kunnen ze dan schatten).
Het DBC tarief wordt door de Nederlandse Zorgauthoriteit (NZa) vastgesteld. Dat bestaat tevens uit twee onderdelen: kostendeel (kosten) en honorariumdeel (tarief specialist) (bron 2). In het kostendeel zitten de kosten die het ziekenhuis maakt, waaronder volgens mij het voeren van de administratie.

Als je bedoelt op macro-niveau, dus hoeveel patienten in totaal (bij alle verzekeraars) een bepaalde behandeling hebben gehad en hoe deze verliep (tijdens de onderhandelingen), dan zullen deze kosten onder de algemene bedrijfsvoeringskosten (waar het maken van het jaarverslag ook onder valt, maar ook de computers die de zuster gebruiken om je afspraak te registeren) vallen vermoed ik. Deze zijn, vermoed ik via de DBC verdisconteerd in de tarieven. Wat ook kan is dat het ziekenhuis in haar tarieven aan de zorgverzekeraar deze kosten verdisconteert. Dat wil dus zeggen, dat het ziekenhuis en de verzekeraar een contract sluiten en daarin een prijs bepalen voor een bepaalde behandeling. In die prijs zijn dergelijke administratieve kosten dan verwerkt. Indirectdus. Hier heb ik geen bron voor, maar in het bedrijfsleven werkt het vaak zo.
Als je de bedrijfsvoeringkosten niet direct terug ziet op je factuur, zijn dergelijke kosten meestal verwerkt in de prijs van het product. Denk aan een flesje cola of iets dergelijks, de kosten die je een bedrijf maakt voor haar jaarrekening, marketing en etc. zorgen ervoor dat je cola flesje iets duurder is dan de pure kosten en de winst die de fabrikant wil maken. De overige kosten worden meegenomen in de uiteindelijke prijs.

Toegevoegd na 1 minuut:
Zie beneden voor aanvulling, past niet hier.