waarom zeggen zo veel mensen tijdens een gesprek telkens "zeg maar" er tussen door. ik wordt er "ZEG MAAR" zo moe van.?

Ik denk dat veel mensen dat onbewust zichzelf aanleren. Ik heb met iemand gewerkt die steeds bij elke zin zei "ofzo" en na verloop van tijd betrapte ik mezelf erop dat ik ook steeds vaker "ofzo"ging zeggen.

Om een onzekerheid uit te drukken, of om iets aan te geven waar je niet zeker van bent.

Jij zou deze vraag kunnen stellen, zeg maar, omdat je zelf het antwoord niet weet. Of je zou deze vraag kunnen stellen, zeg maar, omdat je je ergert......

Zeg maar valt in de categorie stopwoorden. Betekenis heeft het nu meestal niet, maar het heeft die ooit wel gehad. Niets komt in de taal zomaar uit de lucht gevallen. Zeg maar werd vroeger gebruikt als de spreker het juiste woord of de juiste omschrijving zo gauw niet kon vinden: ‘Voel me raar vandaag, zeg maar gewoon verdrietig’ (Google). Als rood niet de precieze kleur is die je bedoelt, kun je zo zeggen: ‘haar ook bruin maar het is nu zeg maar rood geverfd’.

Tegenwoordig is zeg maar voornamelijk te horen op het eind van de zin als de spreker nog wat lucht over heeft en die toch wil gebruiken. ‘En dat tv-meubel heb ik ook, alleen dan in het hout zeg maar.’ Spreektaal van ‘t zuiverste water. Door Wim de Bie trefzeker geparodieerd op zijn weblog (01-02-2007): ‘Dag meneer Rondbok, ik wens u een goedemorgen zeg maar.’

Het stopwoord vormt vaak een onwillekeurige gewoonte. Het gebruik kan verschillende functies vervullen, met name het kracht bijzetten van de eigen woorden, het opvullen van pauzes die de tijd geven om na te denken, het bieden van houvast voor de spreker, en in het algemeen vormt een stopwoord de gelegenheid om de betekenisdichtheid van een taaluiting te "verdunnen".

Vaak hebben mensen wel een stopwoord, waarvan 'zeg maar' er een van is.

Ik kan me inderdaad goed voorstellen dat dit irritatie opwekt en afleid. Ik-zelf zelf heb ooit als bijbaan in een callcenter gewerkt, nou ik kan je vertellen dat je dan pas heel bewust wordt van je taalgebruik.

Vrienden en familie zou ik erop wijzen. Wellicht dat ze er zelf ook niet bewust van zijn.

Het is een uitdrukking,die,zeg maar,erg inzwang is,zeg maar!
Een aanrader: Het boek van Paulien Cornelisse: Taal is,zeg maar echt mijn ding!

Zo bouw je een soort ''rust'' in in je gesprek. Je kan net zo goed een stilte laten vallen of een langere adempauze nemen, maar dat vinden veel mensen eng (stilte=eng). Dus hebben ze deze woordjes aangeleerd.
Ze krijgen zo ook meer tijd om de woorden voor de komende zin te vinden.

Ze willen bevestiging van hun onzekerheid... zeg maar... Ze laten zien dat ze het niet weten... zeg maar... Dus in feite geven ze het woord aan de ander en zolang die ander niets zegt, spreken zij... zeg maar... Of wat zeg jij ervan? zeg maar...

Bij het gebruik van stopwoorden bepaalt jouw relatie met de gebruiker hoe jij het ervaart. Ik kende een negerjongen, met wie ik regelmatig een sticky rookte. Hoe meer hij op had des te meer stopte elke zin met 'me dinky'. Het was een hele charmante jongen, dus vond ik het wel grappig. Ik vind het gebruik van het woord 'toch' als stopwoord banaal, omdat de mensen die het gebruiken voor mij niet positief zijn.
Kortom: het is mijn probleem en niet een probleem van de spreker.

Ik zeg maar zo: ik zeg maar niets.