Moeder doorzoekt kamer, wat kan ik doen?

Ja dit is weer het bekende 'moeder doorzoekt me kamer verhaal', maar nu ik eenmaal 18 ben vind ik het eigenlijk niet meer kunnen dat ze dit doet. Ze doorzoekt mijn salarissen en andere geldzaken, waarmee ze niks te maken heeft. Daarbij heb ik ook andere privé dingen die ik voor mijzelf wil houden. Ik heb haar al duizend keer gezegd om ermee te stoppen, maar dat heeft geen zin. Omdat ik de hele dag weg ben om te werken, kan ik mijn kamer niet voor mijzelf houden, waardoor zij dus makkelijk dingen door kan gaan spitten.

Weten jullie een manier om hier vanaf te komen?
Op mezelf wonen wil ik nog niet, omdat ik dan meer geld nodig heb.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je moet haar niet `zeggen daarmee te stoppen`. Je moet haar duidelijk maken, in een behoorlijk gesprek, dat zij onbehoorlijk handelt. In Nederland is men normaal gesproken vanaf 18 jaar meerderjarig, en vanaf 21 jaar geheel 'onafhankelijk'. Een meerderjarige is in de meeste rechtsstelsels in principe handelingsbekwaam en zal dus voor al zijn eigen rechtshandelingen moeten instaan, tenzij dat ongedaan wordt gemaakt voor een wettelijk erkend beletsel, zoals sommige veroordelingen of vaststelling van mentale onrijpheid (geestelijke leeftijd van een kind). Luister eerst eens echt goed naar haar argumenten! Is het wantrouwen, is er iets gebeurt in het verleden waardoor dit wantrouwen is ontstaan, is zij bang ergens voor en zo ja, waarvoor dan. Ten tweede; betaal jij kostgeld en inwoning of heeft zij het idee dat jij meer verdient dan jij haar vertelt en dat je dus meer zou kunnen betalen. Ten derde: Houd je zelf je kamer schoon of maak je er een rotzooi van zodat je moeder dat als excuus kan gebruiken. Ten vierde> koop zelf een kist of kastje wat op slot kan, )kringloop !>desnoods met en groot hangslot, waar je je eigen privé dingen in kan bewaren. Samengevat± stel je volwassen op naar de leeftijd die je hebt, zowel in gesprekken als in acties.

Een slot op je kamerdeur lijkt mij de beste oplossing, al zou je moeder eigenlijk gewoon respect moeten hebben voor jouw privacy en jouw privé-zaken!

Doorzoek haar spullen eens waar zij bij is, eens zien hoe zij daarop reageert. Een beetje kinderachtig is dat wel, maar je drukt haar dan wel met de neus op de feiten. Vraag haar hoe dat voelt, wat ze hiervan vindt. Als ze dit vervelend vindt en vindt dat je hiermee moet stoppen, dan kun jij zeggen dat je dat alleen doet, als zij hier op jouw kamer ook mee stopt. Vervolgens ga je een volwassen gesprek hierover met haar aan, je verteld haar hoe jij je voelt als zij dit bij jou doet en dan ook nog op een moment dat je niet in kan grijpen. Als zij weet wat het met je doet, zal ze in ieder geval meer rekening met jouw gevoelens gaan houden. Echt praten is je emotie laten zien en voelen, dan wordt er naar je geluisterd. Dat wil niet zeggen dat je moet gaan schreeuwen, of lopen snotteren, maar op een volwassen manier laten weten wat dit met je doet. Succes!

Het klinkt nogal standaard heb je warschijnlijk vaker gehoord, maar je woont thuis dan heb je het eigenlijk te accepteren. Wat je bijvoorbeeld wel kan doen is je bankafschriften afzeggen en gaan internetbankieren. Je moet op zo'n manier denken. Of anders moet je toch echt uit huis als je er helemaal vanaf wilt zijn

Koop een (stalen) geldkistje en stop daar je belangrijke spullen en paperassen in en maak er verder geen woorden over vuil.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100