Hoe moet je je tactisch verdedigen tijdens een evaluatiegesprek?

Ik krijg binnenkort een evaluatief gesprek op het werk.
Dit vind ik al een probleem op zich want als iemand mij gewoon tijdens het werk informeert over wat kan en wat beter kan is dat voldoende en ik werk verder goed want er zijn geen conflicten of klachten. Ik voel me goed en op mijn plek. Nu heeft een collega een evaluatief gesprek op de agenda gezet,aan mij werd niets gevraagd. Het komt misschien ook omdat ik de collega niet mag, gevoelsmatig en intuïtief mag ik haar helemaal niet maar ik merk ook dat ze zich laat gelden vanuit haar positie; hoge status. weinig opleiding, onredelijk omdat de rede niet nodig is als je er eenmaal bent ( zo denkt mijn collega ,niet ik dus) kortzichtig maar dat heb je helaas ook vaak nodig om hoog uit te komen.
Ik ben het omgekeerde en weet nu al dat ik onderuit zal gaan. Het gaat hier om macht waar ik slecht ik probeer eerlijk te zijn en onderbouw antwoorden met kennis en ervaringen om iets te bouwen waarin iedereen zich goed voelt mensen tot hun recht komen , ik heb de diploma's en een betrokken intelligentie die zij als bedreiging ervaart. Hoe kan ik me nu nog tactisch verdedigen of moet ik hen juist overtuigen dat ik onmisbaar ben? ( Voor mij ligt een hogere positie nog niet voor de hand). Bij deze vraag interesseert me het onrecht minder, ik ben er op die manier al zo vaak uitgewerkt, maar zou er tactisch misschien een juiste reactie zijn?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Voorafgaand aan het gesprek maak je een lijst met positieve en negatieve punten van jezelf en de manier waarop je werkt. Dan ben je voorbereid op eventuele (valse) aanvallen. Blijf bij jezelf en laat je niet intimideren. Maak ze attent op denkfouten en vraag uitleg waar zij een totaal andere mening hebben dan die jij hebt. Als het alleen is om je in een hoek te schoffelen, hebben ze waarschijnlijk weinig weerwoord. Denk om je houding. Blijf rechtop zitten en kijk ze vol aan. Blijf beleefd, maar kom voor jezelf op op die punten waar ze geen gelijk hebben. Straks valt alles reuze mee en heb je je voor niets zitten opwinden. Zenuwachtigheid is een slechte leidsman in deze.

Als ik je verhaal zo lees, dan klink je erg tevreden over jezelf, terwijl je je collega niet erg sympathiek neerzet. Misschien moet je deze houding in de gaten houden tijdens dat evaluatiegesprek? Toegevoegd na 3 minuten: Dus blijf bij je eigen sterke punten en laat je niet verleiden om je te negatief uit te laten over collega's. Dat werkt averechts.

Je gaat bij voorbaat al uit van het negatieve en jij hebt geen kristallen bol, waar je de toekomst in kan zien. Ik weet niet veel zeker, maar dát wel ;-)) Je gaat er ook al bij voorbaat vanuit, dat je "onderuit" zal gaan. En daar heb je een reden voor, want dat is je kennelijk al eerder overkomen. Maar: je verleden is gelukkig geen garantie voor je toekomst. Zet om te beginnen dus dat idee uit je hoofd. Het zijn je gedachten, die je parten spelen en wat zijn gedachten nou? Niks! Ze zorgen ervoor, dat jij je nu te sappel zit te maken over dingen, die misschien helemaal niet gaan gebeuren! de 5 G's, misschien ken je ze en ik gebruik natuurlijk fantasie-voorbeelden: Gebeurtenis (je gesprek), Gedachten (ik ga vast weer onderuit), Gevoel (onzeker, verdrietig, bang), Gedrag (tijdens het gesprek zit je in elkaar, durft niks te zeggen of wordt juist boos), Gevolg (nare sfeer op het werk, onmacht). Als jij je gedachten verandert, dan verandert de rest mee. Maak ze heel bewust helpend voor jezelf, zodat je er wat aan hebt. Mijn idee: ga je niet oeverloos (tactisch of niet) verdedigen! Waarom zou je? Jij weet, dat je okee bent, dat je deze baan waard bent en dat je de kwalificaties hebt. Pomp jezelf tevoren op: jij gaat dit effe doen, jij bent zeker van jezelf. Belangrijk is je lichaamshouding tijdens het gesprek: assertief, rechtop, rechte rug, kijk de mensen geregeld recht aan (als je dat moeilijk vindt: focus op de wenkbrouwen). Kijk niet weg als je het moeilijk vindt. Bekijk ieder moment wat je wel of niet zegt. Laat je niet in een hoekje drukken, niet verdedigen, niet aanvallen, blijf bij jezelf en bewust. Neem rustig de tijd om te antwoorden. Heel veel succes!!!

door je niet persoonlijk aangesproken te voelen. ik lees een heleboel aannames die niet per definitie waar hoeven te zijn. verdedigen hoeft niet, en als je je aangevallen voelt vraag dan hoe men het bedoeld. kritiek kan ook meedenken zijn, het is niet per definitie negatief commentaar. jij krijgt ook de kans om te vertellen waar je moeite mee hebt, vragen hoe dingen anders kunnen, en waar je tegenaan loopt. begin er dus allereerst mee om niet voor anderen te denken, en jezelf al naar benenden te halen nog voor je een gesprek aangaat. onthou dat het geen slachtbank is waar je op het matje moet komen, maar een gesprek waarin jij en anderen aan kunnen geven wat goed gaat, en wat wellicht anders kan. mocht men vertellen dat er iets anders kan (niemand functioneert immers 100% optimaal, hier hebben we robotjes voor uitgevonden) vraag dan hoe het anders kan ipv je te verdedigen. als je dit vaker tegenkomt lijkt het me verstanding om na te gaan waarom je je zo aangevallen voelt. mensen bedoelen het niet altijd verkeerd, maar kunnen je ook tips geven. geef desnoods aan dat je je aangevallen voelt zodat men hier rekening mee kan houden. dat je er vaker uit bent gewerkt op een bepaalde manier wil niet zeggen dat het daarom toch wel weer zal gebeuren. dus: je schouders eronder, niet van dingen uitgaan, maar vragen en ook zelf aangeven waar je moeite mee hebt, en hetgeen een ander aangeeft zien als tip, niet als aanval of commentaar op jou als persoon.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100