Waarom begrijpen we elkaar zo vaak verkeerd?

Meestal zijn de intenties in eerste instantie goed, maar loopt het gaande weg helemaal uit de hand. Heftige discussies, terwijl we die sfeer eigenlijk helemaal niet fijn vinden. (Op sommige na dan misschien).

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Tja, hier op g.v. zie je het vaak, je ziet een leuke vraag of interessante reactie en denk je , ik ga reargeren. Aanvankelijk gaat het prima en is de discussie leuk, maar ineens proef je een ondertoon waar het heen drijgt te gaan. En ja hoor , daar ga je dan. Eerst probeer je nog vriendelijk te blijven, maar weldra gaat het mis. Sommige hebben de tactiek van dicussie voeren, wel heel bijzonder op gezet. Ze beginnen heel aardig en vriendelijk, geven wat complimentjes om je uit de tent te lokken. Als je daar in trapt, ga je wat sneller persoonlijke dingen zeggen en laat je, je eigen bescherming zakken. Juist dan wordt je kwetsbaar voor de ander, die maakt er dan direct misbruik van . Je gaat nog wel in verweer en probeert met voorbeelden nog uit te leggen hoe je er over denkt, maar de toon is al gezet! Nu kom je op een belangrijk moment. Kan je tegen de ander niet op met je woorden, kappen dan, weg wezen, onthou wie het is en trap er niet meer in. Kan je wel tegen hem op, of je denkt het, ga de discussie aan en probeer het beste er van te maken. Maar vaak ben je dan wel ongewild bezig met onderwerpen waar je helemaal geen zin meer in hebt. Vanaf dit punt is er vaak geen begrip meer voor elkaar en gat het vaak over in modder gooien. Als dat gebeurd hebben ze beiden schuld en moet soms een moderator in grijpen. Het zijn de karakters die botsen en vooral de drang het beter te weten dan de ander, zonder je te verdiepen in de mening van die ander. Het wordt mij ook wel eens verweten, maar dat is vaak een onderdeel van de tactiek van de ander om me uit me tent te lokken.

Dat heeft te maken HOE je communiseerd met elkaar. Hoe je met respect kunt omgaan in een discussie. Je hoeft het niet altijd met elkaar eens te zijn. En mag je discuseren ,het gaat er wel om hoe je dat doet. Ik neem aan dat je deze vraag in zijn algemeen bedoeld?

Ieders brein functioneert anders. Opvoeding maakt dat we anders zijn, tegen wil en dank. Pas als er weinig ruis in het denken is kan een duidelijke overdracht plaatsvinden.

Mannen komen van Mars en vrouwen zijn Nuts... Oh nee Vrouwen komen van Venus... Het is een metafoor, maar er zit wel iets van waarheid in... Dus daar heb je al een grote misverstandskloof... En iedereen traint om voor zichzelf op te komen, mensen staan hun mannetje of vrouwtje... En dat is wel een strijdig, letterlijk en figuurlijk... Het is survival of the fittest... to fit is aanpassen...

Communicatie werkt met een zender en een ontvanger. Wanneer de zender niet zegt wat hij bedoelt en de ontvanger iets anders begrijpt dan wat hij hoort heb je behoorlijk wat ruis op de lijn. Leg daarnaast dat behalve de verbale communicatie (woorden) ook nonverbale communicatie plaats heeft (zonder woorden, dus met gezichtsuitdrukkingen, lichaamstaal, intonatie, etc.) en ook daarin kan behoorlijk wat storing optreden. En tenslotte heb je te maken met ieders eigen referentiekader. Je bent geneigd de dingen zo te uit te leggen dat ze in jouw wereldbeeld passen. Vooral bij onduidelijke boodschappen valt er dus heel wat te interpreteren voor de ontvanger, met de daarbij horende ruimte voor misverstanden.

Het is gewoon kwestie van eets zo helder mogelijk uitleggen We spenderen met de beste bedoelingen ongelooflijk veel energie aan de verpakking. De manier waarop we iets uitleggen. En dat siert ons. Het toont immers een bekommernis voor de ander. Of niet? Of toont het enkel een bekommernis over hoe men ons zal zien, ervaren en beoordelen...

Heftige discussies in een ijzige sfeer komen meestal voor als men niet bereid is een ander in zijn waarde te laten. Zo verschrikkelijk overtuigd zijn van het eigen gelijk, en daarin helemaal doorschieten als de ander jouw standpunten niet begrijpt of wil begrijpen. Soms raak je in een discussie verzeild waar je al snel voelt dat het de verkeerde kant uitgaat. Probeer dan de discussie tijdig te beëindigen door bijv. te zeggen: "Ik geloof dat we hier samen niet uit komen." Tenslotte heeft een ieder recht op zijn eigen mening, maar probeer deze niet koste wat het kost aan een ander op te dringen.

Als het uitsluitend gaat over "begrijpen" is dit niet zo erg. Want meestal is het dan over subtiele misverstanden die door emoties uitvergroot worden en ten slotte weet men niet meer wat de kern was. Dus terug rustig herhalen met andere woorden, met andere begrippen, met andere beeldspraak en stapsgewijs en telkens vragen " tot hier kan je me volgen? Telkens die "feedback" vragen. Nu kan het wel zijn dat in een verder gesprek blijkt dat je werkelijk andere opinie hebt, ja, dan moet je die ook van elkaar aanvaarden en ofwel een compromis vinden waar beide zich in vinden ofwel consequent zijn zoniet gaat dit conflict sluimeren en escaleren. Daarom , van in het begin : uitpraten of even een periode inlassen van afkoeling. Daar is een heel makkelijk model in conflicttheorien en dat noemt de negen stappen van Glazl. Van klein conflict tot regelrechte onoplosbare oorlog waarbij alleen een bemiddelaar de situatie nog kan redden. Interessant om te plaatsen waar je staat in het conflict.

Bronnen:
Glazl - conflicttheorie

omdat de mensen niet naar elkaar luisteren.