waarom geven winkels, hotels e.d. hun ongebruikte overschotten niet aan instellingen voor een goed doel?

Mijn dochter heeft als studentenjob in Novotel gewerkt als afwasser. Zij vertelde dat er enorme hoeveelheden ongebruikte voeding werd weggegooid. Het personeel mocht dit niet meenemen, wel ter plaatse opeten. Zalm, chocolademousse, viseipastei enz.. Nu begrijp ik wel enigszins waarom het personeel het niet mag meenemen, maar waarom geven dergelijke zaken hun materiaal niet gewoon weg aan instellingen voor een goed doel? Hier in België is zelfs iemand veroordeeld die muffins uit een vuilnisbak had genomen om het aan armen te geven (wel in beroep vrijgesproken). Ik begrijp dit ook weer uit juridisch oogpunt, maar ook hier : waarom geeft die supermarkt haar overschot van eten niet gewoon weg aan instellingen allerhande?

Weet jij het antwoord?

/2500

Goeie vraag. Volgen mij vinden veel bedrijven dit gewoon te veel moeite. De voedselbank ziet het eten het liefst voorverpakt binnenkomen, ze staan volgens mij niet te trappelen op op een grote pan spaghetti van gister.

Deze instellingen (bijv. de voedselbank) stellen (zeer) hoge eisen aan hun voedsel. Producten die in een restaurant 'over' zijn voldoen niet meer aan die strenge eisen voor overdraging ('geven') aan een ander. Dit verklaart waarschijnlijk ook het beleid rond het personeel, zolang het eten nog van het restaurant is en nog goed is kan het genuttigd worden, maar niet zonder meer overgedragen worden. Het heeft dus puur te maken met de regels omtrent voedselwaren.

Dat heeft te maken met de houdbaarheid van reeds bereide producten, en het niet kunnen garanderen daarvan. Daar zouden - ook voor een goed doel - veel te hoge kosten mee zijn gemoeid. Voor verpakte, niet niet 'aangevreten' waar hebben met name supermarkten al enige tijd geleden de handen in elkaar geslagen, en dat heeft geresulteerd in het fenomeen voedselbank. Dat de verspilling van voedsel niet alleen in supermarkten maar ook in de horeca en niet te vergeten huishoudens groteske vormen aangenomen heeft, die je je kinderen met geen mogelijkheid meer kunt uitleggen als ze hongerende kindjes op teevee zien is evident. Eten is om op te eten, maar we gooien in het rijke westen bijna een derde weg. Te walgelijk voor woorden. Dat voedsel vervolgens echter gratis gaan verstrekken heeft niet alleen gezondheidstechnische bezwaren, maar zeker ook zeer sterke economische ; hoe goedkoper het voedsel, hoe lager de waardering en het respect ervoor. Dat zou dus uiteindelijk resulteren in alleen maar MEER verspilling. Waar dat mogelijk is (economisch en gezondheidstechnisch) gebeurt het dus al, met name aan voedselbanken maar denk ook aan dierenasiels, dierentuinen, kinderboerderijen e.d.), en waar dat niet mogelijk is, gaat het ook niet gebeuren. Puur omdat het controleren / bewaken van de kwaliteit te tijd- en geldrovend zou zijn. De gevolgen van , bijvoorbeeld, het weggeven van een pastei waar iemand met na het toilet niet gewassen handen aan heeft gezeten, zijn na meer dan een paar uur werkelijk niet meer te overzien.