Hoe ver kun je gaan in het je niets aantrekken van de rest van de wereld?

Qua kleding, politiek, normen en waarden, dagbesteding, aanwezigheid/uitingen, onderwijs, welvaart, milieu, gezondheid zelfs, etc.: waar liggen de grenzen?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik ben niet van mening dat je je grenzen geheel zelf kunt stellen. Er zijn namelijk algemene grenzen die gewaardeerd dienen te worden, zoals beleefdheid, vrijheid van mening, vrijheid van sekse-voorkeur, niet drinken en rijden (Bob) en dergelijke. Dus de grens is als je anderen ermee pijn doet, of de wet overtreedt. Ga je over deze grens, dan wordt je niet alleen geisoleerd, maar tevens in de gevangenis gezet. Dus je grenzen kunnen heel ver gaan, maar sommige grenzen zijn voor je bepaalt. Toch valt me vaak op dat de mensen die het meest afwijkend gedrag vertonen daarnaast het meest verbaasd zijn over het feit dat de maatschappij zich niet over hen ontfermt. Men kiest er dan willens en wetens voor om geen kudde-schaap te zijn, maar wil wel behandeld worden als een compleet lid van de maatschappij. Ook blijkt het vaak een afse in iemand's leven te zijn dat men zich wil afzetten tegen de normale "gang van zaken", daarna zie je mensen ineens weer terugdraaien. Antwoord: heel ver, maar sommige grenzen liggen vast Toegevoegd na 26 seconden: afse moet zijn fase

Heel, ver. Je wordt toch niet beïnvloed door die wereld.

Je kunt net zover gaan als je zelf wilt en je afstoten van de kudde. Je ontdekt echter bij veel zaken die je noemt dat je het buiten de kudde heel moeilijk zult krijgen. Als je je als Swiebertje blijft gedragen, zul je veel te maken krijgen met Bromsnor.

Die grens stel je zelf vast. Als je gedrag niet meer geaccepteerd wordt door je vrienden,familie ben je er wat hen betreft overheen gegaan! Als je je daar niets van aantrekt,zul je geisoleerd komen te staan!

Hele ver hoor, verder dan je denkt. Maar zolang je je dat afvraagt, heeft de wereld een aardig grote invloed op je.

Grenzen liggen daar waar je eigen gedrag jouw mogelijkheden belemmeren. Dat is dus mede afhankelijk van jouw leeftijd en jouw maatscvhappelijke positie. Ik heb als 'militante homo', 'militante atheist' en 'militante niet-stropdasdrager' in het internationale zakenleven doorgebracht. En ... mijn grootste probleem was het niet willen dragen van een stropdas. Ik heb zelden toegegeven. Je moet geen dingen doen die je niet wil. Maar ik ben hoerig genoeg om een stropdas en colbert te dragen als het mij zou belemmeren. Ik zou desnood een toost willen uitbrengen op de Paus, maar ik zou nooit mijn sexuaele geaardheid ontkennen.

Je kunt net zover gaan tot je jezelf gaat tegenwerken. Je levenskwaliteit gaat dan alleen maar naar beneden. Dus als je onder de tattoos wil zitten, wees dan niet verbaasd als ze je toch niet voor die baan willen hebben. (en zo kan ik nog wel 1000 andere voorbeelden bedenken).

Dat is een spanningsboog, of je wil of niet je word beinvloed door en houd rekening met je omgeving. daarom is cabaret ook zo populair omdat er dan ineens gezegd mag worden wat je vaak denk maar niet durft te zeggen of vinden. mr. bean ontrekt hier ook zijn populariteit aan: diep van binnen willen mensen zich vaak niks van anderen aantrekken maar voelen zich toch door hun eigen persoon, gevoelens van angst en schaamte hierin geremd.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100