Hoe kan ik me verweren tegen dwang?

eenmaal werd ik tegen mijn zin gedwongen naar een familiefeest te gaan terwijl ik herstellend was van een zware operatie. Degene die voor mij zorgde zei dat als ik niet mee ging, hij en zijn vrouw ook thuis zouden blijven (tegen hun zin en hun voorbereidingen).
In een ander geval wilde ik weg van een feestje maar kreeg de sleutels niet van het huis van mijn vriend en naar mijn eigen huis kon ik niet meer omdat er geen vervoer meer was. in het park slapen wilde ik niet.
In beide gevallen was er geen redeneren mogelijk.

Toegevoegd na 25 minuten:
het gaat om twee voorvallen uit het verleden, waarvan ik pas later besefte dat ik voor het blok werd gezet toen. In de toekomst wil ik dat voorkomen, vandaar de vraag.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je láát je dwingen. Als jij niet naar een feest kunt, dan kun je niet. Als anderen dan zeggen: dan gaan we ook niet, sja, dat moeten ze zelf weten. En als jij dan toch gaat, verklein je daarmee wel de kans dat er een volgende keer naar je NEE geluisterd wordt. Dus: voortaan bedenken wat je wilt, als het echt nee is, dan ook nee zeggen en je niet laten overhalen! Jouw mening/gevoel is net zoveel waard als die/dat van anderen, en als anderen hun acties laten afhangen van jouw beslissing, best, dat is hun eigen verantwoordelijkheid.

Ik heb het idee dat de mensen in je omgeving het idee hebben dat ze beter weten wat goed voor je is fan jijzelf. Je moet die mensen duidelijk maken dat jij zelf in staat bent keuzes te maken. Als het gevolg is dat je alleen bent na je zware operatie zodat die andere mensen wel weg kunnen dan kies je daar zelf voor. Dan zie je daar ook het gevolg van in. Of je zoekt andere mensen die jou op dat moment willen helpen. Als je dat aan hun duidelijk maakt dan kunnen ze je ook met een gerust hart achterlaten. En je zei dat je de sleutels niet kreeg van je vriend. En dat je niet in het park wilde slapen. Nee! Tuurlijk niet! Welke vriend laat zijn vriendin nou in het park slapen. Doe ff normaal, zo Ga je niet met elkaar om. Ik zou iemand zoeken die je met respect behandeld. En voor de volgende keer afspreken dat je met eigen vervoer gaat. Dan kun je weg wanneer je wil.

Uhm..tja, je verhaal roept bij mij niet direct een gevoel van dwang op - eerder een gevoel van: je bent afhankelijk van anderen en deze anderen willen iets anders dan jij wilt. En, helaas trek je aan het kortste end omdat jij afhankelijk bent. Dus wat kun je doen? 1. Ervoor zorgen dat je niet afhankelijk bent. 2. Aangezien je dit niet altijd in de hand hebt, bv na een operatie. Kan je het vervelende gevoel verminderen door het te benoemen. Dit houdt in dat je rustig vertelt wat jij voelt in die situatie. Zo van: goh, ik weet dat jullie graag naar het feest gaan en omdat ik me afhankelijk voel van jullie, heb ik het idee nu ook te moeten gaan terwijl ik hier eigenlijk niet zo toe in staat ben. Dit geeft ruimte om te praten en geeft iedereen de kans om zijn/haar zegje te doen. Het doel is dat als je dan uiteindelijk toch hetgeen doet waar je geen zin in hebt, jij hierover iig je hart hebt gelucht en je dus met een prettiger gevoel meegaat/ blijft/... Succes!

Volgende keer niet redeneren maar bij je woord blijven. Je wilt thuis blijven, dan blijf je thuis. Als iemand anders dan voor jou thuisblijft is het zijn eigen keuze. Zorg wel dat je die avond doet waar je zin in hebt (al is het naar bed gaan) en laat die anderen zien dat je voor jzelf op kunt komen, kunt zorgen. Het kost je vast moeite in het begin, maar het gaat steeds makkelijker