Wat maakt voor jouw iets waarheid?

Wanneer neem jij iets aan en beschouw je dat als waar?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

als ik het zelf gezien/beleefd heb als ik er overtuigende bewijzen over gelezen heb dan is het voor mij pas echt waar

Ik beschouw iets als waarheid als het wetenschappelijk aangetoond kan worden dat iets zo is als wordt beweerd, als er bewijzen zijn dat iets is zoals wordt beweerd. Andere "beweringen" zijn in mijn ogen suggesties of meningen.

Eens met Twickx met de kleine toevoeging dat ik de meeste bewijzen uit het ongerijmde ook nog wel vertrouw :)

Bronnen:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Bewijs_uit_he...

Je kan niet bewijzen dat iets waar is, tenzij het om wiskunde gaat. Alle natuurwetten zijn selcts de op dit moment beste verklaringen voor fenomenen.

Ik beschouw iets als waar wanneer we het kunnen zien. Waarin 'zien' ook indirect mag zijn: ik 'zie' dat bliksem heet is doordat het zand kan laten smelten, ik 'zie' dat radioactiviteit gevaarlijk is doordat mensen er ziek van worden. Liefst moeten verschillende mensen het hebben gezien, op verschillende plekken, op verschillende momenten, gebruikmakend van verschillende methoden. Het helpt heel erg als iets wat we zien niet in tegenspraak is met kennis die we al hebben. Dit sluit aan bij het zoeken naar samenhang: iets is aannemelijker naarmate het meer verbanden heeft met andere dingen. Iets dat we puur in isolatie zien, hoeft niet fout te zijn, maar het wordt aannemelijker als we het kunnen koppelen met andere dingen. De natuur is een eenheid, geen verzameling losstaande dingetjes. Als mens moeten we ons bescheiden opstellen ten opzichte van de natuur. Dat betekent een aantal dingen. Ten eerste is dat wat er gebeurt, altijd leidend. Onze voorkeuren en onze theorieën moeten we opzijzetten als de natuur ons iets anders laat zien. De werkelijkheid gaat altijd voor, of ons dat nu bevalt of niet. Ten tweede moeten we naar buiten kijken als we de natuur willen begrijpen. Veel mensen kijken naar binnen: 'ik ervaar het zo, dus IS het zo'. Dat vind ik niet bepaald een bescheiden standpunt. Ongeacht hoe ik het ervaar, er gebeurt wat er gebeurt, en dát is leidend. Ten derde moeten we zo min mogelijk aannames hoeven te doen. Een aanname is iets wat we zelf verzinnen. Leuk en aardig, maar als je dat doet, stel je toch jezelf weer in het middelpunt, in plaats van de natuur die je zo graag wilt begrijpen. Dit is door Occam verwoord in zijn zogenaamde Scheermes (Occam's Razor). Ten vierde moet elke beschrijving die wij maken, falsificeerbaar zijn. Dit is goed verwoord door kennisfilosoof Karl Popper. Ook dat principe is een kwestie van bescheidenheid: wat je ook beweert, je bent verplicht ervan uit te gaan dat je er wel eens naast kan zitten. Als je een niet-falsificeerbare uitspraak doet, ga je er in feite van uit dat je het niet mis kúnt hebben, en dat getuigt niet van bescheidenheid. Toegevoegd na 33 minuten: Ten vijfde moeten we te allen tijde bereid zijn toe te geven, dat datgene dat wij voor waarheid houden, slechts het beste is wat wij op dat moment hebben kunnen ontdekken. Of we de echte waarheid hebben ontdekt, zullen we dus nooit met zekerheid weten - er blijft altijd een kans dat we er toch naast blijken te zitten.

Als het een feit is door harde, te begreipen bewijzen.

Waar is, 'wat werkt' Met die definitie zit de waarheid (gelukkig) niet in beton gegoten, hij daagt uit om 'ontwikkeld' te worden.

Waar is, wat (voor) waargenomen wordt. Ergo, indien ik iets waarneem, vraag ik me altijd af: 'Is dit dus waar omdat ik het zo zie, of is dit iets dat ik zo dien waar te nemen?' En plotseling is iets niet zo snel meer waar of waarheid, maar een mening, die wellicht op dit moment plausibel klinkt, maar morgen niet meer waar hoeft te zijn. In het woord 'waarnemen' zit 'voor waar aannemen' verborgen. En aannemen doet men zeer snel, maar zoals aannemen in het Engels asume leuk klinkt: 'Assume makes an ASS out of U and ME'. Oftwel, of iets waar is, hangt af hoe je het waarneemt.

Als je niet kunt aantonen dat het fout is. Maar waarheid is een dubieus begrip. Hangt vooral van jouw aannames en de omstandigheden af.

Mijn waarheid is niet perse gekoppeld aan de wetenschap. Mijn waarheid kan grenzen overgaan, daar waar anderen een duidelijke (wetenschappelijke) grens trekken. Wel zal ik mijn waarheid altijd controleren, overdenken, napluizen. Als het dan als waarheid overeind blijft staan - hoe onwerkelijk het ook mag lijken - dan IS het de waarheid, mijn waarheid. Zonder enige twijfel, al zegt 'de hele wereld' iets anders.

Er zijn natuurlijk waarheden die wetenschappelijk onderbouwd zijn; waarheden in logica en wiskunde hebben i.h.a. eeuwigheidswaarde. Natuurkundige waarheden zijn waar tot een bevestigde waarneming daarmee in tegenspraak is (Popper) en mijn persoonlijke opinie is dus dat deze een beperkt waarheidsgehalte hebben, en dan zijn er nog waarheden die ik uit overtuiging onderschrijf zoals een aantal 'rechten van de mens', maar deze behoren duidelijk tot de metafysica. En verder nog de waarheid van de ware liefde, waar ik uit (biologische?) noodzaak ook soms in geloof.

Hier heb ik een bijbel tekst, iets om over na te denken! Het geloof nu is de zekerheid der dingen, die men hoopt, en het bewijs( waarheid),die men niet ziet. Als je de Hebreeën brief lees in de Bijbel staat het in hoofdstuk 11 vers 1

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100