Waarom spelen volwassenen niet meer op straat?

Veel van mijn vrienden en kennissen geven toe het jammer te vinden niet meer op straat te 'kunnen' spelen: politie en boefje, elastieken, knikkeren, watergevechten houden, hinkelen, verstoppertje... Wat weerhoudt ons hiervan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik wilde net gaan roepen: Hoezo kunnen we dat niet meer, aangevuld met een voorbeeld, maar toen ik er wat langer over nadacht ontdekte ik dat ik inderdaad eigenlijk al jaaaaaren niet meer op straat voetbal, verstoppertje speel of een ouderwets waterpistolengevecht gehouden heb.... Mmmmm.... daar moet ik eens wat aan gaan doen. Ik vrees dat de omgeving bepalend is voor het niet meer op straat spelen. Wat zouden de buren er wel niet van zeggen als ze ons verstoppertje zien spelen....

Volwassenen spelen niet... Schande van de buurt weerhoudt volwassenen sowieso al van spelen, laat staan op straat... Als ze spelen dan spelen ze liever met hun leven... Angst van wat een ander ervan zal zeggen, weerhoudt volwassenen van spelen op straat...

Mensen die hen zien denk dat ze kinderachtig zijn. Het is een algemeen beeld wat mensen van 'kinderachtig' hebben. 'Dat is toch voor kinderen', volwassenen zijn dat nou eenmaal vergroeit is het algemene beeld.

Niemand houdt je tegen maar ik denk dat het vooral een psychische drempel is. Men denkt meer na over wat anderen denken en eventuele gevolgen. Daarom zullen volwassenen niet meer buiten spelen.

In het vondelpark zie je geregeld volwassenen "spelen". Skaten tussen die pilonetjes door, rollerskaten op disco/80's muziek, voetballen, rolhockey, schaken etc etc. Ik denk dat de meeste volwassenen zijn uitgekeken op politie en boefje, elastieken, knikkeren, watergevechten houden, hinkelen, verstoppertje... Ze hebben deze spelletjes vertaald naar zogenaamde volwassen tijdbesteding zoals sporten, autowassen, karten, paintballen (net politie en boefje) etc etc...feitelijk is het precies hetzelfde...

Dat noemen ze toch paintball?

Ik vind het niet jammer ; ik merk dat ik er geen interesse meer voor heb. Op een gegeven moment gaat je interesse blijkbaar naar andere dingen uit, en kun je aan puur verstoppertje spelen of schommelen niet meer het plezier beleven dat je er vroeger aan beleefde. Volwassenen doen weer andere spelletjes, en de meeste sporten vallen daar onder. Een watergevecht als ik melig ben wil er trouwens nog best eens af hoor, maar touwtje springen of elastieken doe ik niet meer voor mij eigen lol ; dat zouden mijn kinderen wel willen denk ik. Ik beleef nu meer plezier aan andere dingen. Die tijd heb ik gehad.

dat is niet waar heel veel volwassenen spelen wel buiten met hun kinderen en daar kijkt niemand raar van op vaders die voetballen en dergelijke moeders spelen met hun kinderen verstoppertje of in de zandbak etc.

Binnen afzienbare tijd mag ik als volwassene ook weer buiten spelen,want als oma (of opa) buiten spelen met de kleinkinderen is niet raar =)

Ik speel nog weleens 'stoeprandje', zelfs nog verstoppertje soms. In hinkelen en knikkeren heb ik geen interesse meer, maar ik vind je vraag eigenlijk erg interessant. Waarom is een potje voetbal wel 'normaal' en andere dingen niet? Dat is denk ik meteen de kern waar het om gaat. Of er is geen interesse meer, of men wil het wel maar 'houdt rekening' met anderen die het niet normaal vinden. Als je het mij vraagt moet iedereen lekker doen waar hij zin in heeft. En ergens is iedereen toch nog een beetje kind?

Hoezo speel ik niet meer buiten? Lekker in de tuin zitten. Voetballen met mijn zoon. Wandelen met mijn dochter. Winkelen met mijn vrouw. Het is maar hoe je 'spelen' definieert. Ik kies voor "ontspannen door iets te ondernemen".

Het hoort niet!!!!!!!! Volwassenen moeten zich volwassen gedragen. Laatst zei iemand tegen me, zijn de stekelbaarsjes uitgestorven, ik zie ze nooit meer! Ik zei tegen hem , dat hij als volwassenen ook niet langs de sloot loopt met een schepnetje en een jampot. Zou hij dat wel doen, dan wist hij dat er tegenwoordig erg veel stekelbaarsjes zijn. Mensen praten er schande over als een volwassenen zich als een kind gedraagt, dat doe je toch niet? Als ze straks weer op vakantie zijn aan het strand, dan komt het kind in hem weer even terug. Iedere voetbal is raak, alles is weer ineens leuk, ook het water en het zand. Driftig worden er dijken gebouwd en geulen gegraven. Er komen torentjes van nat zand. En met een schepnetje vang je schatten. Iedere schelp is ineens mooi en er wordt vanalles opgeraapt, (dat later toch weer weggegooit wordt.) Even leeft het kind in de mens weer, want niemand aan het strand weet wie hij is. Het eerste zeewater stroomt nu zijn net gegraven geultje in, en hij is zo blij als een KIND.

Het spelen van kinderen op straat heeft een functie.Al spelend leren ze vaardigheden en grenzen trekken en nog een heleboel meer.(Dat heb ik onthouden uit de boekjes.)Waarschijnlijk hebben volwassenen daar geen behoefte meer aan omdat ze die vaardigheden onder de knie hebben. Om met een andere volwassene buiten te spelen moet je die al goed vertrouwen en je moet ook een zekere onschuld bezitten.Er zijn niet zo heel veel grote mensen waarmee ik graag zou buiten spelen, kinderen daarentegen heel veel.

Omdat je spelen als je ouder wordt kinderachtig gaat vinden. Ik heb al niet meer buitengespeeld sinds ik op de middelbare zit. Volgens mij heeft het met schaamte te maken. Alleen als volwassenen een kind hebben spelen ze met dat kind wel op straat, maar zonder kind zijn ze bang voor de buren..